Ειδήσεις από το ΚΑΝΑΛΙ 6








Παρασκευή 30-06-17


Νυχτερινό υπερθέαμα


Πείραμα της NASA ζωγράφισε τον ουρανό με χρωματιστά σύννεφα




Τα βραχύβια σύννεφα κάλυψαν έκταση δεκάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων (Εικόνα, βίντεο: NASA /Wallops Range Optical Systems Group) 

Γουάλοπς, Βιτρζίνια

Έπειτα από καθυστερήσεις που έκαναν τον πληθυσμό της Ανατολικής Ακτής των ΗΠΑ να ανυπομονεί όλο και περισσότερο, η NASA εκτόξευσε την Πέμπτη έναν πύραυλο που απελευθέρωσε χρώματα στο όριο του Διαστήματος και δημιούργησε γαλαζοπράσινα και κόκκινα σύννεφα, ορατά από τη Νέα Υόρκη μέχρι τη Βόρειο Καρολίνα.

Το πείραμα εντασσόταν στο πλαίσιο ευρύτερης μελέτης για την ιονόσφαιρα και το βόρειο σέλας, αναφέρει η NASA. Ο πύραυλος εκτοξεύτηκε στις 04.25 τα ξημερώματα από την βάση του νησιού Γουάλοπς της Βιρτζίνια για μια πτήση οκτώ λεπτών.

Όταν έφτασε κοντά στο μέγιστο ύψος των 190 χιλιομέτρων, απελευθέρωσε 10 κάνιστρα σε μέγεθος αλουμινένιας συσκευασίας αναψυκτικού, γεμάτα με γαλαζοπράσινο ή κόκκινο ατμό. Τα χρώματα προκύπτουν «από την αλληλεπίδραση βαρίου, στροντίου και οξειδίου του χαλκού» ανέφερε η NASA.

Τα χρώματα επέτρεψαν στους ερευνητές να παρακολουθήσουν την κίνηση των σωματιδίων στο όριο του Διαστήματος.

Τα βραχύβια τεχνητά σύννεφα μεγάλου ύψους κάλυψαν μια μεγάλη περιοχή, δεδομένου ότι ο πύραυλος εκτόξευσε τα κάνιστρα σε οριζόντια απόσταση 10 έως 20 χιλιομέτρων.

_______________________________________________________




Νέο χημικό καθυστερεί το «μαντάρισμα» της τρύπας του όζοντος



Πέντε έως τριάντα χρόνια μπορεί να αργήσει το κλείσιμο της τρύπας εξαιτίας νέας ρυπογόνου χημικής ουσίας στην ατμόσφαιρα

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  28/06/2017 07:00

Μεταξύ 2046 και 2057 τοποθετούν οι ειδικοί την πιθανή αποκατάσταση της τρύπας του όζοντος

Η τρύπα του όζοντος πάνω από την Ανταρκτική αποκαθίσταται σταδιακά στα προ του 1980 επίπεδα μετά τη συμφωνία του Μόντρεαλ του 1987, η οποία απαγόρευσε τους χλωροφθοράνθρακες που κατέστρεφαν το όζον.

Όμως, οι επιστήμονες προειδοποιούν τώρα ότι η αποκατάσταση αυτή - που αναμένεται να συμβεί μεταξύ 2046 και 2057 - μπορεί να καθυστερήσει άλλα 5 έως 30 χρόνια εξαιτίας μιας άλλης χημικής ουσίας, που επίσης δρα καταστροφικά για το όζον και η οποία δεν έχει τεθεί υπό έλεγχο μέχρι σήμερα.

Πρόκειται για το διχλωρομεθάνιο ή μεθυλενοδιχλωρίδιο, μια άχρωμη αέρια οργανική ένωση, η οποία, αν και βραχύβια, έχει αυξηθεί ταχύτατα κατά τα τελευταία χρόνια. Η ανθρωπογενής αυτή ουσία με διάφορες βιομηχανικές εφαρμογές, η οποία είχε αγνοηθεί έως τώρα, δεν περιλαμβάνεται σε αυτές που έθεσε υπό έλεγχο το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ

Η μελέτη

Οι ερευνητές από τη Βρετανία και τις ΗΠΑ, με επικεφαλής τον δρ Ράιαν Χοσαϊνί του Κέντρου Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου του Λάνκαστερ - που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature Communications"- εκτιμούν ότι αν το διχλωρομεθάνιο παραμείνει στα σημερινά επίπεδα, τότε η πλήρης αποκατάσταση του στρώματος του όζοντος θα παραταθεί κατά μόνο πέντε χρόνια.
Αν όμως οι συγκεντρώσεις αυτής της χημικής ένωσης στην ατμόσφαιρα συνεχίσουν να αυξάνουν με τον μέσο ετήσιο ρυθμό της περιόδου 2004-2014, τότε η καθυστέρηση στην επούλωση της τρύπας πάνω από την Ανταρκτική θα φθάσει τα 30 χρόνια.

Προς το παρόν, οι επιστήμονες δηλώνουν ότι κάθε πρόβλεψη για τη μελλοντική πορεία του διχλωρομεθανίου παραμένει αβέβαιη. Ενώ έως το τέλος της δεκαετίας του 1990, τα επίπεδα του διχλωρομεθανίου μειώνονταν αργά, μετά το 2000 έχει καταγραφεί μία απρόσμενη αντιστροφή της τάσης και μια γρήγορη αύξησή τους. Παραμένει ασαφές πού οφείλεται αυτή η εξέλιξη.

Το στρώμα του όζοντος στη στρατόσφαιρα αποτελεί μια ασπίδα γύρω από τη Γη για την επικίνδυνη υπεριώδη ακτινοβολία του Ήλιου, η οποία αλλιώς θα ήταν επιβλαβής για την υγεία ανθρώπων και ζώων. Το όζον απορροφά επίσης την εκπεμπόμενη από τη Γη υπέρυθρη ακτινοβολία, παίζοντας έτσι ρόλο στην κλιματική αλλαγή.


_______________________________________________________

Παρασκευή 23-06 17 


Ρομπότ γίνεται η χαρά της νοικοκυράς και σιδερώνει ρούχα




Έχει ύψος 1,8 μέτρων, ζυγίζει 80 κιλά και ονομάζεται ΤΕΟ - μάλιστα δεν αφήνει ούτε μία ζάρα στα ρούχα


ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  09:55


Το ΤΕΟ διαθέτει μια κάμερα στο κεφάλι του, που «σαρώνει» το ρούχο πάνω στη σιδερώστρα, δημιουργώντας μια υψηλής ανάλυσης τρισδιάστατη αναπαράστασή του

Μαδρίτη 

Τα ρομπότ στο μέλλον δεν θα κλέβουν μόνο τις δουλειές μας, αλλά θα κάνουν και τις δουλειές του σπιτιού. Ισπανοί ερευνητές παρουσίασαν ένα ανθρωποειδές ρομπότ που σιδερώνει ρούχα - με μεγάλη μάλιστα προσοχή στο έργο του, ώστε να μην αφήσει καμία ζάρα.

Το ύψους 1,8 μέτρων ρομπότ με την ονομασία ΤΕΟ, το οποίο ζυγίζει περίπου 80 κιλά, διαθέτει μια κάμερα στο κεφάλι του, που «σαρώνει» το ρούχο πάνω στη σιδερώστρα, δημιουργώντας μια υψηλής ανάλυσης τρισδιάστατη αναπαράστασή του.

Στη συνέχεια, με τον κατάλληλο αλγόριθμο ανιχνεύει τυχόν ζάρες στο ρούχο, ώστε να τις σιδερώσει αργά με το σίδερο.

Εμπλουτισμός του... ρεπερτορίου

Οι ερευνητές του Εργαστηρίου Ρομποτικής του Πανεπιστημίου της Μαδρίτης Κάρλος 3, με επικεφαλής τον Χουάν Βικτόρες, σύμφωνα με το «New Scientist», είχαν πρωτοπαρουσιάσει το ΤΕΟ το 2012. Τότε ανέβαινε σκάλες και άνοιγε πόρτες, τώρα εμπλούτισε το «ρεπερτόριό» του με το σιδέρωμα

Τα επόμενα καθήκοντα του ρομπότ θα είναι να μάθει να βοηθά στην κουζίνα με το μαγείρεμα και άλλες δουλειές. Τελικός στόχος των ερευνητών είναι το ΤΕΟ να μαθαίνει να κάνει οτιδήποτε απαιτεί ένα νοικοκυριό, απλώς βλέποντας τους ανθρώπους πώς το κάνουν. Εν ολίγοις, η χαρά της νοικοκυράς...

 


 _________________________________________________________________________________






Ευρωπαϊκό βραβείο στην Τήλο για σχέδιο ενεργειακής αυτονομίας

Απέσπασε το πρώτο Βραβείο Βιώσιμης Ενέργειας της ΕΕ καθώς και το πρώτο βραβείο κοινού

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  21/06/2017 13:32




H ενέργεια από την ανεμογεννήτρια και το φωτοβολταϊκό πάρκο του νησιού θα αποθηκεύεται σε βιομηχανικές μπαταρίες -εικόνα αρχείου (Φωτογραφία: Reuters )

Βρυξέλλες  

Χάρη σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα την καταστήσει το 2019 το πρώτο ενεργειακά αυτόνομο νησί της Μεσογείου, η μικρή Τήλος απέσπασε το πρώτο Βραβείο Βιώσιμης Ενέργειας της ΕΕ, καθώς και το πρώτο βραβείο κοινού.

Τα βραβεία απονεμήθηκαν την Τρίτη στις Βρυξέλλες στο πλαίσιο ευρωπαϊκού συνεδρίου βιώσιμης ενέργειας EUSEW 2017.

Το νησί των 800 κατοίκων βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο υλοποίησης του προγράμματος TILOS, το οποίο μεταξύ άλλων περιλαμβάνει την εγκατάσταση ανεμογεννήτριας 800 KW, φωτοβολταϊκού πάρκου 200 KW,  αλλά και βιομηχανικών μπαταριών για τη αποθήκευση της παραγόμενης ενέργειας.

Με την τοποθέτηση των μπαταριών στο τέλος του καλοκαιριού το ολοκληρωμένο πλέον σύστημα αναμένεται να τεθεί σε δοκιμαστική λειτουργία.

Από τα 16 εκατ. ευρώ που αναμένεται να κοστίσει το πρόγραμμα, περίπου τα 13 εκατ. προέρχονται από την ΕΕ, κυρίως από το ευρωπαϊκό ερευνητικό πρόγραμμα Horizon 2020.

Στο έργο συμμετέχουν 13 εταίροι από επτά ευρωπαϊκές χώρες, με επικεφαλής το Εργαστήριο Ήπιων Μορφών Ενέργειας και Προστασίας του Περιβάλλοντος του ΑΕΙ Πειραιά Τεχνολογικού Tομέα, ενώ από ελληνικής πλευράς υπάρχει η συμμετοχή του ΔΕΔΔΗΕ, της εταιρίας Eunice, της εταιρίας Eurosol και της περιβαλλοντικής οργάνωσης WWF Ελλάς.



_________________________________________________________

Παρασκευή 16-06-17


Δημοσίευση: 14 Ιουν. 2017, 15:23


Η ισχύς εν τη ενώσει

Ενισχυμένο τζελ είναι πέντε φορές πιο γερό από το ατσάλι







Οι δημιουργοί του σύνθετου υλικού μάταια προσπαθούν να το σχίσουν  

Σαπόρο

Είναι μαλακό και εύκαμπτο σαν ζελέ, ανθεκτικό σαν μέταλλο και πέντε φορές πιο γερό από το ατσάλι: είναι το ασυνήθιστο υλικό που αναπτύχθηκε στην Ιαπωνία και θα μπορούσε μια μέρα να χρησιμοποιηθεί σε αλεξίσφαιρα γιλέκα ή ακόμα και σε ανθεκτικά τεχνητά όργανα.

«Είναι το πιο γερό μαλακό υλικό που έχουν αναπτύξει ποτέ οι άνθρωποι» καμαρώνει η καθηγήτρια Τζιάν Πινγκ Γκονγκ, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας στο Πανεπιστήμιο του Χοκάιντο.




Πηγή: University of Hokaido

Το νέο υλικό, που θυμίζει ελαστικό τσιρότο, αποτελείται από ένα πλέγμα υαλονήματος, με ίνες διαμέτρου 10 μικρομέτρων, το οποίο έχει καλυφθεί με υδρογέλη -ένα υδαρές υλικό παρόμοιο με την υδρογέλη των φακών επαφής ή του γνωστού ζελέ.
Ο συνδυασμός αυτών των υλικών είναι 100 φορές πιο ανθεκτικός από την υδρογέλη και 25 φορές πιο ανθεκτικός από το υαλόνημα, βάσει του ποσού της ενέργειας που απαιτείται για τη θραύση του.
Η παραγωγή του μοιάζει εύκολη, αφού το μόνο που χρειάζεται είναι να βυθίσει κανείς ένα ύφασμα από υαλόνημα σε υγρά συστατικά που πολυμερίζονται και στερεοποιούνται στη συνέχεια σε τζελ.
Το σύνθετο υλικό θα μπορούσε να αποδειχθεί ιδεώδες για εμφυτεύματα ή τεχνητά όργανα που αντέχουν την καθημερινή φθορά για δεκαετίες. «Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως βιολογικό υποκατάστατο σε τεχνητούς χόνδρους, τεχνητούς συνδέσμους ή διάφορα είδη τεχνητών οργάνων» λέει η Γκονγκ.
Θα μπορούσε επίσης να αξιοποιηθεί σε αλεξίσφαιρα γιλέκα, εφόσον αποδειχθεί ανθεκτικό στους πυροβολισμούς, ή ακόμα και σε αθλητικά είδη.
Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Advanced Functional Materials.
Newsroom ΔΟΛ

_______________________________________________________
 
Νέμεσις
Ο Ήλιος «είχε δίδυμο αδελφό που χάθηκε»



Πολλά αστρικά συστήματα αποτελούνται από δύο άστρα που κινούνται σε τροχιά το ένα γύρω από το άλλο (Εικόνα αρχείου: Keck Observatory)  

Μπέρκλεϊ, Καλιφόρνια

Όλα τα άστρα σαν τον Ήλιο γεννιούνται ανά ζευγάρια, υπολογίζουν αμερικανοί αστρονόμοι, ενισχύοντας έτσι τη θεωρία του χαμένου άστρου της «Νεμέσεως» στο Ηλιακό Σύστημα.
«Λέμε ότι ναι, πιθανότατα κάποτε, πριν από πολύ καιρό, υπήρξε μια Νέμεσις» δήλωσε ο αστρονόμος και φυσικός Στίβεν Στάλερ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ, ο οποίος δημοσιεύει τους υπολογισμούς του στο Monthly Notices of the Royal Astronomical Society μαζί με τη ραδιοαστρονόμο Σάρα Σανταβόι του Αστροφυσικού Παρατηρητηρίου Smithsonian του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ.

Πολλά άστρα έχουν δύο ή και τρεις συντρόφους, όπως ο κοντινότερος αστρικός μας γείτονας, το σύστημα Άλφα του Κενταύρου, που αποτελείται από τρία άστρα, με πιο κοντινό στη Γη τον Εγγύτατο του Κενταύρου.
Οι ερευνητές μελέτησαν με την αμερικανική συστοιχία ραδιοτηλεσκοπίων Very Large Array στο Νέο Μεξικό ένα γιγάντιο μοριακό νέφος γεμάτο με νεογέννητα άστρα στον αστερισμό του Περσέα, το οποίο έχει μήκος 50 ετών φωτός και βρίσκεται σε απόσταση 600 ετών φωτός από τη Γη.
Το συμπέρασμα είναι όλα τα άστρα σαν τον Ήλιο μας γεννιούνται με παρέα.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς, η απόσταση ανάμεσα στα δίδυμα άστρα μπορεί να ξεπερνά και τις 500 αστρονομικές μονάδες (η μονάδα αυτή είναι η μέση απόσταση Γης-Ήλιου). Ένας τέτοιος δίδυμος εκτιμάται ότι θα βρισκόταν σε απόσταση 17 φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο από ό,τι ο πιο μακρινός πλανήτης του Ηλιακού Συστήματος, ο Ποσειδώνας.
Οι επιστήμονες θεωρούν ως πιο πιθανό σενάριο ότι η Νέμεσις κάποια στιγμή «δραπέτευσε» και ανακατεύτηκε με τα άλλα άστρα του γαλαξία μας, συνεπώς δεν θα τη δούμε στο μέλλον.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, όλα τα άστρα γεννιούνται μέσα σε ωοειδή «κουκούλια», που λέγονται «πυκνοί πυρήνες» και υπάρχουν παντού μέσα στα τεράστια ψυχρά νέφη μοριακού υδρογόνου, τα οποία αποτελούν τα «μαιευτήρια» των νέων άστρων. Μέσα από τα οπτικά τηλεσκόπια, αυτά τα νέφη-μαιευτήρια φαίνονται σαν μαύρες τρύπες στον έναστρο ουρανό, επειδή η σκόνη που συνοδεύει τα αέριά τους, μπλοκάρει το φως των άστρων να φθάσει στη Γη. Γι' αυτό η μελέτη των μοριακών νεφών γίνεται με ραδιοτηλεσκόπια, καθώς τα ραδιοκύματα δεν εμποδίζονται από τη σκόνη.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

_______________________________________________________

Ασύρματη φόρτιση εν κινήσει!



Συσκευή που «ανάβει» λάμπες ενώ κινούνται στον χώρο φέρνει πιο κοντά το όνειρο της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος… στον αέρα

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  05:00

Μια νέα επαναστατική τεχνολογία ίσως μας επιτρέψει στο μέλλον να φορτίζουμε ασύρματα λάμπες LED και ηλεκτρικά αυτοκίνητα ενώ κινούνται
Λονδίνο  

Φανταστείτε ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο να ταξιδεύει στον αυτοκινητόδρομο και να μπορεί να επαναφορτίζει τη μπαταρία του εν κινήσει. Αυτό το άπιαστο προς το παρόν όνειρο έρχεται ένα βήμα πιο κοντά χάρη σε μια ομάδα ερευνητών από τις ΗΠΑ. Οι επιστήμονες κατόρθωσαν να μεταφέρουν ασύρματα ηλεκτρικό ρεύμα φορτίζοντας και διατηρώντας αναμμένο έναν λαμπτήρα LED ενώ αυτός μετακινούνταν στον χώρο. Αν και προς το παρόν περιορίζεται σε μικρές ενέργειες και αποστάσεις, η τεχνολογία θα μπορούσε στο μέλλον να χρησιμοποιηθεί για τη φόρτιση ηλεκτροκίνητων οχημάτων και προσωπικών ηλεκτρονικών συσκευών.

Ωθηση από την Κβαντομηχανική

Η ασύρματη μετάδοση ενέργειας είχε απασχολήσει πριν από έναν αιώνα τον Νίκολα Τέσλα, ο οποίος είχε κάνει και τις πρώτες σχετικές απόπειρες. Στη συνέχεια το ενδιαφέρον είχε υποχωρήσει αλλά τις τελευταίες δεκαετίες ανανεώθηκε καθώς η ζωή μας άρχισε να μπαίνει σε όλο και μεγαλύτερη κίνηση και οι επαναφορτιζόμενες συσκευές που χρησιμοποιούμε ολοένα και πληθαίνουν. Τα πράγματα άρχισαν να κινούνται, αλλά όχι θεαματικά. Η πρόοδος που σημειώθηκε επέτρεψε την παροχή ενέργειας σε ιατρικά εμφυτεύματα και την ασύρματη φόρτιση σταθμευμένων ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Ωστόσο μέχρι τώρα κανείς δεν είχε κατορθώσει να δημιουργήσει ένα σύστημα το οποίο να μπορεί να διατηρεί ικανοποιητική απόδοση στη μεταφορά ενέργειας όταν οι συνθήκες – όπως η απόσταση ανάμεσα στην πηγή και την ασύρματα φορτιζόμενη συσκευή – μεταβάλλονται.
Η νέα μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature», επιτυγχάνει ακριβώς αυτό. Βασιζόμενοι σε μια τεχνολογία που ανέπτυξαν το 2007 επιστήμονες του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ) για την ασύρματη μεταφορά ηλεκτρικού ρεύματος από μικρή απόσταση σε ένα στάσιμο αντικείμενο, οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ ανέπτυξαν ένα σύστημα ασύρματης μεταφοράς ενέργειας σε μεταβαλλόμενες αποστάσεις. Χρησιμοποιώντας την αρχή της συμμετρίας ισοτιμίας-χρόνου (μια έννοια της Κβαντομηχανικής) δημιούργησαν ηλεκτρικό κυκλωματικό σχηματισμό και πέτυχαν απόδοση μεταφοράς ενέργειας η οποία παραμένει σταθερή σε μεταβαλλόμενες αποστάσεις περίπου ενός μέτρου.

Κινούμενη λάμπα φέγγει σταθερά

Σε επίδειξη που έκαναν οι ερευνητές στο εργαστήριό τους με έναν λαμπτήρα LED, αυτός έμενε αναμμένος με σταθερή φωτεινότητα καθώς απομακρυνόταν από την πηγή έως και σχεδόν ένα μέτρο. Βεβαίως το φορτίο στο συγκεκριμένο πείραμα είναι πολύ μικρό – μόλις 1 milliwatt τη στιγμή που ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο, για παράδειγμα, χρειάζεται ενέργεια δεκάδων kilowatt για να λειτουργήσει. Οι επιστήμονες του Στάνφορντ δεν σταματούν όμως εδώ. Εξετάζουν τρόπους ώστε να αυξήσουν σημαντικά τόσο την ποσότητα του ηλεκτρικού ρεύματος που μπορεί να μεταφερθεί όσο και την απόσταση στην οποία μπορεί να γίνει η μεταφορά. Και ευελπιστούν ότι στο μέλλον η τεχνολογία τους θα βρει πολλές πρακτικές εφαρμογές.
«Πέραν του ότι θα προωθήσει την ασύρματη φόρτιση οχημάτων και προσωπικών συσκευών όπως τα κινητά τηλέφωνα, η νέα τεχνολογία μας μπορεί να απελευθερώσει τα βιομηχανικά ρομπότ, τα οποία επίσης βρίσκονται σε διαρκή κίνηση» δήλωσε σε δελτίο Τύπου ο Σανχούι Φαν, καθηγητής ηλεκτρολογίας μηχανολογίας στο Στάνφορντ και κύριος συγγραφέας της μελέτης. «Πρέπει ακόμη να αυξήσουμε σημαντικά την ποσότητα ηλεκτρικού ρεύματος που μεταφέρεται ώστε να φορτίσουμε ηλεκτρικά αυτοκίνητα, αλλά ίσως να μη χρειαστεί να μεγαλώσουμε την απόσταση πολύ περισσότερο».


_______________________________________________________

Παρασκευή 09-06-17


Βαρυτικός φακός


Για πρώτη φορά, το Hubble ζυγίζει άστρο με τη θεωρία της Σχετικότητας







Το Hubble ζύγισε έναν άστρο νάνο μετρώντας την καμπύλωση που προκαλεί στο φως ενός μακρινού άστρου στο φόντο (Πηγή: NASA, ESA, A. Feild STScI)  



Ουάσινγκτον


Επαναλαμβάνοντας ένα ιστορικό πείραμα που επιβεβαίωσε τη Γενική Σχετικότητα του Αϊνστάιν εντός του Ηλιακού Συστήματος, το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble ζύγισε για πρώτη φορά ένα άστρο αξιοποιώντας τις προβλέψεις της θεωρίας για την καμπύλωση του χωροχρόνου.

Η μελέτη στο κορυφαίο περιοδικό Science ουσιαστικά μέτρησε πόσο εκτρέπεται από την ευθεία πορεία του το φως όταν συναντά έναν λευκό νάνο (το κατάλοιπο ενός άστρου) που βρίσκεται σε απόσταση 17 ετών φωτός από τη Γη.

Η μέτρηση της καμπυλότητας επέτρεψε στους ερευνητές να υπολογίσουν ότι ο λευκός νάνος, με την ονομασία Stein 2051 B, έχει μάζα ίση με το 68% της μάζας του Ήλιου.

Το 1915 ο Άλμπερτ Αϊνστάιν πρότεινε τη θεωρία της Γενικής Σχετικότητας, σύμφωνα με την οποία τα αντικείμενα μεγάλης μάζας (για παράδειγμα τα άστρα) δημιουργούν καμπύλωση στον χωροχρόνο την οποία αντιλαμβανόμαστε ως βαρύτητα.

Το φως δεν έχει μάζα για να δέχεται βαρυτικές δυνάμεις, όταν όμως βρεθεί κοντά σε μεγάλα αντικείμενα αναγκάζεται να ακολουθεί την καμπύλωση του χωροχρόνου -με άλλα λόγια, εκτρέπεται ελαφρώς από την ευθεία πορεία του σαν να έχει περάσει μέσα από έναν φακό. Γι΄αυτό και το φαινόμενο ονομάζεται «βαρυτικός φακός».

Η θεωρία επιβεβαιώθηκε το 1919 στη διάρκεια μιας έκλειψης, οπότε επιβεβαιώθηκε ότι η μάζα του Ήλιου λειτουργεί ως φακός, μετακινώντας την εικόνα ενός άστρου που βρίσκεται πίσω του.
Η νέα μελέτη επαναλαμβάνει για πρώτη φορά το πείραμα σε διαφορετικό άστρο. Σε αυτήν την περίπτωση, το Hubble μέτρησε την απειροελάχιστη καμπύλωση που προκαλεί ο λευκός νάνος σε ένα πολύ πιο μακρινό άστρο που βρίσκεται σχεδόν ακριβώς πίσω του.
Η απόκλιση από την ευθεία γραμμή ήταν τόσο μικρή «ώστε ισοδυναμεί με το να βλέπει κανείς ένα μυρμήγκι να περπατά σε ένα νόμισμα από απόσταση 2.400 χιλιομέτρων» λένε οι ερευνητές.
Είναι η πρώτη φορά που το φαινόμενο του βαρυτικού φακού χρησιμοποιείται για το ζύγισμα ενός άστρου.
Το ίδιο φαινόμενο χρησιμοποιείται όμως σχετικά συχνά για να εκτιμηθεί η μάζα ολόκληρων γαλαξιών, ή ακόμα και ομάδων γαλαξιών, από την καμπύλωση που προκαλούν στο διερχόμενο φως.
Βαγγέλης Πρατικάκης
Newsroom ΔΟΛ
________________________________________________________

Επανάσταση 2D

Επιτέλους, ο πρώτος δισδιάστατος μαγνήτης




Όλα τα μόρια του νέου υλικού διατάσσονται στο ίδιο επίπεδο. Τα spin των ηλεκτρονίων είναι εθυγραμμισμένα στο ίδιο επίπεδο και κάνουν έτσι το υλικό μαγνητικό (Πηγή: Efrén Navarro Moratalla)  

Κέμπριτζ, Μασαχουσέτη

Οι φυσικοί δεν ήταν καν σίγουροι αν μπορεί να υπάρξει μαγνήτης που αποτελείται μόνο από ένα επίπεδο φύλλο με πάχος ενός ατόμου. Τελικά, όμως, υπάρχει.

Αμερικανοί ερευνητές παρουσιάζουν στο περιοδικό Nature τον πρώτο δισδιάστατο μαγνήτη, κατασκευασμένο από μια ένωση που ονομάζεται τριιωδίδιο του χρωμίου.

Τα δισδιάστατα υλικά ονομάζονται έτσι επειδή είναι επιφάνειες με πάχος ενός ατόμου ή ενός μορίου -έχουν μήκος και πλάτος, το πάχος τους όμως είναι πρακτικά αμελητέο.

Το πρώτο τέτοιο υλικό, μια εξωτική μορφή του άνθρακα παρόμοια με τον γραφίτη, ανακαλύφθηκε το 2004 και ονομάστηκε γραφένιο. Έκτοτε έχουν αναπτυχθεί αρκετά ακόμα δισδιάστατα υλικά, από τα οποία ορισμένα είναι καλοί αγωγοί του ρεύματος, άλλα είναι μονωτές και άλλα υπεραγωγοί. Αυτό που έλειπε μέχρι σήμερα ήταν ένας δισδιάστατος μαγνήτης.

Ερευνητές του MIT και του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον στο Σιάτλ χρησιμοποίησαν την ίδια μέθοδο που είχε επιτρέψει την απομόνωση του γραφενίου: χρησιμοποίησαν σελοτέιπ για να ξεκολλήσουν όλο και λεπτότερα φύλλα από έναν κρύσταλλο τριιωδιδίου του χρωμίου.
Το υλικό αυτό είναι «σιδηρομαγνητικό», δηλαδή λειτουργεί ως μόνιμος μαγνήτης, με τις ιδιοστροφορμές (spin) των ηλεκτρονίων τους να ευθυγραμμίζονται προς την ίδια κατεύθυνση.

Μετρήσεις με ένα ευαίσθητο μαγνητόμετρο επιβεβαίωσαν ότι τα μονομοριακά φύλλα του εν λόγω υλικού είναι πράγματι μαγνήτες. Περιέργως, αυτό δεν ισχύει σε φύλλα με πάχος δύο μορίων, αν και ο μαγνητισμός επανεμφανίζεται σε ακόμα πιο παχιές μεμβράνες.

Το νέο υλικό, λένε οι ερευνητές, θα επιτρέψει σε πρώτη φάση πειράματα που ήταν αδύνατα έως σήμερα και αφορούν τις θεμελιώδεις θεωρίες του ηλεκτρομαγνητισμού.

Αργότερα, δισδιάστατοι μαγνήτες θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε συσκευές μαγνητικής αποθήκευσης δεδομένων, ή ακόμα και σε κβαντικούς υπολογιστές.

Για να γίνει όμως αυτό πρέπει πρώτα να αναπτυχθούν δισδιάστατοι μαγνήτες που παραμένουν σταθεροί σε θερμοκρασία δωματίου: τα μονομοριακά φύλλα τριιωδιδίου του χρωμίου λειτουργούν μόνο σε θερμοκρασία -228 βαθμών Κελσίου και επιπλέον καταστρέφονται αν έρθουν σε επαφή με οξυγόνο.

Βαγγέλης Πρατικάκης

Newsroom ΔΟΛ



_________________________________________________________

Παρασκευή 02-06-17


Δημοσίευση: 30 Μαϊ. 2017, 17:12 | Τελευταία ενημέρωση: 30 Μαϊ. 2017, 17:22
 

Λάμψεις στο φεγγάρι

Ελληνικό τηλεσκόπιο καταγράφει προσκρούσεις μετεώρων στη Σελήνη





Το τηλεσκόπιο του Κρυονερίου βρίσκεται στο όρος Κυλλήνη σε ύψος 900 μέτρων (Πηγή: Theophanis Matsopoulos)  



Αθήνα



Ψηλά στο όρος Κυλλήνη του νομού Κορινθίας, ένα αναβαθμισμένο οπτικό τηλεσκόπιο κρατά το βλέμμα του στραμμένο στη Σελήνη, επαγρυπνώντας για λάμψεις από προσκρούσεις μικρών αστεροειδών. Τα ευρήματά του ίσως μια μέρα βοηθήσουν στην προστασία της Γης από κοσμικά ατυχήματα.
Το
τηλεσκόπιο που διατηρεί στο Κρυονέρι το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών είναι το βασικό όργανο του ερευνητικού προγράμματος Neliota της ευρωπαϊκής διαστημικής υπηρεσίας ESA για τη μέτρηση των «παραγήινων αντικειμένων», δηλαδή αστεροειδών και κομητών που περνούν κοντά από τη Γη.
Τα μικρά αντικείμενα που εισέρχονται στη γήινη ατμόσφαιρα συνήθως καίγονται πριν φτάσουν στο έδαφος και δεν γίνονται αντιληπτά. Η καταμέτρησή τους είναι πολύ πιο εύκολη στην περίπτωση της Σελήνης, η οποία δεν διαθέτει ατμόσφαιρα.

 

Στη διάρκεια 11 ωρών παρατήρησης το τηλεσκόπιο διέκρινε τέσσερις λάμψεις από προσκρούσεις μετεώρων (Πηγή: NELIOTA Project)

Ακόμα και αντικείμενα διαμέτρου μερικών χιλιοστών αφήνουν μια λάμψη καθώς προσκρούουν στην επιφάνεια του φεγγαριού, λάμψη που μπορεί να καταγράψει το τηλεσκόπιο του Κρυονερίου. Στο τηλεσκόπιο έχουν εγκατασταθεί δύο κάμερες που βλέπουν σε ελαφρώς διαφορετικά μέρη του φάσματος ώστε να επιβεβαιώνουν η μία την άλλη και να προσφέρουν μετρήσεις από τις οποίες μπορεί να εκτιμηθεί ακόμα και η θερμοκρασία που αναπτύσσεται τη στιγμή της πρόσκρουσης.
«Το σύστημα διπλής κάμερας μας επιτρέπει να επιβεβαιώνουμε τις σεληνιακές προσκρούσεις με ένα μόνο τηλεσκόπιο, κάτι που δεν έχει ξαναγίνει» σχολιάζει η Δρ Άλκηστη Μπονάνου του Ινστιτούτου Αστρονομίας, Διαστημικών Εφαρμογών και Τηλεπισκόπησης του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, επικεφαλής του ερευνητικού προγράμματος.
Το τηλεσκόπιο λειτουργεί όταν η Σελήνη βρίσκεται πάνω από τον ορίζοντα και δεν είναι πλήρως λουσμένη στο ηλιακό φως, το οποίο κρύβει τις αμυδρές λάμψεις -από τη φάση της Νέας Σελήνης μέχρι το πρώτο τέταρτο, καθώς και ανάμεσα στη φάση του τελευταίου τέταρτου μέχρι τη Νέα Σελήνη.
Το ερευνητικό πρόγραμμα ξεκίνησε επίσημα τις μετρήσεις στις 8 Μαρτίου, ενώ στις πρώτες 11 ώρες δοκιμαστικής λειτουργίας κατέγραψε τέσσερις λάμψεις.
Οι παρατηρήσεις θα συνεχιστούν για 22 μήνες και ίσως προσφέρουν νέα στοιχεία για τον πληθυσμό των μικρών και μεσαίων παραγήινων αντικειμένων.
Τα ευρήματα ίσως βοηθήσουν και στο να προστατευτούν από πτώσεις μετεώρων και οι μελλοντικές βάσεις στη Σελήνη.

Βαγγέλης Πρατικάκης
Newsroom ΔΟΛ

___________________________________________________________________________________


Θερμικές νησίδες
Μεγάλες πόλεις «κινδυνεύουν να βράσουν λόγω κλιματικής αλλαγής»




Το τσιμέντο των πόλεων συγκρατεί θερμότητα και το λιγοστό πράσινο δεν αρκεί για να φέρει δροσιά   (Φωτογραφία:  Reuters )

Άμστερνταμ

Μέχρι τα τέλη του 21ου αιώνα, ορισμένες μεγάλες πόλεις κινδυνεύουν να βρεθούν αντιμέτωπες σε θερμοκρασίες έως οκτώ βαθμούς Κελσίου υψηλότερες σε σχέση με τις σημερινές, καθώς το φαινόμενο της «αστικής θερμίδας νησίδας» θα μεγεθύνει την επίπτωση της κλιματικής αλλαγής.

Αυτή είναι η ανησυχητική εκτίμηση μιας νέας ολλανδο-βρετανικής μελέτης, με επικεφαλής τον Δρ Φρανσίσκο Εστράδα του Ινστιτούτου Περιβαλλοντικών Μελετών του Πανεπιστημίου
VU του Άμστερνταμ, η οποία δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Nature Climate Change.

Σύμφωνα με τη μελέτη, η οποία ανέλυσε στοιχεία για τις 1.692 μεγαλύτερες πόλεις κατά την περίοδο 1950-2015, οι πόλεις καλύπτουν περίπου το 1% της επιφάνειας του πλανήτη, φιλοξενούν όμως πάνω από τον μισό παγκόσμιο πληθυσμό, παράγουν το 80% του παγκόσμιου ΑΕΠ, καταναλώνουν το 78% της ενέργειας παγκοσμίως και παράγουν πάνω από το 60% των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.

Μεταξύ 1950-2015, το 27% των πόλεων της Γης και το 65% του παγκόσμιου αστικού πληθυσμού βίωσαν θερμοκρασίες πάνω από την μέση παγκόσμια άνοδο της θερμοκρασίας στη διάρκεια αυτής της περιόδου (περίπου 0,6 βαθμοί Κελσίου).

Οι ερευνητές προειδοποιούν ότι η άνοδος της θερμοκρασίας ορισμένων πόλεων θα έχει επιπτώσεις στην υγεία των κατοίκων τους, στα οικονομικά τους και σε ζωτικούς φυσικούς πόρους τους όπως το νερό. Η «αστική θερμική νησίδα» εκτιμάται ότι μπορεί τουλάχιστον να διπλασιάσει το κόστος της κλιματικής αλλαγής για πολλές πόλεις.

Οι εκτιμήσεις βασίζονται στο χειρότερο «σενάριο» ότι οι εκπομπές αερίων θα συνεχίσουν να αυξάνονται καθ' όλη τη διάρκεια του τρέχοντος αιώνα. Αν αυτό συμβεί, τότε μία στις τέσσερις πολυπληθέστερες πόλεις του κόσμου μπορεί να αντιμετωπίσει θερμοκρασίες αυξημένες κατά επτά βαθμούς Κελσίου έως το 2100, ενώ για το 5% των πόλεων η άνοδος της θερμοκρασίας μπορεί να φθάσει ή και να ξεπεράσει τους οκτώ βαθμούς.

Ένα μέρος της αύξησης του θερμομέτρου -γύρω στις δύο βαθμούς Κελσίου σε ορισμένες πολυπληθείς πόλεις έως το 2050- θα οφείλεται στο φαινόμενο της «αστικής θερμικής νησίδας».
Αυτό συμβαίνει, όταν οι χώροι πρασίνου και νερού (πάρκα, λίμνες κ.α.), οι οποίοι αντισταθμίζουν εν μέρει την ζέστη, αντικαθίστανται από τσιμεντένιες οικοδομές και ασφάλτινους δρόμους, που επιτείνουν την άνοδο της θερμοκρασίας. Η κατάσταση επιδεινώνεται περαιτέρω από τις εξατμίσεις των αυτοκινήτων, τη λειτουργία των αιρ-κοντίσιον κ.α.

Όσον αφορά τις οικονομικές επιπτώσεις, η μέση πόλη αναμένεται να χάσει το 1,4% έως 1,7% του ΑΕΠ της έως το 2050 και το 2,3% έως 5,6% έως το 2100, ενώ για μερικές πόλεις η απώλεια μπορεί να αγγίξει το 11% έως το τέλος του αιώνα. Οι απώλειες αυτές προκύπτουν από την μεγαλύτερη κατανάλωση ενέργειας για ψύξη των εσωτερικών χώρων, από τη μεγαλύτερη ρύπανση του αέρα και του νερού, την μείωση της παραγωγικότητας των εργαζομένων κ.α.

Οι ερευνητές επισημαίνουν την ανάγκη οι πόλεις να πάρουν μέτρα (φύτευση δέντρων, χρήση πιο ανακλαστικών επιφανειών σε στέγες και πεζοδρόμια κ.α.), ώστε να περιορίσουν την παγίδα της «αστικής θερμικής νησίδας».

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ


________________________________________________________

Παρασκευή 26-05-17


Νέα δοκιμαστική πτήση


Ξανά στον ουρανό το «μεγαλύτερο αεροσκάφος του κόσμου»







To Airlander 10 είναι γεμάτο με αδρανές ήλιο αντί με εύφλεκτο υδρογόνο (Πηγή: HAV)



Λονδίνο



Έπειτα από την ατυχή περυσινή δοκιμή που κατέληξε σε συντριβή, το πειραματικό αερόπλοιο Airlander 10 απογειώθηκε ξανά για δοκιμαστική πτήση στη Βρετανία και μοιάζει να έρχεται ένα βήμα πιο κοντά στην εμπορική αξιοποίηση.



Το Airlander, κόστους 30 εκατ. ευρώ, είναι γεμάτο με αέριο ήλιο, αντί με εύφλεκτο υδρογόνο όπως τα αερόπλοια των αρχών του 20ού αιώνα.


Έχει μήκος 92 μέτρα και μπορεί να μεταφέρει φορτία βάρους δέκα τόνων σε επανδρωμένες πτήσεις διάρκειας μέχρι πέντε ημερών και σε μη επανδρωμένες διάρκειας μέχρι δύο εβδομάδων. Πετά σε ύψος μέχρι 6.100 μέτρα και με ταχύτητα έως 148 χιλιόμετρα την ώρα.

Το γιγάντιο αερόπλοιο αναπτύχθηκε αρχικά για τον αμερικανικό στρατό, ο οποίος σχεδίαζε να το χρησιμοποιήσει σε αποστολές επιτήρησης στο Αφγανιστάν. Το πρόγραμμα τελικά ακυρώθηκε λόγω περικοπών και η βρετανική κατασκευάστρια εταιρεία Hybrid Air Vehicles (HAV) απευθύνθηκε στη βρετανική κυβέρνηση και σε ιδιώτες για την τελειοποίηση του αεροσκάφους.

Η νέα δοκιμαστική πτήση, διάρκειας 180 λεπτών, πραγματοποιήθηκε στο αεροδρόμιο του Κάρντινγκτον, περίπου 70 χιλιόμετρα βόρεια του Λονδίνου, εκεί όπου κατασκευάστηκαν τα πρώτα βρετανικά αερόπλοια μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το πρόγραμμα εγκαταλείφθηκε το 1930 έπειτα από τη συντριβή ενός αερόπλοιου που είχε ως αποτέλεσμα να σκοτωθούν 48 άνθρωποι, ανάμεσά τους και ένας υπουργός.

Στο ίδιο αεροδρόμιο είχε πραγματοποιηθεί και η προηγούμενη δοκιμή, τον Αύγουστο του 2016, όταν το αερόπλοιο έπεσε στο έδαφος με τη μύτη.

Το Airlander 10 είναι «το μεγαλύτερο εν ενεργεία αεροσκάφος του κόσμου», όχι όμως και το μεγαλύτερο της ιστορίας: ο τίτλος ανήκει στο αερόπλοιο 129 Hindenburg της γερμανικής Zeppelin, με μήκος 245 μέτρα. Πήρε φωτιά και συνετρίβη στις ΗΠΑ το 1937 παρασέρνοντας στο θάνατο 36 ανθρώπους.

Μένει να φανεί τα επόμενα χρόνια αν το Airlander θα πετύχει εκεί όπου απέτυχαν τα γιγάντια αερόπλοια των αρχών του 20ού αιώνα.

Η HAV σχεδιάζει να το αξιοποιήσει σε αποστολές έρευνας και διάσωσης, για έλεγχο των συνόρων, επιστημονική έρευνα και τελικά για μεταφορά ανθρώπων και φορτίων.

Newsroom ΔΟΛ

in.gr | Deutsche Welle

Εμφανίστηκε ο πρώτος άνθρωπος στην Ελλάδα;




Μέχρι σήμερα πιστεύαμε ότι η εξέλιξη του ανθρώπινου είδους ξεκίνησε στην Αφρική. Ωστόσο σύμφωνα με νέα γερμανική έρευνα ο πρώτος άνθρωπος μπορεί να είχε εμφανιστεί στα Βαλκάνια, ίσως στην Ελλάδα.
Ο διαχωρισμός του ανθρώπινου είδους από τους ανθρωποειδείς πιθήκους ενδεχομένως να είχε ξεκινήσει μερικά εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια νωρίτερα από ότι πιστεύαμε μέχρι σήμερα. Μάλιστα η διαδικασία αυτή ενδέχεται να είχε γίνει στην Ευρώπη και όχι στην Αφρική, όπως υποστήριζε μέχρι σήμερα η κρατούσα θεωρία. Αυτή η νέα υπόθεση παρουσιάζεται για πρώτη φορά σήμερα σε μια δημοσίευση στο περιοδικό «PLOS One» από ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου της Τυβίγγης υπό την Μαντλέν Μπέμε -ειδικότερα από το Κέντρο Ερευνών για την Εξέλιξη του Ανθρώπινου Είδους και της Παλαιοπεριβαλλοντολογίας (HEP). Η επιστημονική ομάδα βάσισε την έρευνά της σε δύο απολιθώματα που ήταν ήδη γνωστά και τα οποία μελετήθηκαν ενδελεχώς σε σχέση με τις περιβαλλοντικές συνθήκες που, βάσει υποθέσεων, επικρατούσαν πριν από πολλά εκατομμύρια χρόνια στα σημεία που εντοπίστηκαν τα απολιθώματα.

Από Ελλάδα και Βουλγαρία τα απολιθώματα

Πού και πότε ακριβώς αναπτύχθηκαν τα πρώτα ανθρωποειδή δεν έχει ακόμη απολύτως ξεκαθαριστεί. Με βάση τα σημερινά δεδομένα ο χιμπατζής θεωρείται ο πλησιέστερος συγγενής του ανθρώπου. Σύμφωνα με πολλούς ειδικούς η εξελικτική γραμμή των προγόνων των χιμπατζήδων και των ανθρωποειδών διαχωρίστηκε πριν από περίπου 5 με 7 εκατομμύρια χρόνια. Η ερευνητική ομάδα από την Τυβίγγη εστίασε τις μελέτες της στα τα δύο μοναδικά απολιθώματα του ανθρωποειδούς που είναι γνωστό επιστημονικά με την λατινική ονομασία Greacopithecus (γραικοπίθηκος). Ας σημειωθεί ότι στα ανθρωποειδή συγκαταλέγονται γενικά τόσο οι ανθρωποειδείς πίθηκοι (ή αλλιώς πονγκίδες) όσο και οι μακρινοί απόγονοι του ανθρώπου (προάνθρωποι).
Τα δύο απολιθώματα που εξέτασε η ομάδα της Μ. Μπέμε βρέθηκαν το ένα στην Ελλάδα (πρόκειται για απολίθωμα κάτω γνάθου) και το άλλο στη Βουλγαρία (απολίθωμα δοντιού). Μετά από λεπτομερείς αναλύσεις, οι ερευνητές είναι σε θέση να υποθέσουν ότι ο Graecopithecus αποτελεί έναν άγνωστο μέχρι πρότινος πρόγονο του ανθρώπου (προάνθρωπο). Συγκεκριμένα παρατηρήθηκε ότι οι ρίζες των δοντιών του συμπλέκονται μεταξύ τους, κάτι που αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα του ανθρώπου και των μακρινών προγόνων του. Αντίθετα στους ανθρωποειδείς πιθήκους οι ρίζες των δοντιών είναι ξεκάθαρα διαχωρισμένες. «Μείναμε έκπληκτοι και εμείς οι ίδιοι από τα αποτελέσματα των ερευνών μας, διότι πρoάνθρωποι μέχρι πρόσφατα είχαν εντοπιστεί μόνο στην Αφρική, νότια της ερήμου Σαχάρας», ανέφερε ο Γιόχεν Φους, ένας από τους ερευνητές που συμμετείχαν στην έρευνα.

Mια μεγάλη σαβάνα στην ευρωπαϊκή ήπειρο;

Οι αναλύσεις των ιζημάτων, από τα οποία αποσπάσθηκαν τα συγκεκριμένα απολιθώματα, οδήγησαν τους επιστήμονες στην εκτίμηση ότι η κάτω γνάθος που εντοπίστηκε στην Ελλάδα είναι ηλικίας 7,175 εκατομ. ετών, ενώ το βουλγαρικό δόντι 7,24 εκατομ. ετών. Τα ευρήματα αυτά εκτιμάται ότι είναι ακόμη πιο παλιά κι από τα παλαιότερα ευρήματα αφρικανικού προανθρώπου, γνωστού στα λατινικά ως Sahelanthropus (Σαχελάνθρωπος), η ηλικία του οποίου υπολογίζεται μεταξύ 6 και 7 εκατομ. ετών. Η γερμανική επιστημονική ομάδα καταλήγει σήμερα στο ότι ο διαχωρισμός προανθρώπων και χιμπατζήδων έλαβε χώρα νωρίτερα σε σχέση με όσα ήταν γνωστά μέχρι σήμερα, και μάλιστα όχι στην Αφρική αλλά στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, εξαιτίας δραστικών κλιματικών μεταβολών που παρατηρήθηκαν εκεί την ίδια περίπου περίοδο. Μάλιστα στα ιζήματα που εντοπίστηκαν τα δύο απολιθώματα οι ερευνητές εντόπισαν και ίχνη κόκκινης, λεπτόκοκκης λάσπης, η οποία απαντάται στην έρημο. Μεταξύ άλλων εντόπισαν και διαφορετικά είδη αλάτων σε υψηλή περιεκτικότητα. Υποθέτουν ότι έχουν φτάσει εδώ από τη Β. Αφρική.

«Τα στοιχεία αυτά μπορεί να προέρχονται από τη Σαχάρα, η οποία πριν από 7,2 εκατομμύρια χρόνια ήταν εξαπλωμένη (προς τον βορρά). Οι καταιγίδες της ερήμου μπορεί να μετέφεραν κόκκινη σκόνη με άλατα μέχρι τις βόρειες ακτές της τότε Μεσογείου», εξηγεί η Μ. Μπέμε. Επίσης είναι πιθανό, σύμφωνα με τους ερευνητές, οι σφοδρές κλιματικές αλλαγές να δημιούργησαν στην Ευρώπη ένα κλίμα τύπου σαβάνας, κάτι που επιβεβαιώνεται από αντίστοιχα απολιθώματα φυτών. «Σε γενικές γραμμές οι έρευνες σκιαγραφούν από κλιματολογική άποψη την εικόνα μιας σαβάνας. Σε μια τέτοια εικόνα ταιριάζουν τα απολιθώματα του γκραικοπίθηκου, αλλά και απολιθώματα προγόνων της καμηλοπάρδαλης, της γαζέλας, της αντιλόπης, του ρινόκερου», αναφέρει τέλος από την πλευρά του ο Νικολάι Σπασόφ από την Βουλγαρική Ακαδημία Επιστημών, που συμμετείχε επίσης στην ίδια έρευνα.

Dpa / Δήμητρα Κυρανούδη 



_______________________________________________________

Παρασκευή 19-05-17


Δημοσίευση: 17 Μαϊ. 2017, 07:36


in.gr | Deutsche Welle



Μπορούμε να ζήσουμε στο διάστημα;


 





Μόλις 100 περίπου χρόνια ζωής στον άνθρωπο δίνει ο Στίβεν Χόκινγκ. Μπορεί να σώσει την ανθρωπότητα ο εποικισμός του διαστήματος, όπως προτείνει ο ίδιος; Ο Στίβεν Χόκινγκ φημίζεται για τις δυσοίωνες προβλέψεις του για το μέλλον της ανθρωπότητας.

Μιλώντας πρόσφατα στο BBC εκτίμησε ότι μας απομένουν 100 περίπου χρόνια ζωής πάνω στον πλανήτη γη. Η απαισιοδοξία του οφείλεται στο γεγονός ότι δεν έχουν βρεθεί μέχρι σήμερα λύσεις για κάποια σοβαρά προβλήματα, όπως είναι για παράδειγμα η κλιματική αλλαγή, η ραγδαία αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού, η αύξηση του αριθμού μεταδοτικών ασθενειών επιδημιών αλλά και πιθανές συγκρούσεις αστεροειδών.


Ωστόσο ακόμη κι αν καταφέρναμε να βρούμε μία νέα εξωγήινη πατρίδα στο γαλαξία, δεν θα αρκούσε απλά να ανέβουμε στο διαστημόπλοιο και να πετάξουμε προς τα εκεί. Κι αυτό διότι ο άνθρωπος έχει προσαρμοστεί απόλυτα στον πλανήτη Γη.

Το διάστημα και οι άλλοι πλανήτες αντίθετα, δεν αποτελούν φυσικό περιβάλλον για τον άνθρωπο, αλλά μάλλον εχθρικό. Υπάρχει πιθανότητα όμως να μπορούμε να προσαρμοστούμε στις αντίξοες συνθήκες του διαστήματος;


Οι επιστήμονες της Εξελικτικής Βιολογίας ενάντια στους κοσμολόγους


Με αφορμή την ανακοίνωση του Χόκινγκ ζητήθηκε η άποψη των ειδικών για τον εποικισμό του διαστήματος. Ο Ραλφ Τίντεμαν, ο διευθυντής του τμήματος Εξελικτικής Βιολογίας του Πανεπιστημίου του Πότσνταμ συμφωνεί επί της αρχής με τον Χόκινγκ, εκτιμώντας ότι η ανθρωπότητα έχει να αντιμετωπίσει όντως επείγοντα προβλήματα.

Αυτό ωστόσο, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν σημαίνει ότι η ανθρωπότητα απειλείται με εξαφάνιση. Σε κάθε περίπτωση όμως, όπως επισημαίνει, το να φανταστεί κανείς μια εξωγήινη ζωή είναι πολύ πιο δύσκολο από το να επιβιώσει στη γη ακόμη και μετά από μια μεγάλη καταστροφή.


«Από τη σκοπιά της (θεωρίας της) εξέλιξης το χρονικό διάστημα των 100 χρόνων είναι πολύ μικρό για να περιμένει κανείς μεγάλες εξελικτικές προσαρμογές. Οι πιθανότητες να μπορεί να προσαρμοστεί ένας πολύπλοκος οργανισμός σε έναν τελείως διαφορετικό κόσμο είναι μάλλον μηδαμινές», επισημαίνει ο επιστήμονας.

Ανήκουμε στη Γη;

«Η ζωή στη γη δημιουργήθηκε από τυχαίες μεταλλάξεις και όχι από μία τυχαία επιλογή», τονίζει ο Άξελ Μάιερ, καθηγητής της Εξελικτικής Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντίας. Η επίδραση της φυσικής επιλογής στο διάστημα (έλλειψη οξυγόνου, οι θερμοκρασίες, η ακτινοβολία κτλ.) θα ήταν τελείως διαφορετική και γι’ αυτό οι άνθρωποι θα πέθαιναν αμέσως», επισημαίνει ο ειδικός, εκτιμώντας ότι «δεν θα υπήρχε χρόνος για την προσαρμογή».


Ο Μάιερ αντιτείνει: «Ας προσπαθήσουμε να μην καταστρέψουμε τον πλανήτη μας. Δεν έχουμε μέλλον σε άλλον πλανήτη. Εδώ δημιουργηθήκαμε, εδώ ανήκουμε».

Ο κοσμολόγος Ρίχαρντ Γκοτ τονίζει στη συνέντευξή του στη Deutsche Welle ότι ήδη πριν τις ανακοινώσεις του Χόκινγκ ο ίδιος είχε υπογραμμίσει την ανάγκη να εποικίσουμε άλλα μέρη του σύμπαντος. «Ζούμε σε ένα μικρό πλανήτη του σύμπαντος. Αν ζούσαμε σε δύο πλανήτες, τότε οι πιθανότητες επιβίωσης του είδους μας θα ήταν μεγαλύτερες».


Ο Ρ. Γκοτ πιστεύει ότι θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε από τον Άρη. Στην ατμόσφαιρα του Άρη υπάρχει διοξείδιο του άνθρακα που περιέχει αρκετό οξυγόνο. Υπάρχει επίσης νερό ενώ αν κανείς εγκατασταθεί στις σπηλιές, τότε μπορεί να προστατευτεί και από την ακτινοβολία.


Ζουλφικάρ Αμπάνι / Νατάσα Κουκουγιάννη

__________________________________________________________________________________






Δημοσίευση: 17 Μαϊ. 2017, 13:18



SESAME στην Ιορδανία



«Επιταχυντής Ειρήνης» στη Μέση Ανατολή





Το SESAME είναι το πρώτο σύγχροτρο της Μέσης Ανατολής  



Αμάν, Ιορδανία



Ισραήλ, Παλαιστινιακά Εδάφη, Ιράν, Τουρκία, Κύπρος: χώρες που δύσκολα θα κάθονταν μαζί στο ίδιο τραπέζι συνεργάζονται στον νέο επιταχυντή SESAME που εγκαινιάστηκε την Τρίτη στην Ιορδανία.


Το SESAME (Synchrotron light for Experimental Science and Applications in the Middle East), με όνομα που παραπέμπει στη μαγική φράση «Σουσάμι άνοιξε», είναι το πρώτο «σύγχροτρο» της Μέσης Ανατολής: ένας κυκλικός επιταχυντής που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν μικροσκόπιο για τη μελέτη δειγμάτων σε μοριακό επίπεδο.

Οι έρευνες που θα πραγματοποιηθούν στο SESAME, θα έχουν εφαρμογές στην ιατρική, στη φαρμακευτική, στη βιολογία, στην επιστήμη των υλικών, στη φυσική, στη χημεία, στη γεωλογία, στο περιβάλλον, στη γεωπονική, στην αρχαιολογία κ.α. Από τη μελέτη της ρύπανσης και την ανάπτυξη νέων καλλιεργειών στην κοιλάδα του Ιορδάνη έως τη μελέτη του καρκίνου και των χειρογράφων της Νεκράς Θάλασσας, αναμένεται να υπάρξει μια πληθώρα ερευνητικών προγραμμάτων.

Τα εγκαίνια του SESAME, που βρίσκεται στην περιοχή Άλαν 35 χιλιόμετρα βόρεια του Αμμάν και έχει έως τώρα κοστίσει περίπου 90 εκατ. δολάρια, πραγματοποίησε ο ιορδανός βασιλιάς Αμπντάλα ο Β'.

Πρόεδρος του Συμβουλίου του SESAME είναι ο διακεκριμένος βρετανός καθηγητής φυσικής σερ Κρις Λιούελιν-Σμιθ (πρώην γενικός διευθυντής του CERN) και διευθυντής ο ιορδανός καθηγητής Χαλέντ Τουκάν.

Το σύγχροτρο έχει ως αρχικά μέλη την Κύπρο, την Αίγυπτο, το Ιράν, το Ιράκ, το Ισραήλ, την Ιορδανία, την Παλαιστινιακή Αρχή, την Τουρκία και το Πακιστάν, ενώ η Ελλάδα και άλλες χώρες θα αναλάβουν ρόλο παρατηρητή.

Καθεστώς παρατηρητή έχουν η Ελλάδα, η ΕΕ, οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Ιαπωνία, η Κίνα, η Βραζιλία, ο Καναδάς και το Κουβέιτ.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ



________________________________________________________

Παρασκευή 12-05-17


Πληρέστερη αρχιτεκτονική της νόσου


Ανακαλύφθηκαν γενετικοί τόποι του DNA που σχετίζονται με τον διαβήτη



Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο





Βρετανοί ερευνητές εντόπισαν 111 γενετικούς τόπους στο ανθρώπινο DNA, που σχετίζονται με αυξημένη προδιάθεση εκδήλωσης διαβήτη, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσαν στο επιστημονικό έντυπο American Journal of Human Genetics.

Οι ερευνητές τoυ Πανεπιστημίου του Λονδίνου (UCL) και του Κολεγίου Imperial, με επικεφαλής τον γενετιστή Δρ Νικόλαο Μανιάτη, ανέλυσαν στοιχεία για 5.800 ασθενείς με διαβήτη και 9.691 άτομα χωρίς τη νόσο.


Από τους νέους 111 γενετικούς τόπους που εντοπίστηκαν σε ρυθμιστικές περιοχές του γονιδιώματος, οι 93 (84%) βρέθηκαν τόσο σε Αφρικανοαμερικάνους όσο και σε Ευρωπαίους, ενώ οι 18 υπόλοιποι μόνο σε Ευρωπαίους.


Η έρευνα ανακάλυψε ότι οι επιπλέον 111 γενετικοί τόποι και οι προηγουμένως γνωστοί 76 ρυθμίζουν την έκφραση τουλάχιστον 266 γονιδίων που γειτονεύουν με αυτούς. Η συντριπτική πλειονότητα αυτών των τόπων συμπίπτουν με ρυθμιστικές περιοχές που επηρεάζουν την έκφραση αυτών των γονιδίων στο σωματικό λίπος.

Η ερευνητική ομάδα διερευνά ήδη κατά πόσο οι γενετικοί αυτοί παράγοντες μεταβάλλουν την έκφραση των ίδιων γονιδίων και σε άλλους ιστούς όπως στο πάγκρεας, στο ήπαρ και στους σκελετικούς μύες, που σχετίζονται επίσης με τον διαβήτη τύπου 2.


Ο διαβήτης τύπου 2, ένα πολυπαραγοντικό νόσημα, είναι η πιο διαδεδομένη μεταβολική διαταραχή παγκοσμίως και μέχρι σήμερα μόνο 76 γονιδιακές θέσεις κινδύνου ήταν γνωστές.


«Καμία άλλη ασθένεια με γενετική προδιάθεση δεν έχει ερευνηθεί τόσο συστηματικά όσο ο διαβήτης τύπου 2. Με την μελέτη αυτή, αποδεικνύουμε τα οφέλη της γενετικής χαρτογράφησης για τον εντοπισμό εκατοντάδων θέσεων, όπου οι αιτιώδεις μεταλλάξεις μπορεί να υπάρχουν σε πολλούς διαφορετικούς πληθυσμούς. Ερευνώντας περαιτέρω το μεγάλο αυτό αριθμό γενετικών τόπων, θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε μια λεπτομερή εικόνα της γενετικής αρχιτεκτονικής του διαβήτη τύπου 2», σχολιάζει ο Δρ Μανιάτης.


Και συμπληρώνει ότι «είμαστε σε ισχυρή θέση να αξιοποιήσουμε αυτά τα αποτελέσματα της γονιδιωματικής ανάλυσης και να μπορέσουμε να εφαρμόσουμε τις ίδιες μεθόδους χαρτογράφησης σε άλλες πολυγονιδιακές ασθένειες όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ».



health.in.gr, ΑΠΕ-ΜΠΕ



_______________________________________________________

Σε απόρρητη αποστολή

Το μυστηριώδες X-37B επέστρεψε έπειτα από δύο χρόνια στο Διάστημα

  

(Φωτογραφία:  Reuters )

Το μυστηριώδες αυτόνομο διαστημικό σκάφος των ΗΠΑ X-37B επέστρεψε στη Γη έπειτα από σχεδόν δύο χρόνια παραμονής στο Διάστημα, όπου βρέθηκε σε άλλη μία απόρρητη αποστολή.

Το μη επανδρωμένο «Όχημα Τροχιακών Δοκιμών», όπως ονομάζεται επισήμως, εκτοξεύτηκε στις 20 Μαΐου 2015 από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ, στη Φλόριντα, όπου επέστρεψε την Κυριακή 7 Μαΐου 2017.

Συνολικά πέρασε σε τροχιά 718 ημέρες, που αποτελεί νέο ρεκόρ. Όσο για το τι έκανε όλο αυτό το χρονικό διάστημα, κανείς έξω από το Πεντάγωνο δεν γνωρίζει λεπτομέρειες.

H Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ δηλώνει, όχι πολύ κατατοπιστικά, ότι το όχημα βρίσκονταν σε αποστολή «μείωσης κινδύνου, πειραματισμού και ανάπτυξης επιχειρήσεων» για τεχνολογίες επαναχρησιμοποιούμενων διαστημικών οχημάτων.

Η αχλή του μυστηρίου που περιβάλει το X-37B έχει αποτελέσει φυσικά γόνιμο έδαφος για κάθε είδους θεωρίες ως προς τη χρήση του. Οι δημοφιλέστερες από αυτές θέλουν το όχημα ως κατασκοπευτικό εργαλείο, ή ως πλατφόρμα δοκιμών κάποιου μυστικού διαστημικού όπλου.

Το επαναχρησιμοποιούμενο X-37B έχει μήκος 9 μέτρα, άνοιγμα φτερών 4,5 μέτρα, βάρος 5 τόνους και χώρο φόρτωσης με χωρητικότητα ημιφορτηγού.

Η ανάπτυξή του ξεκίνησε στη NASA, αργότερα όμως ανατέθηκε στη διαβόητη DARPA (Υπηρεσία Προηγμένων Ερευνητικών Προγραμμάτων Άμυνας) και τελικά στην Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ.


Newsroom ΔΟΛ


______________________________________________________

Παρασκευή 05-05-17


Γυμναστική σε χάπι;





Χημική ουσία μιμείται τα οφέλη της αερόβιας άσκησης στο σώμα και θα μπορούσε να βοηθήσει ηλικιωμένους και άτομα με προβλήματα κίνησης



ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  03/05/2017 12:21



Οι επιστήμονες χορήγησαν επί δύο μήνες σε ποντίκια τη χημική ουσία GW1516, η οποία επέτρεψε στα πειραματόζωα να έχουν αντοχή για να τρέχουν σε διάδρομο επί 270 λεπτά



Αμερικανοί επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι μια χημική ουσία αποδίδει στο σώμα τα ίδια ευεργετικά αποτελέσματα με την αερόβια γυμναστική, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσαν στο επιστημονικό έντυπο Cell Metabolism.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Salk της Καλιφόρνια, με επικεφαλής τον Μοριακό και Αναπτυξιακό Βιολόγο Ρόναλντ Έβανς, υποστηρίζουν ότι στο μέλλον θα μπορούσαν να σχεδιάσουν ένα χάπι που θα το παίρνουν όχι μόνο αθλητές, αλλά επίσης άτομα με περιορισμένη κινητικότητα, όπως ηλικιωμένοι, παχύσαρκοι και άνθρωποι με αναπηρίες, που δυσκολεύονται να γυμναστούν.

Ελπιδοφόρες δοκιμές σε ποντίκια


Οι επιστήμονες χορήγησαν επί δύο μήνες σε ποντίκια τη χημική ουσία
GW1516, η οποία επέτρεψε στα πειραματόζωα να έχουν αντοχή για να τρέχουν σε διάδρομο επί 270 λεπτά. Αντίθετα, τα τρωκτικά που δεν είχαν πάρει την GW1516, άντεχαν να τρέξουν μόνο επί 160 λεπτά (70% λιγότερο), προτού εξαντληθούν. Ακόμη, τα ποντίκια που είχαν πάρει την ουσία, είχαν και άλλα οφέλη, όπως χαμηλότερο σωματικό βάρος και καλύτερα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.

Η συγκεκριμένη ουσία επιδρά σε εκατοντάδες γονίδια που εμπλέκονται στον ενεργειακό μεταβολισμό και στις καύσεις μέσα στο σώμα. Κυρίως ενεργοποιούνται τα γονίδια που «καίνε» το λίπος και απενεργοποιούνται τα γονίδια που «καίνε» το σάκχαρο.

Οι ερευνητές θεωρούν σημαντικό ότι μειώνεται η διάσπαση της γλυκόζης, επειδή όταν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα πέφτουν (υπογλυκαιμία), τότε ο εγκέφαλος επηρεάζεται αρνητικά και εμφανίζεται κόπωση στο σώμα. Όταν, όμως, γίνεται εξοικονόμηση σακχάρου και το επίπεδό του αργεί να πέσει, όπως συμβαίνει χάρη στη GW1516, τότε η αντοχή αυξάνεται.


«Αν αναπρογραμματίσει κανείς τα κατάλληλα γονίδια, μπορεί να αποκτήσει ένα υψηλό επίπεδο αντοχής, χωρίς να χρειάζεται να δαπανήσει πολλή ενέργεια», εξηγεί ο δρ Έβανς.


Προς το παρόν πάντως, δεν είναι βέβαιο ότι η εν λόγω ουσία θα λειτουργήσει εξίσου καλά στους ανθρώπους και άλλοι επιστήμονες ήδη εκδήλωσαν το σκεπτικισμό τους. Αν, όμως, κάτι τέτοιο αποδειχθεί μέσα από κλινικές δοκιμές, τότε ανοίγει ο δρόμος για τη δημιουργία ενός χαπιού που θα περιέχει την ουσία
GW1516 και το οποίο θα μιμείται τα οφέλη της άσκησης.


Η συγκεκριμένη ουσία πρωτοεμφανίσθηκε στη δεκαετία του 1990 με στόχο τη θεραπεία μεταβολικών και καρδιαγγειακών παθήσεων. Αργότερα ξεχάστηκε, καθώς ορισμένες μελέτες έδειξαν ότι μπορεί να είναι καρκινογόνος σε μεγάλες δόσεις.


Όμως, ορισμένοι επιστήμονες συνέχισαν να τη μελετούν ενώ παρανόμως έχει χρησιμοποιηθεί και από αθλητές στους Ολυμπιακούς αγώνες του Πεκίνου το 2008 και τελικά να απαγορεύθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Αντι-Ντόπινγκ ως μη ασφαλής.


Newsroom ΔΟΛ

___________________________________________________________________________________

Ανθρώπινοι ιστοί του έσω ωτός δημιουργήθηκαν στο εργαστήριο

Ελπίδα για νέες θεραπείες ενάντια στην κώφωση αλλά και τις διαταραχές της ισορροπίας

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  03/05/2017 20:25



Ανθρώπινος ιστός του έσω ωτός με αισθητηριακά τριχωτά κύτταρα (γαλάζιο χρώμα) και αισθητηριακούς νευρώνες (κίτρινο χρώμα). Με φούξια χρώμα αποτυπώνονται οι συνάψεις μεταξύ των αισθητηριακών κυττάρων και των νευρώνων Credit: Karl Koehler/ Indiana University

Λονδίνο 

Ερευνητές από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα επέτυχαν για πρώτη φορά να δημιουργήσουν ιστό του έσω ωτός από ανθρώπινα βλαστοκύτταρα, ένα επίτευγμα που ελπίζεται να οδηγήσει σε νέες θεραπείες για την κώφωση αλλά και για τις διαταραχές της ισορροπίας.
«Το έσω ους είναι ένα από τα λίγα όργανα στα οποία δεν διενεργείται βιοψία και εξαιτίας αυτού του γεγονότος υπάρχουν ελάχιστοι ιστοί του  για ερευνητικούς σκοπούς» ανέφερε η Ερι Χασίνο, καθηγήτρια Ωτολαρυγγολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα και προσέθεσε: «Οι ανθρώπινοι ιστοί του έσω ωτός που δημιουργούνται στο εργαστήριο προσφέρουν ανεπανάληπτες ευκαιρίες για την ανάπτυξη και τη δοκιμή νέων θεραπειών ενάντια σε πολλές και διαφορετικές διαταραχές της ακοής αλλά και της ισορροπίας».

Η τρισδιάστατη καλλιέργεια κυττάρων

Η νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε online την 1η Μαΐου στην επιθεώρηση «Nature Biotechnology» βασίζεται σε προηγούμενες έρευνες της ίδιας ομάδας στην οποία επικεφαλής ήταν εκτός από τη δρα Χασίνο ο επίκουρος καθηγητής Ωτολαρυγγολογίας και Χειρουργικής Κεφαλής και Τραχήλου Καρλ Κέλερ ενώ συνεργάστηκε και ο Τζέφρι Χολτ, καθηγητής Ωτολαρυγγολογίας στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ και το Νοσοκομείο Παίδων της Βοστώνης. Οι ερευνητές εργάστηκαν επάνω σε μια τεχνική που ονομάζεται τρισδιάστατη καλλιέργεια κυττάρων στο πλαίσιο της οποίας τα βλαστοκύτταρα τοποθετούνται σε μια κατασκευή που μοιάζει με μπάλα που επιπλέει προκειμένου να πολλαπλασιαστούν σε αντίθεση με την «παραδοσιακή» μέθοδο η οποία αφορά καλλιέργεια των κυττάρων σε στρώματα επάνω σε ένα τρυβλίο Πέτρι. Η τρισδιάστατη δομή επιτρέπει πιο πολύπλοκες αλληλεπιδράσεις μεταξύ των κυττάρων και δημιουργεί ένα περιβάλλον που προσομοιάζει σε εκείνο που υπάρχει εντός του ανθρώπινου σώματος κατά την ανάπτυξή του, σημείωσε ο δρ Κέλερ.
Με αυτόν τον τρόπο καλλιέργειας των βλαστικών κυττάρων ο οποίος περιλαμβάνει επίσης «επεξεργασία» τους με συγκεκριμένα μόρια σήμανσης, οι επιστήμονες κατάφεραν να καθοδηγήσουν τα ανθρώπινα βλαστοκύτταρα στο να μετατραπούν σε κύτταρα του έσω ωτός. Συγκεκριμένα δημιουργήθηκαν στο εργαστήριο τρισδιάστατες δομές που περιείχαν αισθητηριακά κύτταρα καθώς και υποστηρικτικά κύτταρα που εντοπίζονται στο έσω ους.

Βλαστοκυτταρική «συνταγή» δημιουργίας του έσω ωτός

«Ουσιαστικά πρόκειται για μια συνταγή ώστε να φτιάχνουμε ανθρώπινο έσω ους από βλαστοκύτταρα» είπε ο δρ Κέλερ και συμπλήρωσε ότι η ομάδα του ασχολήθηκε με την τελειοποίηση αυτής της συνταγής επί περίπου ένα έτος. «Μείναμε άναυδοι όταν τελικώς ανακαλύψαμε ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε πλήθος ‘οργανοειδών’ του έσω ωτός μέσα σε κάθε στρογγυλή τρισδιάστατη δομή η οποία είχε το μέγεθος μπιζελιού».
Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα χρησιμοποίησαν το μοριακό «ψαλίδι» CRISPR ώστε να δημιουργήσουν βλαστικά κύτταρα τα οποία παρήγαγαν φθορίζοντα αισθητηριακά κύτταρα του έσω ωτός. Η ανάλυση αυτών των κυττάρων έδειξε ότι έφεραν τα ίδια λειτουργικά χαρακτηριστικά με τα κύτταρα που υπάρχουν στο ανθρώπινο αφτί. «Εντοπίσαμε επίσης στις τρισδιάστατες δομές νευρώνες όπως εκείνοι που μεταδίδουν σήματα από το αφτί στον εγκέφαλο επικοινωνώντας με τα αισθητηριακά κύτταρα» ανέφερε ο δρ Κέλερ και προσέθεσε: «Αυτό είναι άκρως σημαντικό καθώς και οι δύο αυτοί κυτταρικοί τύποι είναι ζωτικής σημασίας για την ακοή αλλά και για την ισορροπία του ανθρώπου».

Προς δοκιμές φαρμάκων στους ιστούς εργαστηρίου

Σύμφωνα με τη δρα Χασίνο τα νέα ευρήματα «ανατρέπουν τους κανόνες καθώς μέχρι σήμερα τα πειραματικά φάρμακα και οι θεραπείες δοκιμάζονταν μόνο σε ζωικά κύτταρα τα οποία συχνά συμπεριφέρονται διαφορετικά από τα ανθρώπινα». Η ερευνητική ομάδα μελετά αυτή τη στιγμή στους ιστούς του έσω ωτός που δημιούργησε στο εργαστήριο πώς γονίδια τα οποία είναι γνωστό ότι προκαλούν κώφωση παρεμβαίνουν στη φυσιολογική ανάπτυξη του έσω ωτός. Σχεδιάζουν μάλιστα να ξεκινήσουν τις πρώτες δοκιμές φαρμάκων σε τέτοιους ιστούς εργαστηρίου. «Ελπίζουμε να ανακαλύψουμε νέα φάρμακα ικανά να αναγεννούν τα τριχωτά κύτταρα του αφτιού σε άτομα με σοβαρά προβλήματα ακοής» κατέληξε η δρ Χασίνο.



_______________________________________________________

Παρασκευή 28-04-17


Δημοσίευση: 25 Απρ. 2017, 14:50


Αποδόμηση τώρα



Σκόρος που καταβροχθίζει σακούλες «λύση στη μάστιγα των πλαστικών»






Οι κάμπιες χρειάζονται μόνο μια ώρα για να ανοίξουν τρύπες στο πλαστικό (Πηγή: Federica Bertocchini, Paolo Bombelli, Chris Howe)  



Βαρκελώνη



Οι ερευνητές έμειναν έκπληκτοι όταν πέταξαν τις ενοχλητικές κάμπιες σε μια σακούλα και τη βρήκαν λίγο αργότερα τρύπια: είχαν μόλις ανακαλύψει μια πιθανή λύση στο μείζον πρόβλημα της ρύπανσης από πλαστικά.



Η προνύμφη του σκόρου Galleria mellonella, ο οποίος ονομάζεται και κηρόσκορος επειδή παρασιτεί σε μελίσσια, καταβροχθίζει το πολυαιθυλένιο από το οποίο κατασκευάζονται οι περισσότερες πλαστικές συσκευασίες.



«Ανακαλύψαμε ότι η προνύμφη ενός κοινού εντόμου μπορεί να διασπά ένα από τα πιο ανθεκτικά πλαστικά» καμαρώνει η Φεντερίκα Μπερτοτσίνι του Ινστιτούτου Βιοϊατρικής και Βιοτεχνολογίας στην Κανταβρία της Ισπανίας.



Το βιοχημικό τρικ της κάμπιας θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για την αποδόμηση των ολόκληρων βουνών πλαστικού που καταλήγουν κάθε χρόνο σε χωματερές, προτείνουν οι ερευνητές στην έγκριτη επιθεώρηση Current Biology.



Η ανακάλυψη ήρθε σχεδόν κατά τύχη, όταν οι ερευνητές καθάριζαν άδεια μελίσσια και πέταξαν σε πλαστική σακούλα τις κάμπιες του σκόρου. Μία ώρα αργότερα, η σακούλα είχε γεμίσει τρύπες.


Η μελέτη έδειξε ότι οι κάμπιες καταβροχθίζουν το πλαστικό και το μετατρέπουν σε αιθυλενογλυκόλη, ένα ακίνδυνο χημικό που χρησιμοποιείται ως αντιψυκτικό.



Ο μηχανισμός που επιτρέπει τον μεταβολισμό του πολυαιθυλενίου παραμένει άγνωστος, φαίνεται όμως ότι σχετίζεται με τον μεταβολισμό του κεριού της μέλισσας, με το οποίο τρέφεται κανονικά ο σκόρος. Το κερί είναι ένα περίπλοκο μείγμα λιπιδίων, των οποίων οι χημικοί δεσμοί είναι παρόμοιοι με τους χημικούς δεσμούς του πλαστικού.

«Το κερί είναι ένα φυσικό πολυμερές, ένα είδος φυσικού "πλαστικού", και έχει χημική δομή παρόμοια με του πολυαιθυλενίου» λέει η Μπερτοτσίνι.
Το μυστικό θα μπορούσε πάντως να κρύβεται όχι στον ίδιο τον σκόρο αλλά στο έντερό του: προηγούμενη μελέτη είχε δείξει ότι ένα άλλο έντομο, η νυχτοπεταλούδα Plodia interpunctella, μπορεί κι αυτή να αποδομεί το πολυαιθυλένιο χάρη σε βακτήρια του εντέρου της.

Άλλα μικρόβια που διασπούν πλαστικά έχουν βρεθεί σε χωματερές, ενώ η κάμπια του σκαθαριού Tenebrio molitor μπορεί να τρέφεται με πολυστυρένιο, γνωστό στην Ελλάδα ως φελιζόλ.

Μέχρι σήμερα, κανείς δεν έχει αναπτύξει αποτελεσματική μέθοδο για τη διάσπαση των πλαστικών σκουπιδιών σε βιομηχανική κλίμακα, κάτι που θα περιόριζε τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις τους. Όμως, παρόλο που τα πλαστικά μόνο φυσικά υλικά δεν είναι, η φύση θα μπορούσε να μας δείξει πώς να τα ξεφορτωθούμε.

«Σχεδιάζουμε να αξιοποιήσουμε τα ευρήματα σε ένα βιώσιμο τρόπο για τη διαχείριση των πλαστικών σκουπιδιών» λέει η Μπερτοτσίνι.

«Παρόλα αυτά, δεν πρέπει κανείς να αισθάνεται ελεύθερος να πετά πολυαιθυλένιο στο περιβάλλον επειδή μπορούμε να το διασπάσουμε».

Βαγγέλης Πρατικάκης          

Newsroom ΔΟΛ

________________________________________________________


Λόγια στο στόμα του

Πειραματικό λογισμικό «μιμείται οποιαδήποτε φωνή»



To σύστημα φέρεται ικανό να αντιγράφει την ηχητική υπογραφή κάθε φωνής -εικόνα αρχείου  

Μόντρεαλ

Πλησιάζει η εποχή που τα λεγόμενα κάποιου δεν θα μπορούν να θεωρούνται αδιάψευστα ντοκουμέντα: καναδική εταιρεία υποστηρίζει ότι ανέπτυξε λογισμικό που μπορεί να αντιγράφει οποιαδήποτε φωνή από δείγματα διάρκειας μόλις ενός λεπτού.

Η εταιρεία
Lyrebird, με έδρα το Μόντρεαλ, επέδειξε την τεχνολογία παρουσιάζοντας αρχεία ήχου στα οποία ακούγεται να μιλά ο Ντόναλντ Τραμπ, ο Μπαράκ Ομπάμα και η Χίλαρι Κλίντον, μεταξύ άλλων. Το σύστημα μπορεί ακόμα και να αλλάζει τον κυματισμό της φωνής για να εκφράσει διαφορετικά συναισθήματα, λένε οι δημιουργοί του.

Παραμένει ωστόσο ασαφές ποιες θα ήταν οι πρακτικές εφαρμογές της τεχνολογίας, την οποία σκοπεύει να διαθέσει δωρεάν η
Lyrebird σε οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο προγραμματιστή. «Η Lyrebird προχωρά ένα βήμα στην ανάπτυξη εφαρμογών AI προσφέροντας σε εταιρείες και προγραμματιστές νέες λύσεις σύνθεσης φωνής» ανέφερε η εταιρεία σε ανακοίνωσή της τη Δευτέρα.

Ένα ανάλογο σύστημα με την ονομασία
Voco παρουσιάστηκε πέρυσι από την Adobe, χρειάζεται όμως 20 λεπτά ηχογραφημένης ομιλίας για να μάθει μια νέα φωνή. Το καναδικό σύστημα φέρεται να χρειάζεται μόνο «μερικές δεκάδες δευτερόλεπτα».

Οι εξελίξεις αναμένεται πάντως να προκαλέσουν αντιδράσεις, καθώς τα συστήματα μίμησης φωνής θα μπορούσαν αν χρησιμοποιηθούν σε απάτες, ή να υπονομεύσουν την αξιοπιστία ηχητικών ντοκουμέντων που χρησιμοποιούν οι δημοσιογράφοι, οι νομικοί και άλλοι επαγγελματίες.

Η
Lyrebird, από την πλευρά της, θεωρεί ότι αυτό είναι αναπόφευκτο. Όπως λέει η εταιρεία, «θέλουμε να επιστήσουμε την προσοχή του κοινού για την απουσία αξιόπιστων ενδείξεων που θα μπορούσαν να αντιστοιχούν στις ηχογραφήσεις στο προσεχές μέλλον».

Newsroom ΔΟΛ


__________________________________________________________________________________

Φωτογραφίες από το διαστημόπλοιο Κασσίνι

(Βίντεο της NASA)

 



________________________________________________________

Παρασκευή 21-04-17


 Δημοσίευση: 19 Απρ. 2017, 16:02

Και τουρμπίνες


Εγκαινιάστηκε στην Καλιφόρνια η πρώτη υβριδική μονάδα ηλεκτροπαραγωγής




Το υβριδικό σύστημα λειτουργεί σε δύο μονάδες της Southern California Edison

  

Λος Άντζελες, Καλιφόρνια



Λειτουργεί περίπου σαν τα υβριδικά αυτοκίνητα, τα οποία χρησιμοποιούν πρώτα την ενέργεια της μπαταρίας και καίνε καύσιμα μόνο όταν χρειαστεί: η πρώτη στον κόσμο μονάδα ηλεκτροπαραγωγής που συνδυάζει γεννήτριες φυσικού αερίου και βιομηχανικές μπαταρίες λειτουργεί πλέον στην Καλιφόρνια.

Εδώ και χρόνια οι εταιρείες ενέργειας φλερτάρουν με την ιδέα των μπαταριών, οι οποίες θεωρητικά θα έλυναν ένα μεγάλο πρόβλημα της ηλεκτροπαραγωγής: όταν έχει ήλιο ή φυσάει, οι εγκαταστάσεις ηλιακής και αιολικής ενέργειας συχνά παράγουν περισσότερη ενέργεια από ό,τι χρειάζεται το δίκτυο, η οποία όμως δύσκολα αποθηκεύεται για να χρησιμοποιηθεί αργότερα.

Το σύστημα στην Καλιφόρνια, το οποίο κατασκευάστηκε από την General Electric και εγκαταστάθηκε σε δύο μονάδες της εταιρείας ηλεκτρικής ενέργειας Southern California Edison, προχωρά ένα βήμα προς αυτήν τη λύση.

Θα μειώσει τις εκπομπές ρύπων και αερίων του θερμοκηπίου κατά 60%, και ταυτόχρονα θα εξοικονομήσει εκατομμύρια λίτρα νερού στις εγκαταστάσεις ψύξης, λένε οι δύο εταιρείες.

Οι δύο μονάδες στις οποίες εγκαταστάθηκε το σύστημα ενεργοποιούνται μόνο όταν υπάρχει μεγάλη ζήτηση, αναφέρει το Reuters. Μέχρι σήμερα, χρειαζόταν χρονικό διάστημα 10 λεπτών για να πάρει μπρος το εργοστάσιο σε περίπτωση ανάγκης.

Τώρα, αυτό γίνεται σχεδόν ακαριαία χάρη στις μπαταρίες λιθίου των 10 megawatt που βασίστηκαν σε κυψέλες της Samsung. Φυσικό αέριο χρησιμοποιείται μόνο αν η αυξημένη ζήτηση παραταθεί, ενώ η μονάδα δεν χρειάζεται να καίει πλέον καύσιμα όταν παραμένει σε κατάσταση αναμονής.

Η πολιτεία της Καλιφόρνια έχει θέσει ως στόχο για το 2030 να καλύπτει το 50% της ζήτησης σε ηλεκτρικό από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Επιπλέον, έχει ζητήσει προτάσεις για συστήματα ενέργειας για να εξασφαλίσει ισορροπία και οικονομία στο δίκτυο ηλεκτροδότησης.

H Southern California Εdison εξετάζει τώρα τη δυνατότητα εγκατάστασης του νέου συστήματος σε ακόμα τρεις μονάδες της.

Newsroom ΔΟΛ



_______________________________________________________



O Έλον Μασκ καμαρώνει


Ηλεκτροκίνητη νταλίκα παρουσιάζει φέτος η Tesla






Το μέλλον της νταλίκας είναι ηλεκτρικό, λέει η Tesla -εικόνα αρχείου 

Πάλο Άλτο, Καλιφόρνια

Η πολυαναμενόμενη ηλεκτρική νταλίκα της Tesla θα παρουσιαστεί φέτος τον Σεπτέμβριο, ανακοίνωσε μέσω Twitter το φιλόδοξο αφεντικό της εταιρείας Έλον Μασκ, ο οποίος διαβεβαιώνει ότι το νέο όχημα πηγαίνει τη μεταφορά αγαθών «στο επόμενο επίπεδο».

Το Tesla Semi, όπως ονομάζεται το φορτηγό με τη ρυμουλκούμενη καρότσα, αποτελεί μέρος του «οράματος» του Μασκ για τη μεταμόρφωση τη βιομηχανίας μεταφορών, όπως είχε δηλώσει ο ίδιος πέρυσι.

Χάρη και στις αυξημένες πωλήσεις της περυσινής χρονιάς, αλλά και το χάρισμα του Μασκ, η Tesla ενθουσιάζει τους επενδυτές, και την περασμένη Δευτέρα έγινε για λίγο η μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία του κόσμου όσον αφορά τη χρηματιστηριακή αξία της στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης.
Κάποιοι εκφράζουν πάντως επιφυλάξεις για το κατά πόσον η Tesla θα μπορέσει να καλύψει τη ζήτηση για το Model 3, το φθηνό μοντέλο που προγραμματίζεται να βγει στην παραγωγή φέτος και έχει ήδη 400.000 προπαραγγελίες, πολύ περισσότερες από ό,τι μπορεί να καλύψει η εταιρεία σε έναν χρόνο.
Εκτός από ηλεκτροκίνητα αυτοκίνητα, η Tesla παράγει και μπαταρίες για οικιακή και βιομηχανική χρήση καθώς και φωτοβολταϊκά κεραμίδια για τη φόρτισή τους.

Στο μεταξύ, άλλες αυτοκινητοβιομηχανίες όπως η Daimler πειραματίζονται με ρομποτικές νταλίκες.

Newsroom ΔΟΛ


_______________________________________________________

Παρασκευή 07-04-17


Φίλτρο από γραφένιο κάνει τη θάλασσα πόσιμη


Η ανακάλυψη υπόσχεται να κάνει την αφαλάτωση νερού αποδοτικότερη και φθηνότερη

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  04/04/2017 17:28







Οι μικροσκοπικοί πόροι της μεμβράνης γραφενίου είναι ελάχιστα μεγαλύτεροι από τα ίδια τα μόρια του νερού (Πηγή: University of Manchester)



Εκατομμύρια άνθρωποι που πλήττονται από λειψυδρία ίσως έχουν λόγο να πίνουν νερό στο όνομα του γραφενίου: ερευνητές στη Βρετανία ανέπτυξαν μια μεμβράνη από το θαυματουργό υλικό η οποία μπορεί να αφαλατώνει εύκολα και γρήγορα το θαλασσινό νερό.

Θαυματουργό υλικό


Το γραφένιο, μια μορφή του άνθρακα που ανακαλύφθηκε μόλις το 2004, είναι φύλλα από καθαρό άνθρακα με πάχος ενός μόνο ατόμου. Πιο γερό από το ατσάλι, πιο αγώγιμο από τον χαλκό, διαφανές και άκρως ελαστικό, το γραφένιο εκτιμάται ότι θα βρει ευρείες πρακτικές εφαρμογές στο μέλλον.


Μια από τις πρώτες θα μπορούσε να είναι η αφαλάτωση νερού σε βιομηχανική κλίμακα. Το 2013, ο γίγαντας της αμυντικής βιομηχανίας
Lockheed Martin ανακοίνωσε ότι αναπτύσσει φίλτρα από γραφένιο τα οποία θα μπορούσαν να μειώσουν κατά 100 φορές την ενέργεια που απαιτείται για την παραγωγή πόσιμου νερού.


Η αφαλάτωση είναι σήμερα μια ακριβή και ενεργοβόρος διαδικασία που βασίζεται συνήθως στην αρχή της αντίστροφης ώσμωσης: το θαλασσινό νερό διοχετεύεται υπό μεγάλη πίεση σε φίλτρα με μικροσκοπικούς πόρους, οι οποίοι αφήνουν το νερό να περάσει αλλά συγκρατούν τα ιόντα των αλάτων.


Μοριακό κόσκινο


Το νέο φίλτρο που αναπτύχθηκε στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ -εκεί όπου ανακαλύφθηκε το γραφένιο το 2004- και παρουσιάζεται στο
Nature Nanotechnology αποτελείται από οξείδιο του γραφενίου, ένα υλικό που μπορεί να παραχθεί πιο εύκολα και γρήγορα σε σχέση με το καθαρό γραφένιο.


Πάνω στη μεμβράνη του φίλτρου έχουν ανοιχθεί τρύπες με διάμετρο μόλις ενός νανόμετρου, οι οποίες αφήνουν τα μόρια νερού να περάσουν αλλά συγκρατούν σαν κόσκινο όλα τα διαλυμένα ιόντα, ακόμα και τα πιο μικρά.


Προηγούμενες μεμβράνες από γραφένιο είχαν το μειονέκτημα ότι φούσκωναν στο νερό, με αποτέλεσμα να αυξάνεται υπερβολικά το μέγεθος των πόρων. Οι ερευνητές στο Μάντσεστερ ξεπέρασαν το πρόβλημα ντύνοντας τη μεμβράνη γραφενίου με ένα στρώμα εποξικής ρητίνης, η οποία εμποδίζει τη διόγκωση της μεμβράνης.


Το νέο μοριακό κόσκινο θα μπορούσε να αποδειχθεί πολύ πιο αποδοτικό από τα πλαστικά φίλτρα που χρησιμοποιούνται σήμερα στις εγκαταστάσεις αφαλάτωσης. Ο λόγος είναι ότι τα μόρια νερού περνούν μέσα από τους πόρους με εντυπωσιακά μεγάλη ταχύτητα.

Βελτιωμένες επιδόσεις


«Όταν το μέγεθος των πόρων πέφτει στο ένα νανόμετρο, δηλαδή πολύ κοντά στο μέγεθος του ίδιου του μορίου του νερού, τα μόρια νερού σχηματίζουν μια διάταξη σαν τρένο» εξηγεί στο
BBC ο Δρ Ράουλ Νάιρ, επικεφαλής της μελέτης.


Τα μόρια νερού ουσιαστικά παραμένουν ενωμένα μεταξύ τους με δεσμούς υδρογόνου και σχηματίζουν μια αλυσίδα, η οποία περνά ολόκληρη μέσα από το φίλτρο όταν ασκηθεί πίεση.

Εφόσον αποδειχθεί ότι το φίλτρο γραφενίου είναι αρκετά φθηνό και δεν αλλοιώνεται εύκολα από το θαλασσινό νερό, το κόστος της αφαλάτωσης θα μπορούσε να πέσει σε επίπεδα συγκρίσιμα με το κόστος του νερού από λίμνες και ποτάμια.


Σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΟΗΕ, μέχρι το 2025 το 14% του παγκόσμιου πληθυσμού θα αντιμετωπίζει πρόβλημα λειψυδρίας.



_________________________________________________________


Το Cassini ετοιμάζεται για φινάλε στο σύστημα του Κρόνου



Στις 22 Απριλίου θα κάει το τελευταίο κοντινό πέρασμα από τον Τιτάνα και στις 16 Απριλίου θα βουτήξει στο κενό

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  05/04/2017 12:21



O μεγαλόπρεπος Κρόνος σε εικόνα που συνδυάζει παρατηρήσεις του Cassini
Ουάσινγκτον 
Η αποστολή Cassini της NASA ετοιμάζεται για το τελευταίο κεφάλαιο, πλησιάζοντας τον Κρόνο περισσότερο από κάθε άλλη φορά στα 13 περίπου χρόνια που τον γυροφέρνει.

Στις 22 Απριλίου το σκάφος θα πραγματοποιήσει το τελευταίο κοντινό πέρασμα από τον δορυφόρο Τιτάνα και στις 26 Απριλίου θα κάνει τη πρώτη από μια σειρά βουτιές στο κενό των 2.400 χιλιομέτρων που χωρίζει τον πλανήτη και τον εσώτερο δακτύλιό του.

«Κανένα διαστημικό σκάφος δεν έχει εισέλθει σε αυτή τη μοναδική περιοχή, την οποία θα προσπαθήσουμε να διασχίσουμε 22 φορές» δήλωσε ο Τόμας Ζερμπούχεν της
NASA.

Η πιθανότητα καταστροφής του σκάφους λόγω πρόσκρουσης με κάτι μεγαλύτερο από τα μικροσκοπικά σωματίδια των δακτυλίων εκτιμάται ότι είναι μικρότερη του 1%.

Κατά την πολυετή παραμονή του στο σύστημα του Κρόνου, το σκάφος των 3,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων έχει προσφέρει σημαντικές ανακαλύψεις, όπως η ύπαρξη ενός μεγάλου ωκεανού κάτω από την παγωμένη επιφάνεια του δορυφόρου Εγκέλαδου και οι θάλασσες υδρογονανθράκων στον δορυφόρο Τιτάνα.

Η βουτιά του θανάτου

Είκοσι χρόνια μετά την εκτόξευσή του από τη Γη, το σκάφος ξεμένει πλέον από καύσιμα. Έτσι, η
NASA αποφάσισε να δώσει ένα θεαματικό τέλος στην αποστολή με μια τρίλεπτη βουτιά θανάτου που θα κάνει στον Κρόνο στις 15 Σεπτεμβρίου, αφού προηγουμένως θα έχει περάσει κατ' επανάληψη ανάμεσα στον Κρόνο και στους εσωτερικούς δακτυλίους του.

Σε αυτήν την τελική φάση, οι επιστήμονες ελπίζουν να μάθουν περισσότερα τόσο για την εσωτερική δομή του Κρόνου, όσο και για την προέλευση των θεαματικών δακτυλίων που τον περιβάλλουν.

Μεταξύ άλλων, το σκάφος θα συλλέξει τα πρώτα δείγματα από την ατμόσφαιρα του πλανήτη, ενώ θα φωτογραφήσει πιο κοντά από κάθε άλλη φορά τα νέφη του Κρόνου, καθώς και τους εσωτερικούς δακτυλίους του. Θα χαρτογραφήσει επίσης το βαρυτικό και το μαγνητικό πεδίο του.

Ένας λόγος που το σκάφος θα αυτοκαταστραφεί πάνω στον Κρόνο, είναι ότι οι επιστήμονες θέλουν να είναι σίγουροι ότι δεν θα πέσει στον Τιτάνα ή στον Εγκέλαδο, μολύνοντάς τους ίσως με γήινα μικρόβια.


Αν και το Cassini αποστειρώθηκε προτού φύγει από τη Γη το 1997, δεν αποκλείεται να έχουν επιβιώσει πάνω του μερικοί γήινοι μικροοργανισμοί. Με δεδομένο ότι τα μεγάλα φεγγάρια του Κρόνου είναι υποψήφια για την ανακάλυψη μορφών ζωής, οι επιστήμονες θέλουν να αποφύγουν το μπέρδεμα με τη ζωή που θα έχει μεταφερθεί από τη Γη.



_______________________________________________________

Παρασκευή 31-03-07


Αλάνθαστος Αϊνστάιν


Ατομικά ρολόγια επιβεβαιώνουν τη σχετικότητα του χρόνου







Τι ώρα είναι; Η απάντηση είναι σχετική   (Φωτογραφία:  CC0 )



Παρίσι



Ο χρόνος, όπως και ο χώρος, είναι έννοιες σχετικές, είπε ο μεγάλος Άλμπερτ Αϊνστάιν. Χάρη στα πιο ακριβή ατομικά ρολόγια που διαθέτουμε, διεθνής ερευνητική ομάδα υπολογίζει τώρα με εντυπωσιακή ακρίβεια πώς ο χρόνος κυλά με διαφορετικό ρυθμό στο Λονδίνο και το Παρίσι.
Το φαινόμενο της «διαστολής του χρόνου» οφείλεται σε δύο διαφορετικούς παράγοντες που σχετίζονται με διαφορετικές πλευρές της Σχετικότητας. Ο πρώτος παράγοντας είναι η ταχύτητα: όπως προκύπτει από τη θεωρία της Ειδικής Σχετικότητας, ένα ρολόι που κινείται με μεγάλη ταχύτητα σε σχέση με έναν παρατηρητή τρέχει πιο αργά σε σχέση με το ρολόι του παρατηρητή.
Ο δεύτερος παράγοντας είναι η βαρύτητα, όπως προκύπτει από την θεωρία της Γενικής Σχετικότητας: όταν η δύναμη της βαρυτικής έλξης αυξάνεται στο σημείο όπου βρίσκεται ο παρατηρητής, το ρολόι του θα τρέχει πιο αργά σε σχέση με το ρολόι ενός παρατηρητή που δέχεται ασθενέστερη έλξη. Με άλλα λόγια, ένα ρολόι στην επιφάνεια της Γης θα τρέχει πιο αργά από ό,τι ένα ρολόι στην κορυφή του Έβερεστ.

Και στις δύο περιπτώσεις, οι πειραματικές μετρήσεις της διαστολής του χρόνου (για παράδειγμα η σύγκριση ατομικών ρολογιών στη Γη και στους δορυφόρους του GPS) έχουν επιβεβαιώσει τον Αϊνστάιν με σχετικά μεγάλη ακρίβεια. Κανείς όμως δεν μπορεί να αποκλείσει το γεγονός ότι ο γίγαντας της σχετικότητας θα διαψευστεί τελικά από πιο ακριβή πειράματα.
Τώρα, ερευνητές στη Γαλλία, τη Βρετανία και τη Γερμανία αυξάνουν τα επίπεδα ακρίβειας στο μέγιστο εφικτό: χρησιμοποίησαν ατομικά ρολόγια που βασίζονται τη συχνότητα της ακτινοβολίας που εκπέμπουν άτομα στροντίου, και είναι περίπου τρεις φορές πιο ακριβή από τα συμβατικά ατομικά ρολόγια στροντίου: χάνουν ένα δευτερόλεπτο κάθε περίπου 15 δισεκατομμύρια χρόνια, που είναι περισσότερο από την ηλικία του Σύμπαντος.
H νέα μελέτη, η οποία αναρτήθηκε στην υπηρεσία προδημοσίευσης arXiv, συγκρίνει ατομικά ρολόγια στροντίου που βρίσκονταν στο Παρίσι, το Λονδίνο και το Μπράουνσβαϊγκ της Γερμανίας. O ρυθμός του χρόνου στις τρεις τοποθεσίες τρέχει διαφορετικά επειδή κάθε πόλη έχει διαφορετική απόσταση από το κέντρο της Γης (και επομένως δέχεται διαφορετικές βαρυτικές δυνάμεις) και διαφορετική απόσταση από τον ισημερινό (και επομένως διαφορετική ταχύτητα περιστροφής γύρω από τον άξονα της Γης).

Προκειμένου να συγκριθεί ο ρυθμός του χρόνου στις τρεις τοποθεσίες, οι ερευνητές συνέδεσαν τα ρολόγια σε δίκτυα οπτικών ινών που λειτουργούσαν στις ίδιες συχνότητες με καθένα από τα ρολόγια. Κάθε διαφορά στη συχνότητα του φωτός ανάμεσα στις διαφορετικές ίνες θα υποδήλωνε διαφορές στο ρυθμό του χρόνου.

Πράγματι, οι μετρήσεις έδειξαν ότι η χρονική απόκλιση που συσσωρεύεται ανάμεσα στο Παρίσι και το Λονδίνο στη διάρκεια ενός 24ωρου φτάνει τα 5 δισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου.

Τα αποτελέσματα του πειράματος, εξηγεί το περιοδικό
New Scientist, επέτρεψαν στους ερευνητές να υπολογίσουν μια παράμετρο που ονομάζεται άλφα. Η τιμή της πρέπει να είναι μηδέν αν ο Αϊνστάιν είχε απόλυτο δίκιο για τη διαστολή του χρόνου.
Το να αποδείξει κανείς ότι το άλφα ισούται με μηδέν είναι τεχνικά αδύνατο, όμως η τελευταία μελέτη δείχνει ότι η τιμή της είναι μικρότερη από 10-8 -ένα επίπεδο ακρίβειας δυο φορές μεγαλύτερο σε σχέση με προηγούμενες μετρήσεις που βασίζονταν σε ρολόγια στροντίου.
Όπως φαίνεται, το φάντασμα του Άλμπερτ Αϊνστάιν μπορεί να είναι ήσυχο, τουλάχιστον για την ώρα: αν η τιμή του άλφα μετρηθεί στο μέλλον με μεγαλύτερη ακρίβεια, και βρεθεί να μην είναι μηδέν, οι συνέπειες θα είναι πραγματικά τεράστιες.

Μεταξύ άλλων, μια τιμή πάνω από το μηδέν θα μπορούσε να ανοίξει το δρόμο για το μεγάλο όνειρο των φυσικών, την ενοποίηση της Σχετικότητας του Αϊνστάιν με την Κβαντομηχανική.

Αυτή η μέρα όμως μάλλον απέχει πολύ.

Βαγγέλης Πρατικάκης

Newsroom ΔΟΛ



______________________________________________________




 Δημοσίευση: 27 Μαρ. 2017, 14:46



Υγρό παρελθόν



Στην έρημο του Άρη, ίχνη ενός αρχαίου τσουνάμι







Τα ευρήματα στηρίζουν τη θεωρία ότι στο βόρειο ημισφαίριο του Άρη υπήρχε ένας ολόκληρος ωκεανός   (Φωτογραφία:  CC BY-SA 3.0 )


Γούντλαντς, Τέξας

Ένας μεγάλος κρατήρας που διακρίνεται μέχρι και σήμερα στην επιφάνεια του Άρη δεν αποκλείεται να σχηματίστηκε από αστεροειδή που έπεσε σε έναν αρχαίο ωκεανό και σήκωσε σαρωτικό τσουνάμι, δείχνει η ανάλυση δορυφορικών εικόνων.
Παρατηρήσεις από ρομποτικές αποστολές έχουν δώσει άφθονες ενδείξεις ότι κάποιες τουλάχιστον περιοχές του Άρη καλύπτονταν από ρηχές θάλασσες που θα μπορούσαν να φιλοξενούν μικροβιακή ζωή.
Στο βόρειο ημισφαίριο του πλανήτη δεν αποκλείεται μάλιστα να υπήρχε ένας ολόκληρος ωκεανός, αν και αυτό είναι μια υπόθεση που δεν βρίσκει σύμφωνους όλους τους πλανητολόγους.
Η ιδέα αυτή δείχνει να ενισχύεται από την τελευταία μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στο
Journal of Geophysical Research - Planets και παρουσιάστηκε επίσης στο Συνέδριο Σεληνιακής και Πλανητικής Επιστήμης που πραγματοποιείται στο Τέξας.
«Εντοπίσαμε τυπικές αποθέσεις τσουνάμι στη γραμμή που διχοτομεί το βόρειο και το νότιο ημισφαίριο» είπε στον απεσταλμένο του BBC ο Φρανσουά Κοστάρ του Πανεπιστημίου του Παρισιού και του γαλλικού Εθνικού Κέντρου Επιστημονικής Έρευνας.
Οι αποθέσεις -άμμος και πέτρες- σχηματίζουν λοβούς που εκτείνονται από βορρά προς νότο. Δείχνουν να προέρχονται από τσουνάμι, το οποίο φαίνεται ότι προκλήθηκε κατά την πρόσκρουση που δημιούργησε τον κρατήρα Λομονόσοφ, διαμέτρου 120 χιλιομέτρων.
Το χτύπημα «εκτόπισε έναν τεράστιο όγκο νερού, με το κύμα να διαδίδεται με ταχύτητα 60 μέτρων ανά δευτερόλεπτο [216 χλμ/ώρα]» ανέφερε ο Κοστάρ.
«Το αρχικό κύμα είχε ύψος περίπου 300 μέτρα. Μέσα σε μερικές ώρες έφτασε στην αρχαία ακτή που βρισκόταν μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα από τον κρατήρα».
Το κύμα πρέπει να πέρασε την ακτογραμμή και να σάρωσε την ενδοχώρα σε βάθος 150 χιλιομέτρων, περνώντας πάνω από λόφους για να αποθέσει τελικά το υλικό του στους λοβούς που βλέπουμε σήμερα.
Τα συμπεράσματα της μελέτης συνηγορούν στην ιδέα ότι πάνω από τον ισημερινό του Άρη υπήρχε ένας ωκεανός πριν από περίπου τρία δισεκατομμύρια χρόνια.
Υπάρχουν ωστόσο και εναλλακτικές ερμηνείες: προηγούμενες μελέτες είχαν αποδώσει τις επίμαχες αποθέσεις ιζημάτων σε ροές λάσπης ή παγετώνες.


Επιμέλεια: Βαγγέλης Πρατικάκης
Newsroom ΔΟΛ


______________________________________________________

Παρασκευή 24-03-17


Και εγένετο πολύ φως

Στην πρίζα ο «μεγαλύτερος τεχνητός Ήλιος του κόσμου»







Η συστοιχία του Synlight αποτελείται από 149 λάμπες κινηματογραφικών προβολέων  



Γίλιχ, Γερμανία



Καλύτερα να φορέσετε γυαλιά ηλίου: ερευνητές στη Γερμανία έβαλαν την Πέμπτη στην πρίζα μια συστοιχία προβολέων την οποία περιγράφουν ως τον «μεγαλύτερο τεχνητό Ήλιο στη Γη». Στόχος τους είναι να ρίξουν άπλετο φως στο πρόβλημα της παραγωγής καύσιμου υδρογόνου.
O τεχνητός ήλιος Synlight στο Γίλιχ της Γερμανίας, περίπου 30 χιλιόμετρα δυτικά της Κολωνίας, αποτελείται από 149 προβολείς ξένου, οι οποίοι κανονικά χρησιμοποιούνται στις κινηματογραφικές προβολές και προσομοιώνουν την ποιότητα του ηλιακού φωτός.
Στηριγμένοι σε μια μεταλλική κατασκευή σε σχήμα κυψέλης, οι προβολείς στέλνουν 350
kilowatt ενέργειας σε μια πλάκα με διαστάσεις 20 επί 20 εκατοστά, θερμαίνοντάς τη μέχρι τους 3.000 βαθμούς Κελσίου -η πλάκα δέχεται 1.000 φορές περισσότερη ενέργεια από ό,τι αν ήταν εκτεθειμένη στη φυσική λιακάδα, λένε οι ερευνητές της γερμανικής αεροδιαστημικής υπηρεσίας DLR.

Το Ινστιτούτο Ηλιακής Έρευνας της υπηρεσίας ουσιαστικά δοκιμάζει μια νέα προσέγγιση για την παραγωγή φθηνού υδρογόνου. Το υδρογόνο θεωρείται από πολλούς ιδανικό καύσιμο, αφού όταν καίγεται παράγει μόνο υδρατμούς χωρίς καθόλου διοξείδιο του άνθρακα. Το πρόβλημα είναι ότι στη Γη δεν υπάρχει ελεύθερο υδρογόνο, και η παραγωγή του αερίου σε μεγάλη κλίμακα βασίζεται στην ηλεκτρόλυση του νερού, μια διαδικασία που απαιτεί μεγάλες ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας.
Το σύστημα
Synlight διασπά τα μόρια νερού με διαφορετικό τρόπο: το καυτό μέταλλο της πλάκας αντιδρά με το οξυγόνο του νερού, οπότε το υδρογόνο απελευθερώνεται ως αέριο. Με περαιτέρω θέρμανση το οξυγόνο αποδεσμεύεται στη συνέχεια από το μέταλλο και η διαδικασία επαναλαμβάνεται επ' αόριστον.
Οι ερευνητές του
DLR παραδέχονται ότι ο ίδιος ο τεχνητός ήλιος δεν θα ήταν και πολύ οικονομικός στη χρήση, αφού σε τέσσερις ώρες λειτουργίας καταναλώνει την ενέργεια που χρειάζεται μια τετραμελής οικογένεια για έναν χρόνο.
Το
Synlight ουσιαστικά επιτρέπει στους ερευνητές να εκτελούν πειράματα σε απόλυτα σταθερές συνθήκες ισχυρού φωτισμού, κάτι που δεν είναι εύκολο κάτω από τον νεφελώδη ουρανό της Γερμανίας.
Απώτερος στόχος είναι να επιτύχουν παραγωγή υδρογόνου απευθείας με ηλιακή ενέργεια αντί με ηλεκτρόλυση.

Μένει να δούμε αν ο ισχυρότερος τεχνητός Ήλιος του κόσμου θα φέρει πιο κοντά τη λεγόμενη οικονομία του υδρογόνου.

Βαγγέλης Πρατικάκης

Newsroom ΔΟΛ



_______________________________________________________


Πλωτή μπαταρία

Τεχνητό νησί «θα στέλνει ηλεκτρική ενέργεια από τη Βόρεια Θάλασσα»







Το νησί πέρα από τη μονάδα συλλογής ενέργειας, θα διαθέτει τεχνητή λίμνη, λιμάνι και διάδρομο προσγείωσης μικρών αεροσκαφών  



Κοπεγχάγη




Ένα τεχνητό νησί για την ηλεκτροδότηση έξι ευρωπαϊκών χωρών μέχρι το 2050 αναμένεται να κατασκευαστεί στη Βόρεια θάλασσα. Το νησί ανανεώσιμων πηγών ενέργειας θα έχει έκταση 6,5 τετρ. χλμ. και θα παίζει τον ρόλο μιας γιγαντιαίας «μπαταρίας» που θα συλλέγει την ενέργεια που θα προκύπτει από ένα δίκτυο από ηλιακούς συλλέκτες και ανεμογεννήτριες, το οποίο θα εκτείνεται στη γύρω θαλάσσια περιοχή του Ντότζερ Μπανκ στα ανοιχτά της Βρετανίας.

Από την επιστημονική φαντασία στην πραγματικότητα

Πίσω από το πολλά υποσχόμενο ενεργειακό εγχείρημα, με κόστος που εκτιμάται περί το 1,3 δισ. δολάρια, βρίσκονται οι εταιρείες
Energinet και Tenne T από την Δανία και την Ολλανδία αντίστοιχα. Το νησί υπολογίζεται ότι θα προσφέρει ενέργεια αρκετή για την ηλεκτροδότηση 80 εκατ. ατόμων. Στο κολοσσιαίο πρότζεκτ θα συμμετάσχουν η Βρετανία, η Ολλανδία, η Δανία, η Γερμανία, η Νορβηγία και το Βέλγιο και οι οποίες θα τροφοδοτούνται μέσω υποθαλάσσιων καλωδίων.


 


Η ηλεκτρική ενέργεια θα μεταφέρεται στις χώρες που θα συμμετέχουν στο πρότζεκτ μέσω υποθαλάσσιων καλωδίων

Στην περιοχή του Ντότζερ Μπανκ, που βρίσκεται περίπου 100 χλμ. μακριά από τα ανατολικά παράλια της Βρετανίας, τα νερά είναι σχετικά ρηχά με βάθος που κυμαίνεται μεταξύ 15-36 μέτρων και για τον λόγο αυτόν έχει επιλεγεί για την τοποθέτηση των 10.000 ανεμογεννητριών. Το νησί πέρα από τη μονάδα συλλογής ενέργειας, θα διαθέτει τεχνητή λίμνη, λιμάνι και διάδρομο προσγείωσης μικρών αεροσκαφών.

«Οι άνεμοι που πνέουν στις θαλάσσιες περιοχές έχουν αποδειχθεί τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερα ανταγωνιστικοί από παραγωγικής άποψης και για εμάς είναι σημαντικό να εστιάζουμε στην περαιτέρω μείωση των τιμών μας» εξηγεί ο διευθύνων σύμβουλος της
Energinet Πέντερ Όστερμαρκ. «Χρειάζονται ωστόσο καινοτόμα πρότζεκτ μεγάλης κλίμακας ώστε οι άνεμοι που πνέουν στα ανοιχτά να παίξουν ακόμα μεγαλύτερο ρόλο στο μέλλον της ηλεκτροδότησης».

Από την πλευρά του ο Μελ Κρουν, διευθύνων σύμβουλος της
Tenne T έσπευσε να συμπληρώσει πως «το σχέδιο αναμένεται να συμβάλλει ως προς την αποκλειστική ηλεκτροδότηση της βορειοδυτικής Ευρώπης από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας».

Η συμφωνία για τη δημιουργία της κοινοπραξίας που θα οδηγήσει το μεγαλεπήβολο ενεργειακό σχέδιο στην υλοποίησή του, αναμένεται να υπογραφεί στις Βρυξέλλες αύριο Πέμπτη 23 Μαρτίου, παρουσία του Αντιπροέδρου της ΕΕ και Επιτρόπου Ενέργειας, Μάρος Σέφκοβιτς.

Ειρήνη Βενιού
Βήμα Science

Newsroom ΔΟΛ


________________________________________________________

Παρασκευή 17-03-17


Ευρωπαϊκό πρόγραμμα ανακοινώνει επίτευγμα στην υπεραγωγιμότητα


Πρόκειται για μια ταινία μηδενικής αντίστασης θα μπορούσε να οδηγήσει στον διπλασιασμό της ισχύος των ανεμογεννητριών



ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  15/03/2017 15:06








H χρήση υπεραγώγιμων καλωδίων θα έφερνε επανάσταση στα δίκτυα ηλετροδότησης και την ηλεκτροπαραγωγή



http://www.tovima.gr/themes/1/default/media/home/clear.gif Μαδρίτη 



Οι υπεύθυνοι ερευνητικού προγράμματος στην ΕΕ ανακοίνωσαν την Τετάρτη ότι ανέπτυξαν μια φθηνότερη και πιο αποτελεσματική υπεραγώγιμη ταινία, η οποία θα μπορούσε μια μέρα να διπλασιάσει την ισχύ των ανεμογεννητριών.
Το πρόγραμμα
Eurotapes για την ανάπτυξη νέων υπεραγώγιμων υλικών - τα οποία άγουν το ηλεκτρικό ρεύμα με μηδενική αντίσταση και ελάχιστες απώλειες- έχει παραγάγει μέχρι στιγμής 600 μέτρα της νέας ταινίας. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο στη μεταφορά ηλεκτρικού ρεύματος αλλά και σε γεννήτριες, λένε οι δημιουργοί της.

«Το υλικό αυτό, ένα οξείδιο του χαλκού, είναι σαν νήμα που μεταφέρει 100 φορές περισσότερο ηλεκτρικό ρεύμα από ό,τι ο χαλκός. Με την ταινία αυτή μπορείς για παράδειγμα να φτιάξεις καλώδια που μεταφέρουν πολύ περισσότερο ρεύμα, ή να παράγεις πολύ ισχυρότερα μαγνητικά πεδία από ό,τι σήμερα» είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Χαβιέ Ομπράδος του Ινστιτούτου Επιστήμης Υλικών της Βαρκελώνης, επικεφαλής της προσπάθειας.
Μακροπρόθεσμα, το ερευνητικό πρόγραμμα θα μπορούσε «να φέρει επανάσταση στην παραγωγή ανανεώσιμης ενέργειας», υποστηρίζει το Ινστιτούτο σε ανακοίνωσή του.

Εννέα χώρες στο πρόγραμμα

Στο πρόγραμμα
Eurotapes, διάρκειας τεσσάρων ετών, συμμετέχουν διακεκριμένοι ερευνητές υπεραγωγιμότητας από εννέα χώρες - Αυστρία, Βέλγιο, Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ρουμανία, τη Σλοβακία και την Ισπανία.
H Ευρωπαϊκή Ένωση καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της χρηματοδότησης των 20 εκατ. ευρώ.
Όταν ένα ηλεκτρικό φορτίο περνά μέσα από έναν αγωγό όπως ο χαλκός και το ασήμι, ένα σημαντικό μέρος του χάνεται ως θερμότητα -μια απώλεια που μεγαλώνει ανάλογα με την απόσταση που διανύει το φορτίο.
Στο φαινόμενο της υπεραγωγιμότητας -το οποίο παρατηρήθηκε για πρώτη φορά στον υδράργυρο το 1911- η ηλεκτρική αντίσταση πέφτει ξαφνικά στο μηδέν όταν η θερμοκρασία μειωθεί κοντά στο απόλυτο μηδέν.
Αυτό δημιουργεί επίσης ένα ισχυρό μαγνητικό πεδίο, φαινόμενο που αξιοποιείται σήμερα στους μαγνητικούς τομογράφους, μεταξύ άλλων.
Σήμερα υπάρχουν υπεραγώγιμα καλώδια που ψύχονται με υγρό άζωτο, χρησιμοποιούνται όμως σε μικρή κλίμακα ή πειραματικό επίπεδο.
Απώτερος στόχος είναι η σχεδόν μηδενικές απώλειες, ακόμα και σε μεγάλες αποστάσεις.



 ________________________________________________________________________



Δημοσίευση: 15 Μαρ. 2017, 14:14

Τυφλή συμμόρφωση


Διάσημο πείραμα υπακοής δίνει και πάλι τρομακτικά αποτελέσματα




Εννέα στους δέκα πάτησαν το κουμπί για το πιο ισχυρό ηλεκτροσόκ (Πηγή: Tomás Fano / CC BY-SA 2.0)  

Βρότσλαβ, Πολωνία

Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να υπακούσουν σε πρόσωπα εξουσίας ακόμα κι αν πάρουν εντολή να προκαλέσουν πόνο σε συνανθρώπους τους, δείχνει η επανάληψη ενός διαβόητου πειράματος της δεκαετίας του 1960.

Εννέα στους δέκα εθελοντές ήταν πρόθυμοι να προκαλέσουν επώδυνα ηλεκτροσόκ σε άλλους εθελοντές, αναφέρουν πολωνοί κοινωνικοί ψυχολόγοι, οι οποίοι επανέλαβαν το πείραμα του αμερικανού κοινωνικού ψυχολόγου Στάνλεϊ Μίλγκραμ.

Σύμφωνα με τον Μίλγκραμ, τα ευρήματα προσέφεραν μια εξήγηση για τις θηριωδίες της ναζιστικής Γερμανίας. Τις δεκαετίες που ακολούθησαν, όμως, το πείραμα και τα συμπεράσματα της μελέτης τέθηκαν υπό αμφισβήτηση.

Τώρα, ερευνητές της Σχολής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Αθρωπιστικών Επιστημών του Βρότσλαβ της Πολωνίας, αναφέρουν στην επιθεώρηση
Social Psychological and Personality Science πώς επανέλαβαν το πείραμα με 40 άνδρες και 40 γυναίκες 18 έως 69 ετών.

Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να πατούν δέκα κουμπιά, καθένα από τα οποία αντιστοιχούσε σε ολοένα ισχυρότερο ηλεκτροσόκ. Στην πραγματικότητα το ηλεκτροσόκ ήταν ψεύτικο, χωρίς όμως να το γνωρίζει αυτός που δεχόταν την εντολή.

Οι εννέα στους δέκα αποδείχθηκαν πρόθυμοι να πατήσουν το κουμπί με το πιο έντονο ηλεκτροσόκ. Οι ερευνητές σκοπίμως παρότρυναν τους συμμετέχοντες με φράσεις του τύπου «το πείραμα απαιτεί να συνεχίσετε», «είναι απολύτως ουσιώδες να συνεχίσετε» και «δεν έχετε άλλη επιλογή παρά να συνεχίσετε».

Είναι αξιοσημείωτο ότι όταν το «θύμα» (στην πραγματικότητα ήταν ηθοποιός) που βρισκόταν σε διπλανό δωμάτιο και δεχόταν το «σοκ» ουρλιάζοντας υποκριτικά, ήταν γυναίκα, τότε ο αριθμός των συμμετεχόντων που αρνούνταν να εκτελέσουν την εντολή, ήταν τριπλάσιος από ό,τι όταν το «θύμα» ήταν άνδρας.

«Όταν μαθαίνουν για το πείραμα του Μίλγκραμ, η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων ισχυρίζονται πως ‘εγώ ποτέ δεν θα συμπεριφερόμουν με τέτοιο τρόπο'. Η μελέτη μας όμως έδειξε για μια ακόμη φορά την τρομερή δύναμη των συνθηκών του κοινωνικού περιβάλλοντος και πόσο εύκολα οι άνθρωποι μπορούν να συμφωνήσουν να κάνουν πράγματα που βρίσκουν δυσάρεστα», δήλωσε ο Γκρζιμπ.

Με άλλα λόγια, η κοινωνία δεν έχει αλλάξει και πολύ εδώ και 50 χρόνια. Όπως επεσήμανε ο Πολωνός κοινωνικός ψυχολόγος, «μισό αιώνα μετά την αρχική έρευνα του Μίλγκραμ για την υπακοή στην εξουσία, μια εντυπωσιακή πλειονότητα των ανθρώπων είναι ακόμη πρόθυμοι να κάνουν ηλεκτροσόκ σε έναν αβοήθητο άνθρωπο».

Υπάρχουν ωστόσο και διαφορές: στο αρχικό πείραμα του Μίλγκραμ, «μόνο» τα δύο τρίτα των συμμετεχόντων είχαν δείξει προθυμία να κάνουν το πιο ισχυρό ηλεκτροσόκ των 450
Volt, ενώ τώρα το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 90%.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ


_____________________________________________________________________________________________




  Δημοσίευση: 15 Μαρ. 2017, 17:14

Εκτόξευση την επόμενη δεκαετία


Η Ρωσία ζητά κοσμοναύτες για αποστολή στη Σελήνη






Άδειες στολές κοσμοναυτών στο κέντρο εκπαίδευσης Star City έξω από τη Μόσχα   (Φωτογραφία:  Reuters

Μόσχα

Η ρωσική διαστημική υπηρεσία Roscosmos ανακοίνωσε ότι ζητά υποψήφιους κοσμοναύτες για μια επανδρωμένη αποστολή στη Σελήνη που προγραμματίζεται να εκτοξευτεί εντός των επόμενων 15 ετών.

«Η διαδικασία επιλογής ξεκινά σήμερα και θα διαρκέσει μέχρι τα τέλη του έτους. Η περίληψη των αποτελεσμάτων θα δημοσιευτεί τον Δεκέμβριο. Θα επιλεγεί μια ομάδα έξι έως οκτώ δοκίμων» δήλωσε ο διευθυντής της υπηρεσίας Αλεξάντρ Ιβανόφ σύμφωνα με το πρακτορείο
TASS.

Αιτήσεις θα γίνονται δεκτές από Ρώσους πολίτες έως 35 ετών με πτυχίο πανεπιστημίου και γνώσεις αγγλικών και υπολογιστών. Προτεραιότητα θα δοθεί σε όσους έχουν εμπειρία στους τομείς της αεροναυπηγικής, της μηχανικής και της διαστημικής βιομηχανίας, διευκρίνισε η
Roscosmos.

Οι επιλεγμένοι κοσμοναύτες θα είναι οι πρώτοι Ρώσοι στη Σελήνη και οι πρώτοι επιβάτες της νέας κάψουλας
Federatsiya («Ομοσπονδία»), η οποία πάντως δεν έχει ακόμα αναπτυχθεί.

Η ομάδα θα εκπαιδευτεί στο Κέντρο «Γιούρι Γκαγκάριν», γνωστό και ως
Star City, στα περίχωρα της Μόσχας.

Είναι η πρώτη φορά που η Ρωσία ζητά νέους κοσμοναύτες από το 2012 και η 17η φορά στην ιστορία του ρωσικού διαστημικού προγράμματος.

Από τους 30 κοσμοναύτες που έχει σήμερα στο δυναμικό της η Ρωσία, μόνο οι 16 έχουν πετάξει στο Διάστημα σε αποστολές στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Ο σχεδιασμός και το χρονοδιάγραμμα για την αποστολή στη Σελήνη δεν έχουν ανακοινωθεί.

Newsroom ΔΟΛ


______________________________________________________

Παρασκευή 10-03-17


Pop.Up: το αυτοκίνητο που θα γίνεται drone




Το επαναστατικό αυτόνομο μέσο μεταφοράς που οραματίστηκε η Airbus θα μπορεί να πετάει και να κινείται στους δρόμους



ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  07/03/2017 18:27



Όταν θα ξεκινάει η κόλαση της κίνησης, η κάψουλα θα αποδεσμεύεται από την βάση της και θα κουμπώνει εκ νέου στο κάτω μέρος του drone με αποτέλεσμα να μετατρέπεται σε εναέριο όχημα

Ένα αυτόνομο «αρθρωτό» όχημα το οποίο από αυτοκίνητο θα μεταμορφώνεται σε drone ανάλογα με την κίνηση που συναντά στην πόλη, οραματίστηκε η Airbus. Το Pop.Up όπως ονομάζεται το νέο concept του ευρωπαϊκού κολοσσού αεροναυπηγικής δημιουργήθηκε σε συνεργασία με την ιταλική εταιρεία Italdesign. Θα αποτελείται από μια κάψουλα από ανθρακόνημα μήκους 2,6 μ., πλάτους 1,5μ. και ύψους 1,4μ., η οποία θα «κουμπώνει» επάνω στον σκελετό ενός αυτόνομου οχήματος που θα κινείται στους δρόμους της πόλης.

Όταν πάλι θα ξεκινάει η κόλαση της κίνησης, ο χρήστης θα μπορεί μέσω του smartphone του να καλεί ένα drone για την... διάσωσή του. Η κάψουλα θα αποδεσμεύεται από την βάση της και θα κουμπώνει εκ νέου στο κάτω μέρος του drone με αποτέλεσμα να μετατρέπεται σε εναέριο όχημα. Κατόπιν ολοκλήρωσης της αποστολής του, το αυτόνομο όχημα εδάφους-αέρος, θα επιστρέφει αυτόματα στη βάση φόρτισής του.



«Πολυμορφικές» μετακινήσεις στο άψε-σβήσε



Η ανακοίνωση της Airbus έγινε στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης Αυτοκινήτου της Γενεύης 2017. Η εταιρεία μάλιστα υποστηρίζει ότι πίσω από το ευέλικτο σύστημα του Pop.Up θα υπάρχει μια πλατφόρμα τεχνητής νοημοσύνης, η οποία θα υπηρετεί τις επιθυμίες των χρηστών.

«Η προσθήκη μιας τρίτης διάστασης στα ανεμπόδιστα δίκτυα “πολυμορφικών” μετακινήσεων χωρίς αμφιβολία πρόκειται να βελτιώσει την καθημερινότητά μας αλλά και τον τρόπο με τον οποίο μετακινούμαστε από το σημείο Α στο σημείο Β» εξηγεί ο Ματίας Τόμσεν, γενικός διευθυντής του τμήματος Urban Air Mobility της Airbus. «Ο σχεδιασμός αλλά και η επιτυχής εφαρμογή λύσεων που θα λειτουργούν τόσο στον αέρα όσο και στην ξηρά, απαιτούν μια κοινή συνεργασία αεροναυπηγικής, αυτοκινητοβιομηχανίας, αλλά και των αρμόδιων φορέων».



_______________________________________________________









Πώς να στριμώξετε όλα τα δεδομένα του κόσμου σε ένα φορτηγό





Η αποθήκευση σε μόρια DNA, που επιτυγχάνει ασύλληπτη πυκνότα δεδομένων, μπορεί να προσφέρει τη λύση



ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  06/03/2017 15:49





Η διπλή έλικα του DNA παραμένει το πιο πυκνό αποθηκευτικό μέσο που γνωρίζουμε (Φωτογραφία: CC0 )

http://www.tovima.gr/themes/1/default/media/home/clear.gif

Νέα Υόρκη 

Ο χείμαρρος των νέων δεδομένων στην εποχή του Διαδικτύου ίσως σύντομα ξεπεράσει τις δυνατότητες των σκληρών δίσκων. Την απάντηση θα μπορούσε να δώσει η αποθήκευση της ψηφιακής πληροφορίας σε μόρια DNA, μια προσέγγιση που μόλις έσπασε κάθε όριο στην πυκνότητα των δεδομένων.


Αμερικανοί ερευνητές περιγράφουν στο κορυφαίο περιοδικό
Science πώς δημιούργησαν ένα σύστημα που μπορεί να αποθηκεύει 215 petabyte (215.000 terabyte) σε ένα γραμμάριο DNA. Όπως σχολιάζει το περιοδικό, ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε θεωρητικά να αποθηκεύσει όλες τις πληροφορίες του κόσμου σε ένα δοχείο περίπου στο μέγεθος και το βάρος ενός φορτηγού.

Δυαδικό και τετραδικό σύστημα


Οι υπολογιστές αποθηκεύουν τα δεδομένα σε ατελείωτες σειρές από «0» και «1». Οι γενετικές πληροφορίες που αποθηκεύει το DNA βρίσκονται επίσης σε ψηφιακή μορφή, είναι όμως γραμμένες σε αλληλουχίες τεσσάρων αντί για δύο ψηφίων, τις χημικές βάσεις A, T, C και G. Παρόλο όμως που το ένα σύστημα είναι δυαδικό και το άλλο τετραδικό, είναι στην πράξη εύκολο να μεταγράψει κανείς τα δεδομένα από το ένα σύστημα στο άλλο.

Ψηφιακά δεδομένα αποθηκεύτηκαν για πρώτη φορά σε
DNA το 2012, όταν η ομάδα του διάσημου γενετιστή του Χάρβαρντ Τζορτζ Τσερτς κωδικοποίησαν ένα βιβλίο των 52.000 λέξεων σε μερικές χιλιάδες μόρια.

Θεωρητικά, το
DNA μπορεί να αποθηκεύσει μέχρι 2 bit πληροφορίας σε κάθε βάση. Στην πράξη όμως συμβαίνουν λάθη στην εγγραφή και την ανάκτηση δεδομένων, κάτι που μειώνει το θεωρητικό όριο στα 1,8 bit ανά βάση.

Το βιβλίο του 2012 πετύχαινε απόδοση μόλις 1,28
petabyte ανά γραμμάριο δεδομένων. Η νέα μελέτη στο Science πλησιάζει περισσότερο το θεωρητικό όριο με 1,6 bit ανά βάση.

Αρχή με έξι ψηφιακά αρχεία

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Κολούμπια και του Κέντρου Γενωμικής της Νέας Υόρκης ξεκίνησαν με έξι ψηφιακά αρχεία: ένα ολόκληρο λειτουργικό σύστημα, έναν ιό υπολογιστών, την παλιά γαλλική ταινία
Arrival of a Train at La Ciotat, μια δωροκάρτα της Amazon, ένα αντίγραφο της πλάκας από τη διαστημική αποστολή Pioneer και μια μελέτη του 1948 από τον θεωρητικό της πληροφορίας Κλοντ Σάνο.

Το συνολικό μέγεθος των αρχείων ήταν 2
megabyte, συμπιέστηκαν όμως σε μικρότερα αρχεία και μετά ενώθηκαν σε ένα μεγάλο αρχείο. Το αρχείο αυτό μεταγράφηκε ως αλληλουχίες των τεσσάρων βάσεων του DNA και χωρίστηκε σε μικρά κομμάτια.

Ολα σε ένα μικρό φιαλίδιο
DNA

Συνολικά δημιουργήθηκαν οι αλληλουχίες για 72.000 μόρια
DNA μήκους 200 βάσεων το καθένα. Οι αλληλουχίες εστάλησαν σε εργαστήριο σύνθεσης DNA, το οποίο παρέδωσε στους ερευνητές ένα μικρό φιαλίδιο με το ζητούμενο DNA.

Για να διαβάσουν τα δεδομένα, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν συμβατικές τεχνικές αλληλούχησης
DNA αλλά και αλγόριθμους για να ενώσουν τα επιμέρους κομμάτια και να ανασυνθέσουν τις πληροφορίες. To εντυπωσιακό μάλιστα είναι ότι δεν βρέθηκε ούτε ένα λάθος στο DNA.

Επιπλέον, οι ερευνητές μπόρεσαν να δημιουργήσουν αντίγραφα της αποθηκευμένης πληροφορίας -θεωρητικά απεριόριστα αντίγραφα- με μια τεχνική αντιγραφής του
DNA που ονομάζεται PCR (αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης).

Η μεγαλύτερη πυκνότητα αποθήκευσης δεδομένων

«Πιστεύουμε ότι το σύστημά μας πέτυχε τη μεγαλύτερη πυκνότητα αποθήκευσης δεδομένων που έχει αναφερθεί ποτέ» καμαρώνει ο Γιάβιν Έρλιχ του Πανεπιστημίου Κολούμπια, πρώτος συγγραφέας της μελέτης.

Παραμένει ωστόσο ασαφές αν τα συστήματα αποθήκευσης
DNA θα χρησιμοποιηθούν ποτέ ευρέως στην πράξη. Ένας βασικός παράγοντας είναι το κόστος, δεδομένου ότι οι ερευνητές χρειάστηκαν 7.000 δολάρια για να συνθέσουν μόρια DNA με 2 megabyte πληροφορίας, και ακόμα 2.000 δολάρια για να διαβάσουν τα δεδομένα. Επιπλέον, οι διαδικασία της εγγραφής και ανάγνωσης απαιτεί ώρες ή μέρες.

Αυτό σημαίνει ότι το
DNA είναι πιθανότερο να χρησιμοποιηθεί στη δημιουργία αντιγράφων ασφαλείας, αντί για την αποθήκευση δεδομένων που παράγονται στη στιγμή.

Ποιος ξέρει όμως: Ίσως μια μέρα οι περισσότερες πληροφορίες της ανθρωπότητας θα αποθηκεύονται στη γλώσσα της ίδιας της ζωής.

__________________________________________________________




  Τα κίνητρα έπιασαν τόπο

Νορβηγία: Ηλεκτροκίνητα ή υβριδικά τα μισά νέα αυτοκίνητα








Όλο και περισσότεροι Νορβηγοί οδηγοί επιλέγουν να μπουν στην πρίζα   (Φωτογραφία:  Reuters )



Όσλο

Η Νορβηγία, η οποία ήδη καμαρώνει για τον μεγαλύτερο αριθμό ηλεκτρικών αυτοκινήτων σε σχέση με τον πληθυσμό της, ανακοίνωσε αυτήν την εβδομάδα ότι τα μισά από τα αυτοκίνητα που καταχωρήθηκαν φέτος ήταν ηλεκτροκίνητα ή υβριδικά. Όπως φαίνεται, οι φοροαπαλλαγές και τα υπόλοιπα κίνητρα έπιασαν τόπο.

«Πρόκειται για ορόσημο στον δρόμο της Νορβηγίας προς έναν ηλεκτροκίνητο στόλο αυτοκινήτων» δήλωσε o υπουργός Κλίματος και Περιβάλλοντος Βίνταρ Χέλγκεσεν. «Ο τομέας των μεταφορών είναι η μεγαλύτερη πρόκληση για την κλιματική πολιτική που θα αντιμετωπίσουμε την επόμενη δεκαετία. Πρέπει να μειώσουμε τις εκπομπές [διοξειδίου του άνθρακα] κατά τουλάχιστον 40% έως το 2030» εξήγησε ο υπουργός στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Σύμφωνα με το νορβηγικό Συμβούλιο Πληροφοριών Οδικής Κυκλοφορίας, οι πωλήσεις ηλεκτροκίνητων μοντέλων αντιστοιχούσαν στο 17,6% των καταχωρήσεων νέων οχημάτων τον Ιανουάριο, ενώ τα υβριδικά κατέλαβαν το 33,8% για ένα συνολικό μερίδιο 51,4%.

Παρόλο που η Νορβηγία είναι μακράν ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου στη Δυτική Ευρώπη, η κυβέρνηση υιοθέτησε μια γενναιόδωρη πολιτική για την υιοθέτηση καθαρών τεχνολογιών μετακίνησης. «Η Νορβηγία είναι ένα πολιτικό εργαστήριο που δείχνει ότι τα πράγματα προχωρούν γρήγορα αν υπάρχουν οι κατάλληλοι μηχανισμοί κινήτρων» σχολίασε ο Χέλγκεσεν.

Τα ηλεκτροκίνητα οχήματα εξαιρούνται σχεδόν από όλους τους φόρους και οι οδηγοί τους απολαμβάνουν μιας πληθώρας άλλλων προνομίων, όπως η δωρεάν διέλευση από διόδια, τα δωρεάν εισιτήρια για φέρι μποτ και η ελεύθερη στάθμευση σε δημόσια πάρκινγκ. Στο μέλλον, μάλιστα, δεν αποκλείεται να τους επιτραπεί και η κυκλοφορία σε λεωφορειολωρίδες.

Όπως όμως επισήμανε η Κριστίνα Μπου, γενική γραμματέας της Νορβηγικής Ένωσης Ηλεκτρικών Οχημάτων, οι οδηγοί αντιμετωπίζουν ακόμα το πρόβλημα έλλειψης σταθμών φόρτισης οχημάτων αλλά και της αργής φόρτισης στους υφιστάμενους σταθμούς. Η Νορβηγία έχει θέσει στόχο να μειώσει τις εκπομπές των νέων οχημάτων κάτω από τα 85 γραμμάρια CO2 ανά χιλιόμετρο, έναν στόχο που ήδη κοντεύει να πετύχει: το νούμερο έπεσε τον Φεβρουάριο στα 88 γραμμάρια, συγκριτικά με 133 γραμμάρια όταν ελήφθη η απόφαση το 2012.

Πέρυσι, η κυβέρνηση έθεσε στόχο να μηδενίσει μετά το 2015 τις πωλήσεις οχημάτων που κινούνται αποκλειστικά με βενζίνη ή ντίζελ.

 ______________________________________________________

Παρασκευή 03-03-17


Απολιθώματα 3,77 δισ. ετών


Εντοπίστηκαν ίχνη μίας από τις αρχαιότερες μορφές ζωής








Η ανακάλυψη ενισχύει την ιδέα ότι η ζωή ξεπήδησε από καυτές υδροθερμικές πηγές στο βυθό των θαλασσών (Πηγή: Matthew Dodd)  



Αθήνα



Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ανακάλυψαν στο Κεμπέκ του Καναδά, τα αρχαιότερα απολιθώματα μικροοργανισμών που έχουν βρεθεί στον πλανήτη μας και τα οποία έχουν ηλικία τουλάχιστον 3,77 δισεκατομμυρίων ετών.

Πρόκειται για τα ίχνη που άφησε μία από τις αρχαιότερες μορφές ζωής πάνω στη Γη.

Μικροσκοπικά ίχνη σαν νημάτια και κύλινδροι, τα οποία είχαν σχηματισθεί από τα βακτήρια που ζούσαν σε ορυκτά με σίδηρο, βρέθηκαν εγκλωβισμένα μέσα σε στρώματα χαλαζία.

Τα συγκεκριμένα ιζηματογενή πετρώματα στην περιοχή Νουβιαγκιτούκ του βορειοανατολικού Καναδά, είναι από τα αρχαιότερα στην Γη και πιθανότατα αποτελούσαν τμήμα ενός υποθαλάσσιου υδροθερμικού συστήματος, πλούσιου σε σίδηρο, το οποίο παρείχε το κατάλληλο περιβάλλον για τις πρώτες μορφές ζωής πριν από 3,77 έως 4,3 δισεκατομμύρια χρόνια.

Οι ερευνητές από πολλές χώρες (Βρετανία, ΗΠΑ, Καναδά, Αυστραλία, Νορβηγία), με επικεφαλής τους Δρ Ντομινίκ Παπινό και Μάθιου Ντοντ της Σχολής Γεωεπιστημών του University College του Λονδίνου (UCL), έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Nature.

«Η ανακάλυψη ενισχύει την ιδέα ότι η ζωή ξεπήδησε από καυτές υδροθερμικές πηγές στο βυθό των θαλασσών, λίγο μετά το σχηματισμό της Γης», δήλωσε ο Μάθιου Ντοντ.

«Η ζωή στη Γη αναπτύχθηκε σε μια εποχή που τόσο η ίδια όσο και ο Άρης είχαν υγρό νερό στις επιφάνειές τους. Συνεπώς, αναμένουμε ότι θα βρούμε ενδείξεις για ζωή στον Άρη πριν από περίπου τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια. Αν όχι, τότε η Γη θα αποτέλεσε μια ειδική περίπτωση».

Μέχρι τώρα, ως αρχαιότερα γνωστά απολιθώματα μικροοργανισμών, ηλικίας 3,46 δισεκατομμυρίων ετών, θεωρούνταν αυτά που είχαν βρεθεί στη Δυτική Αυστραλία.

Τόσο στην Αυστραλία, όσο και στον Καναδά, η πρόκληση που αντιμετωπίζουν οι επιστήμονες, είναι να βεβαιωθούν ότι τα ίχνη πάνω στα πετρώματα έχουν όντως βιολογική προέλευση, άρα αποτελούν απολιθώματα μικροοργανισμών, αφού οι τελευταίοι δεν έχουν σκελετό για να απολιθωθεί.

Στην περίπτωση του Κεμπέκ, τα μικροσκοπικά νημάτια και οι κύλινδροι έχουν γίνει από αιματίτη, μία μορφή οξείδωσης (σκουριάς) του σιδήρου. Οι ερευνητές εξέτασαν και απέρριψαν κάθε εναλλακτική μη βιολογική εξήγηση για την προέλευση αυτών των ιχνών, π.χ.να προήλθαν από μεταβολές στην θερμοκρασία και στην πίεση λόγω των γεωλογικών διαδικασιών.

Τα αρχαία αυτά ίχνη έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά με τα βακτήρια, που σήμερα ανακαλύπτονται γύρω από υδροθερμικές «καμινάδες» στον βυθό και τα οποία επίσης προκαλούν οξείδωση του σιδήρου.



________________________________________________________



Εθελοντές εξερευνητές


Βοηθήστε κι εσείς στην αναζήτηση του μυστηριώδους Πλανήτη Εννέα








Ο Πλανήτης 9, αν όντως υπάρχει, βρίσκεται τόσο μακριά ώστε το έτος του θα διαρκούσε χιλιάδες γήινα χρόνια (Καλλιτεχνική απεικόνιση: Caltech / R.Hurt)  




Μπέρκλεϊ, Καλιφόρνια



Θα χρειαστείτε έναν υπολογιστή με σύνδεση στο Διαδίκτυο, αρκετή υπομονή, αλλά και την αποφασιστικότητα να αναζητήσετε κάτι που μπορεί να μην υπάρχει: η NASA καλεί κάθε ενδιαφερόμενο να βοηθήσει στο κυνήγι ενός υποθετικού πλανήτη στη μεθόριο του Ηλιακού Συστήματος.
Ο Πλανήτης Εννέα, αν δεν τον έχετε ακουστά, είναι ο πλανήτης που πιθανολογείται ότι κρύβεται πέρα από την τροχιά του Πλούτωνα, σύμφωνα με
έμμεσες ενδείξεις που δημοσιεύτηκαν την τελευταία διετία.

Η βαρυτική επίδραση ενός τέτοιου σώματος θα εξηγούσε τέλεια μια περίεργη συγκέντρωση έξι παγωμένων σωμάτων πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνα. Και τα έξι κινούνται σε τροχιές που παίρνουν κλίση σε σχέση με το επίπεδο του Ηλιακού Συστήματος, ένδειξη ότι κάτι τα τραβάει προς τα εκεί.

Αν ο Πλανήτης 9 όντως υπάρχει, πρέπει να είναι αρκετά μεγαλύτερος από τη Γη, ίσως στο μέγεθος του Ποσειδώνα. Εκτιμάται όμως ότι βρίσκεται εκατοντάδες φορές πιο μακριά από τον Ήλιο σε σχέση με τη Γη και θα χρειαζόταν γύρω στα 15.000 χρόνια για να ολοκληρώσει μια περιφορά γύρω από το άστρο.

Σε αυτήν την απόσταση, μόλις που θα διακρίνεται ακόμα και με τα καλύτερα τηλεσκόπια στη Γη, ακόμα κι αν ήξερε κανείς που ακριβώς που να κοιτάξει.

Η απάντηση στο μυστήριο θα μπορούσε να έρθει από το πρόγραμμα Backyard Worlds: Planet 9, το οποίο υλοποιεί η NASA σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ.
Όσοι ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα crowdsourcing καλούνται να ελέγξουν εικόνες της αποστολής WISE της NASA, η οποία σάρωσε τον ουρανό αναζητώντας αστεροειδείς και άλλα αμυδρά αντικείμενα.
Συγκεκριμένα, οι συμμετέχοντες πρέπει να ελέγχουν φωτογραφίες της ίδιας περιοχής του ουρανού οι οποίες έχουν ληφθεί με διαφορά μερικών ωρών ή ημερών. Λόγω της μεγάλης απόστασής τους, τα άστρα εμφανίζονται πάντα στις ίδιες θέσεις σε αυτές τις εικόνες, ενώ τα πιο κοντινά αντικείμενα αλλάζουν θέσεις με την πάροδο του χρόνου. Με άλλα λόγια, ο υποθετικός Πλανήτης 9 θα εμφανιζόταν στις εικόνες σαν αμυδρή, κινούμενη κουκκίδα.
Η αναζήτηση αυτή μπορεί να αυτοματοποιηθεί, όχι όμως πάντα: «Οι αυτόματες αναζητήσεις δεν λειτουργούν καλά σε ορισμένες περιοχές του ουρανού, όπως το επίπεδο του Γαλαξία όπου υπάρχουν υπερβολικά πολλά άστρα, κάτι που προκαλεί σύγχυση στον αλγόριθμο» εξηγεί ο Άαρον Μέισνερ του Πανεπιστημίου Μπέρκλεϊ, ο οποίος συμμετείχε στην ανάλυση των δεδομένων από την αποστολή WISE.
Οι online εθελοντές ίσως σταθούν πιο τυχεροί χάρη στην «εξαιρετική ικανότητα του ανθρώπινου εγκεφάλου να αναγνωρίζουν την κίνηση» λέει.

_______________________________________________________



Παρασκευή 24-02-17


Νέο υλικό κάνει τις στέγες… κλιματιστικά!


Μπορεί να διατηρεί χαμηλά την θερμοκρασία μιας επιφάνειας που εκτίθεται σε ζέστη σε όλη την διάρκεια του 24ωρου



ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  16/02/2017 10:07







Το νέο μεταυλικό μπορεί να λειτουργεί ως φυσικό ψυκτικό για τις στέγες



Ερευνητές στις ΗΠΑ δημιούργησαν ένα νέο πολύ λεπτό υλικό, το οποίο μπορεί να ψύξει στη διάρκεια όλου του 24ωρου μια επιφάνεια, όπως μια στέγη, ακόμη και κάτω από τις κάθετες ακτίνες του ήλιου, χωρίς να χρειάζεται καθόλου κατανάλωση ενέργειας ή νερού. Θεωρείται μετα-υλικό, επειδή διαθέτει ιδιότητες που δεν υπάρχουν στη φύση. 



Τι είναι



Το υβριδικό υλικό, που αποτελείται από ύαλο και πολυμερές, ψυχραίνει τα αντικείμενα με το να αντανακλά πίσω στο διάστημα  την θερμική ενέργεια του ήλιου, ενώ ταυτόχρονα επιτρέπει στην επιφάνεια να διαχέει στο εξωτερικό περιβάλλον -με την μορφή υπέρυθρης ακτινοβολίας- τη δική της θερμότητα, δρώντας ως αιρ-κοντίσιον, τόσο τη μέρα όσο και τη νύχτα

Το υλικό είναι ελαφρύ, έχει πάχος μόλις 50 μικρομέτρων (εκατομμυριοστών του μέτρου), είναι εύχρηστο στην τοποθέτησή του και μπορεί να παραχθεί μαζικά και φθηνά σε μορφή φιλμ, όπως το αλουμίνιο που έχουμε στην κουζίνα για περιτύλιγμα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Σιαμπό Γιν του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών και Επιστήμης των Υλικών του Πανεπιστημίου του Κολοράντο δήλωσαν ότι το νέο υλικό μπορεί να αποδειχθεί σημαντικό, καθώς είναι δυνατό να έχει πληθώρα πρακτικών εφαρμογών, ιδίως για την ψύξη κτιρίων και άλλων αντικειμένων. Μπορεί επίσης να αξιοποιηθεί για τη βελτίωση της αποδοτικότητας και της διάρκειας ζωής των ηλιακών πάνελ, στη βιομηχανία, στη γεωργία, στην αεροδιαστημική κ.α.

Ειδικότερα, στα θερμοηλεκτρικά εργοστάσια παραγωγής ρεύματος, που καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες νερού και ηλεκτρισμού για να διατηρήσουν χαμηλές τις θερμοκρασίες των μηχανημάτων τους, το νέο υλικό θα μπορούσε να εξασφαλίσει μεγάλη εξοικονόμηση πόρων και χρημάτων.



Τι κάνει



Τα τεστ που έγιναν, έδειξαν ότι το υλικό έχει μια ψυκτική ενέργεια περίπου ισοδύναμη με τον ηλεκτρισμό που παράγεται με τη χρήση ηλιακών πάνελ σε μια παρόμοια επιφάνεια.. Η μέση ψυκτική ενέργειά του είναι πάνω από 110 βατ ανά τετραγωνικό μέτρο επί 72 συνεχόμενες ώρες, ενώ τα μεσημέρια ξεπερνά τα 90 βατ/ανά τ.μ.

«Μόνο δέκα έως 20 τετραγωνικά μέτρα αυτού του υλικού σε μια στέγη είναι αρκετά για να ψύξουν το σπίτι μιας οικογένειας το καλοκαίρι», δήλωσε ο ερευνητής Γκανγκ Ταν, αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου του Γουαϊόμινγκ.

Τo υλικό εκμεταλλεύεται τη λεγόμενη «παθητική ψύξη με ακτινοβολία» (passive radiative cooling), δηλαδή τη διαδικασία κατά την οποία τα αντικείμενα με φυσικό τρόπο αποβάλλουν θερμότητα με μορφή υπέρυθρης ακτινοβολίας, χωρίς να καταναλώνουν ενέργεια. Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται για την ψύξη κυρίως τη νύχτα, αλλά είναι πολύ πιο δύσκολο να έχει αποτέλεσμα τη μέρα. Όταν μια επιφάνεια εκτίθεται στην ηλιακή ακτινοβολία, ακόμη και μια μικρή ποσότητα ηλιακής ενέργειας που απορροφάται, είναι αρκετή για να ακυρώσει την παθητική ψύξη δια ακτινοβολίας.

Ομως το νέο υλικό αντανακλά όλη την ενέργεια του ήλιου πίσω στην ατμόσφαιρα, ενώ την ίδια στιγμή παρέχει στην υπέρυθρη ακτινοβολία τη δυνατότητα να δραπετεύει στο διάστημα. Αυτό επιτυγχάνεται με την ενσωμάτωση μέσα σε ένα φιλμ πολυμερούς υλικού πολλών υάλινων σφαιριδίων που δρουν ως ακτινοβολητές της υπέρυθρης ακτινοβολίας. Στη συνέχεια, προστίθεται από κάτω ένα λεπτό φιλμ επικάλυψης από άργυρο, το οποίο διασφαλίζει την μέγιστη δυνατή ανακλαστικότητα.

Οι ερευνητές έχουν κατοχυρώσει τη σχετική πατέντα και σχεδιάζουν εντός του 2017 να δημιουργήσουν με το υλικό τους μια «φάρμα ψύξης» με επιφάνεια 200 τετραγωνικών μέτρων.

Οι ερευνητές έκαναν τη σχετική δημοσίευση στην επιθεώρηση «Science». 



_______________________________________________________




Χαρτί που τυπώνεται με φως αντί για μελάνι!



Αποτελείται από νωνοσωματίδια που αλλάζουν χρώμα σε υψηλές θερμοκρασίες



ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  21/02/2017 10:11







Ενα ακόμη επίτευγμα. Χαρτί που τυπώνεται με φως!


Ερευνητές από την Κίνα και τις ΗΠΑ δημιούργησαν ένα χαρτί πολλών χρήσεων, που μπορεί να τυπωθεί με υπεριώδες φως αντί για μελάνι. Το χαρτί μπορεί να σβηστεί, αν θερμανθεί επί δέκα λεπτά στους 120 βαθμούς Κελσίου, και στη συνέχεια, είναι δυνατό να τυπωθεί ξανά με υπεριώδη ακτινοβολία. Η διαδικασία μπορεί να επαναληφθεί πάνω από 80 φορές με το ίδιο χαρτί.

Τα νανοσωματίδια

Το πρωτοποριακό χαρτί δημιουργείται από ένα κοινό χαρτί, το οποίο έχει επιστρωθεί με ένα λεπτό φιλμ νανοσωματιδίων που αλλάζουν χρώμα σε υψηλές θερμοκρασίες. Η δημιουργία του χαρτιού αποσκοπεί στη μείωση της παραγωγής συμβατικού χαρτιού, ώστε να προστατευθεί το περιβάλλον. Η χαρτοβιομηχανία θεωρείται σημαντική πηγή βιομηχανικής ρύπανσης, τα χαρτιά και οι χάρτινες συσκευασίες αποτελούν σημαντικό τμήμα των απορριμμάτων στις χωματερές (έως το 40%), ενώ παράλληλα υπάρχει πάντα το πρόβλημα της κοπής δέντρων ως πρώτης ύλης.
Οι ερευνητές των πανεπιστημίων της Σαντόνγκ και της Καλιφόρνια, καθώς και του Εθνικού Εργαστηρίου Λόρενς Μπέρκλεϊ των ΗΠΑ έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό νανοτεχνολογίας «Nano Letters». Προς το παρόν, πάντως, το χαρτί που έχει εκτυπωθεί με φως, διατηρεί την υψηλή ανάλυσή του για τουλάχιστον πέντε μέρες, ενώ μετά αρχίζει σιγά-σιγά να ξεθωριάζει.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το χαρτί θα είναι οικονομικά προσιτό, όταν παραχθεί σε μαζική κλίμακα για το εμπόριο. Το επόμενο βήμα θα είναι η δημιουργία ενός εκτυπωτή λέιζερ που θα εκτυπώνει το εν λόγω χαρτί, το οποίο μπορεί να έχει πολλές πρακτικές εφαρμογές.

_______________________________________________________


Το μπουκάλι που δεν κολλάει η κέτσαπ

Ερευνητές του ΜΙΤ ανακάλυψαν νέο ολισθηρό υλικό επίστρωσης

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  21/02/2017 10:28




Οι ερευνητές έδωσαν στην δημοσιότητα μια εικόνα από τα πειράματα που έκαναν με το υλικό. Οπως φαίνεται η κέτσαπ γλιστράει στο μπουκάλι και δεν μένει τίποτα τελικά μέσα σε αυτό

Όσο και να κουνήσεις το μπουκάλι, ένα μέρος της κέτσαπ που έχει απομείνει μέσα, δεν πέφτει με τίποτε, όπως όλοι ξέρουμε. Τώρα, επιστήμονες του Πανεπιστημίου ΜΙΤ των ΗΠΑ ανακάλυψαν ένα νέο πολύ ολισθηρό υλικό επίστρωσης, το οποίο «απαγορεύει» στην παχύρευστη σάλτσα να κολλήσει στο εσωτερικό του μπουκαλιού. 

Πολλές χρήσεις

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Κρίπα Βαρανάσι του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών δήλωσαν ότι η καινοτομία τους είναι ασφαλής και θα μειώσει τη σπατάλη που σήμερα γίνεται στην κέτσαπ, η οποία πετιέται μαζί με το μπουκάλι, χωρίς να έχει καταναλωθεί.
Το νέο υλικό εσωτερικής επίστρωσης μπορεί μελλοντικά να αξιοποιηθεί και σε άλλες συσκευασίες, όπως στις οδοντόπαστες, στα καλλυντικά και στις κόλλες, όπου επίσης μένει προϊόν μέσα στα σωληνάρια, παρά το ζούληγμά τους.
Το νέο υλικό δημιουργεί μια επιφάνεια τελείως ολισθηρή, που κάνει κάθε ουσία μέσα στο μπουκάλι ή στο σωληνάριο να γλιστράει μέχρι την τελευταία σταγόνα. Η νέα τεχνολογία αναμένεται να είναι διαθέσιμη για εφαρμογή από τις βιομηχανίες σε λίγα χρόνια.


 __________________________________________________________________________________







«Ζωντανά» γάντια ειδοποιούν για τοξικές ουσίες

Τα δημιούργησαν ερευνητές του ΜΙΤ και περιέχουν βιολογικούς αισθητήρες

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  20/02/2017 10:58



Οταν ακουμπήσουν τοξικές ουσίες τα γάντια των ερευνητών του ΜΙΤ λάμπουν. Credit: MIT

Ερευνητές του Πανεπιστημίου ΜΙΤ των ΗΠΑ δημιούργησαν «ζωντανά» γάντια, τα οποία λάμπουν, όταν αγγίζουν τοξικές χημικές ουσίες. Τα καινοτόμα γάντια περιέχουν βιολογικούς αισθητήρες, οι οποίοι  αποτελούνται από κύτταρα μικροοργανισμών που ζουν και τρέφονται μέσα σε ένα φιλμ υδρογέλης.  Το ζωντανό υλικό των γαντιών, δηλαδή τα βακτήριά τους, μπορεί να αλλάζει κατά βούληση, έτσι ώστε τα γάντια να έχουν ευαισθησία σε διάφορα χημικά τόσο του περιβάλλοντος. 

Και επίδεσμοι

Μηχανικοί και βιολόγοι, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή βιολογικής μηχανικής Τίμοθι Λου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στην επιθεώρηση «PNAS» δήλωσαν ότι, εκτός από γάντια, το ίδιο υλικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για «ζωντανούς» επιδέσμους.
«Μπορεί κανείς να βάλει διαφορετικά είδη βακτηρίων σε αυτές τις συσκευές, προκειμένου να ανιχνεύει τοξίνες στο περιβάλλον ή ασθένειες στο δέρμα», δήλωσε ο Λου. Η ίδια ερευνητική ομάδα στο παρελθόν είχε καταφέρει -μέσω της κατάλληλης γενετικής τροποποίησης- να κάνει τους μικροοργανισμούς να λάμπουν, όταν έρχονται σε επαφή με συγκεκριμένα χημικά. Τώρα, πήγαν ένα βήμα παραπέρα και πέτυχαν αυτά τα ζωντανά υλικά να μπορούν να διατηρούνται για καιρό μέσα σε γάντια ή επιδέσμους.
Το «κλειδί» είναι μια νέα βιοσυμβατή υδρογέλη -ένας συνδυασμούς νερού και ενός ελαστομερούς υλικού- που, χάρη στα θρεπτικά συστατικά της, επιτρέπει στους μικροοργανισμούς να επιβιώνουν για πολλές μέρες εκτός του εργαστηρίου. Το νέο υλικό μπορεί μελλοντικά να αξιοποιηθεί στην παρακολούθηση του περιβάλλοντος, στις ιατρικές διαγνώσεις, στην εγκληματολογία κ.α. Εκτός από γάντια και επιδέσμους, το ίδιο υλικό θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για να δημιουργηθούν σόλες παπουτσιών, ακόμη και ρούχα, που θα λάμπουν ανάλογα με το χημικό με το οποίο έρχονται σε επαφή.  

_______________________________________________________


No comments:

Post a Comment