Ειδήσεις από το ΚΑΝΑΛΙ 6







Παρασκευή 24-03-17


Και εγένετο πολύ φως

Στην πρίζα ο «μεγαλύτερος τεχνητός Ήλιος του κόσμου»




Η συστοιχία του Synlight αποτελείται από 149 λάμπες κινηματογραφικών προβολέων  

Γίλιχ, Γερμανία

Καλύτερα να φορέσετε γυαλιά ηλίου: ερευνητές στη Γερμανία έβαλαν την Πέμπτη στην πρίζα μια συστοιχία προβολέων την οποία περιγράφουν ως τον «μεγαλύτερο τεχνητό Ήλιο στη Γη». Στόχος τους είναι να ρίξουν άπλετο φως στο πρόβλημα της παραγωγής καύσιμου υδρογόνου.
O τεχνητός ήλιος Synlight στο Γίλιχ της Γερμανίας, περίπου 30 χιλιόμετρα δυτικά της Κολωνίας, αποτελείται από 149 προβολείς ξένου, οι οποίοι κανονικά χρησιμοποιούνται στις κινηματογραφικές προβολές και προσομοιώνουν την ποιότητα του ηλιακού φωτός.
Στηριγμένοι σε μια μεταλλική κατασκευή σε σχήμα κυψέλης, οι προβολείς στέλνουν 350
kilowatt ενέργειας σε μια πλάκα με διαστάσεις 20 επί 20 εκατοστά, θερμαίνοντάς τη μέχρι τους 3.000 βαθμούς Κελσίου -η πλάκα δέχεται 1.000 φορές περισσότερη ενέργεια από ό,τι αν ήταν εκτεθειμένη στη φυσική λιακάδα, λένε οι ερευνητές της γερμανικής αεροδιαστημικής υπηρεσίας DLR.

Το Ινστιτούτο Ηλιακής Έρευνας της υπηρεσίας ουσιαστικά δοκιμάζει μια νέα προσέγγιση για την παραγωγή φθηνού υδρογόνου. Το υδρογόνο θεωρείται από πολλούς ιδανικό καύσιμο, αφού όταν καίγεται παράγει μόνο υδρατμούς χωρίς καθόλου διοξείδιο του άνθρακα. Το πρόβλημα είναι ότι στη Γη δεν υπάρχει ελεύθερο υδρογόνο, και η παραγωγή του αερίου σε μεγάλη κλίμακα βασίζεται στην ηλεκτρόλυση του νερού, μια διαδικασία που απαιτεί μεγάλες ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας.
Το σύστημα
Synlight διασπά τα μόρια νερού με διαφορετικό τρόπο: το καυτό μέταλλο της πλάκας αντιδρά με το οξυγόνο του νερού, οπότε το υδρογόνο απελευθερώνεται ως αέριο. Με περαιτέρω θέρμανση το οξυγόνο αποδεσμεύεται στη συνέχεια από το μέταλλο και η διαδικασία επαναλαμβάνεται επ' αόριστον.
Οι ερευνητές του
DLR παραδέχονται ότι ο ίδιος ο τεχνητός ήλιος δεν θα ήταν και πολύ οικονομικός στη χρήση, αφού σε τέσσερις ώρες λειτουργίας καταναλώνει την ενέργεια που χρειάζεται μια τετραμελής οικογένεια για έναν χρόνο.
Το
Synlight ουσιαστικά επιτρέπει στους ερευνητές να εκτελούν πειράματα σε απόλυτα σταθερές συνθήκες ισχυρού φωτισμού, κάτι που δεν είναι εύκολο κάτω από τον νεφελώδη ουρανό της Γερμανίας.
Απώτερος στόχος είναι να επιτύχουν παραγωγή υδρογόνου απευθείας με ηλιακή ενέργεια αντί με ηλεκτρόλυση.

Μένει να δούμε αν ο ισχυρότερος τεχνητός Ήλιος του κόσμου θα φέρει πιο κοντά τη λεγόμενη οικονομία του υδρογόνου.

Βαγγέλης Πρατικάκης
Newsroom ΔΟΛ

_______________________________________________________
Πλωτή μπαταρία
Τεχνητό νησί «θα στέλνει ηλεκτρική ενέργεια από τη Βόρεια Θάλασσα»




Το νησί πέρα από τη μονάδα συλλογής ενέργειας, θα διαθέτει τεχνητή λίμνη, λιμάνι και διάδρομο προσγείωσης μικρών αεροσκαφών  

Κοπεγχάγη


Ένα τεχνητό νησί για την ηλεκτροδότηση έξι ευρωπαϊκών χωρών μέχρι το 2050 αναμένεται να κατασκευαστεί στη Βόρεια θάλασσα. Το νησί ανανεώσιμων πηγών ενέργειας θα έχει έκταση 6,5 τετρ. χλμ. και θα παίζει τον ρόλο μιας γιγαντιαίας «μπαταρίας» που θα συλλέγει την ενέργεια που θα προκύπτει από ένα δίκτυο από ηλιακούς συλλέκτες και ανεμογεννήτριες, το οποίο θα εκτείνεται στη γύρω θαλάσσια περιοχή του Ντότζερ Μπανκ στα ανοιχτά της Βρετανίας.

Από την επιστημονική φαντασία στην πραγματικότητα

Πίσω από το πολλά υποσχόμενο ενεργειακό εγχείρημα, με κόστος που εκτιμάται περί το 1,3 δισ. δολάρια, βρίσκονται οι εταιρείες
Energinet και Tenne T από την Δανία και την Ολλανδία αντίστοιχα. Το νησί υπολογίζεται ότι θα προσφέρει ενέργεια αρκετή για την ηλεκτροδότηση 80 εκατ. ατόμων. Στο κολοσσιαίο πρότζεκτ θα συμμετάσχουν η Βρετανία, η Ολλανδία, η Δανία, η Γερμανία, η Νορβηγία και το Βέλγιο και οι οποίες θα τροφοδοτούνται μέσω υποθαλάσσιων καλωδίων.


 


Η ηλεκτρική ενέργεια θα μεταφέρεται στις χώρες που θα συμμετέχουν στο πρότζεκτ μέσω υποθαλάσσιων καλωδίων

Στην περιοχή του Ντότζερ Μπανκ, που βρίσκεται περίπου 100 χλμ. μακριά από τα ανατολικά παράλια της Βρετανίας, τα νερά είναι σχετικά ρηχά με βάθος που κυμαίνεται μεταξύ 15-36 μέτρων και για τον λόγο αυτόν έχει επιλεγεί για την τοποθέτηση των 10.000 ανεμογεννητριών. Το νησί πέρα από τη μονάδα συλλογής ενέργειας, θα διαθέτει τεχνητή λίμνη, λιμάνι και διάδρομο προσγείωσης μικρών αεροσκαφών.

«Οι άνεμοι που πνέουν στις θαλάσσιες περιοχές έχουν αποδειχθεί τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερα ανταγωνιστικοί από παραγωγικής άποψης και για εμάς είναι σημαντικό να εστιάζουμε στην περαιτέρω μείωση των τιμών μας» εξηγεί ο διευθύνων σύμβουλος της
Energinet Πέντερ Όστερμαρκ. «Χρειάζονται ωστόσο καινοτόμα πρότζεκτ μεγάλης κλίμακας ώστε οι άνεμοι που πνέουν στα ανοιχτά να παίξουν ακόμα μεγαλύτερο ρόλο στο μέλλον της ηλεκτροδότησης».

Από την πλευρά του ο Μελ Κρουν, διευθύνων σύμβουλος της
Tenne T έσπευσε να συμπληρώσει πως «το σχέδιο αναμένεται να συμβάλλει ως προς την αποκλειστική ηλεκτροδότηση της βορειοδυτικής Ευρώπης από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας».

Η συμφωνία για τη δημιουργία της κοινοπραξίας που θα οδηγήσει το μεγαλεπήβολο ενεργειακό σχέδιο στην υλοποίησή του, αναμένεται να υπογραφεί στις Βρυξέλλες αύριο Πέμπτη 23 Μαρτίου, παρουσία του Αντιπροέδρου της ΕΕ και Επιτρόπου Ενέργειας, Μάρος Σέφκοβιτς.

Ειρήνη Βενιού
Βήμα Science
Newsroom ΔΟΛ


________________________________________________________

Παρασκευή 17-03-17


Ευρωπαϊκό πρόγραμμα ανακοινώνει επίτευγμα στην υπεραγωγιμότητα


Πρόκειται για μια ταινία μηδενικής αντίστασης θα μπορούσε να οδηγήσει στον διπλασιασμό της ισχύος των ανεμογεννητριών


ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  15/03/2017 15:06





H χρήση υπεραγώγιμων καλωδίων θα έφερνε επανάσταση στα δίκτυα ηλετροδότησης και την ηλεκτροπαραγωγή

http://www.tovima.gr/themes/1/default/media/home/clear.gif Μαδρίτη 

Οι υπεύθυνοι ερευνητικού προγράμματος στην ΕΕ ανακοίνωσαν την Τετάρτη ότι ανέπτυξαν μια φθηνότερη και πιο αποτελεσματική υπεραγώγιμη ταινία, η οποία θα μπορούσε μια μέρα να διπλασιάσει την ισχύ των ανεμογεννητριών.
Το πρόγραμμα
Eurotapes για την ανάπτυξη νέων υπεραγώγιμων υλικών - τα οποία άγουν το ηλεκτρικό ρεύμα με μηδενική αντίσταση και ελάχιστες απώλειες- έχει παραγάγει μέχρι στιγμής 600 μέτρα της νέας ταινίας. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο στη μεταφορά ηλεκτρικού ρεύματος αλλά και σε γεννήτριες, λένε οι δημιουργοί της.

«Το υλικό αυτό, ένα οξείδιο του χαλκού, είναι σαν νήμα που μεταφέρει 100 φορές περισσότερο ηλεκτρικό ρεύμα από ό,τι ο χαλκός. Με την ταινία αυτή μπορείς για παράδειγμα να φτιάξεις καλώδια που μεταφέρουν πολύ περισσότερο ρεύμα, ή να παράγεις πολύ ισχυρότερα μαγνητικά πεδία από ό,τι σήμερα» είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Χαβιέ Ομπράδος του Ινστιτούτου Επιστήμης Υλικών της Βαρκελώνης, επικεφαλής της προσπάθειας.
Μακροπρόθεσμα, το ερευνητικό πρόγραμμα θα μπορούσε «να φέρει επανάσταση στην παραγωγή ανανεώσιμης ενέργειας», υποστηρίζει το Ινστιτούτο σε ανακοίνωσή του.

Εννέα χώρες στο πρόγραμμα

Στο πρόγραμμα
Eurotapes, διάρκειας τεσσάρων ετών, συμμετέχουν διακεκριμένοι ερευνητές υπεραγωγιμότητας από εννέα χώρες - Αυστρία, Βέλγιο, Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ρουμανία, τη Σλοβακία και την Ισπανία.
H Ευρωπαϊκή Ένωση καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της χρηματοδότησης των 20 εκατ. ευρώ.
Όταν ένα ηλεκτρικό φορτίο περνά μέσα από έναν αγωγό όπως ο χαλκός και το ασήμι, ένα σημαντικό μέρος του χάνεται ως θερμότητα -μια απώλεια που μεγαλώνει ανάλογα με την απόσταση που διανύει το φορτίο.
Στο φαινόμενο της υπεραγωγιμότητας -το οποίο παρατηρήθηκε για πρώτη φορά στον υδράργυρο το 1911- η ηλεκτρική αντίσταση πέφτει ξαφνικά στο μηδέν όταν η θερμοκρασία μειωθεί κοντά στο απόλυτο μηδέν.
Αυτό δημιουργεί επίσης ένα ισχυρό μαγνητικό πεδίο, φαινόμενο που αξιοποιείται σήμερα στους μαγνητικούς τομογράφους, μεταξύ άλλων.
Σήμερα υπάρχουν υπεραγώγιμα καλώδια που ψύχονται με υγρό άζωτο, χρησιμοποιούνται όμως σε μικρή κλίμακα ή πειραματικό επίπεδο.
Απώτερος στόχος είναι η σχεδόν μηδενικές απώλειες, ακόμα και σε μεγάλες αποστάσεις.

 ________________________________________________________________________

Δημοσίευση: 15 Μαρ. 2017, 14:14

Τυφλή συμμόρφωση

Διάσημο πείραμα υπακοής δίνει και πάλι τρομακτικά αποτελέσματα



Εννέα στους δέκα πάτησαν το κουμπί για το πιο ισχυρό ηλεκτροσόκ (Πηγή: Tomás Fano / CC BY-SA 2.0)  
Βρότσλαβ, Πολωνία
Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να υπακούσουν σε πρόσωπα εξουσίας ακόμα κι αν πάρουν εντολή να προκαλέσουν πόνο σε συνανθρώπους τους, δείχνει η επανάληψη ενός διαβόητου πειράματος της δεκαετίας του 1960.

Εννέα στους δέκα εθελοντές ήταν πρόθυμοι να προκαλέσουν επώδυνα ηλεκτροσόκ σε άλλους εθελοντές, αναφέρουν πολωνοί κοινωνικοί ψυχολόγοι, οι οποίοι επανέλαβαν το πείραμα του αμερικανού κοινωνικού ψυχολόγου Στάνλεϊ Μίλγκραμ.

Σύμφωνα με τον Μίλγκραμ, τα ευρήματα προσέφεραν μια εξήγηση για τις θηριωδίες της ναζιστικής Γερμανίας. Τις δεκαετίες που ακολούθησαν, όμως, το πείραμα και τα συμπεράσματα της μελέτης τέθηκαν υπό αμφισβήτηση.

Τώρα, ερευνητές της Σχολής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Αθρωπιστικών Επιστημών του Βρότσλαβ της Πολωνίας, αναφέρουν στην επιθεώρηση
Social Psychological and Personality Science πώς επανέλαβαν το πείραμα με 40 άνδρες και 40 γυναίκες 18 έως 69 ετών.

Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να πατούν δέκα κουμπιά, καθένα από τα οποία αντιστοιχούσε σε ολοένα ισχυρότερο ηλεκτροσόκ. Στην πραγματικότητα το ηλεκτροσόκ ήταν ψεύτικο, χωρίς όμως να το γνωρίζει αυτός που δεχόταν την εντολή.

Οι εννέα στους δέκα αποδείχθηκαν πρόθυμοι να πατήσουν το κουμπί με το πιο έντονο ηλεκτροσόκ. Οι ερευνητές σκοπίμως παρότρυναν τους συμμετέχοντες με φράσεις του τύπου «το πείραμα απαιτεί να συνεχίσετε», «είναι απολύτως ουσιώδες να συνεχίσετε» και «δεν έχετε άλλη επιλογή παρά να συνεχίσετε».

Είναι αξιοσημείωτο ότι όταν το «θύμα» (στην πραγματικότητα ήταν ηθοποιός) που βρισκόταν σε διπλανό δωμάτιο και δεχόταν το «σοκ» ουρλιάζοντας υποκριτικά, ήταν γυναίκα, τότε ο αριθμός των συμμετεχόντων που αρνούνταν να εκτελέσουν την εντολή, ήταν τριπλάσιος από ό,τι όταν το «θύμα» ήταν άνδρας.

«Όταν μαθαίνουν για το πείραμα του Μίλγκραμ, η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων ισχυρίζονται πως ‘εγώ ποτέ δεν θα συμπεριφερόμουν με τέτοιο τρόπο'. Η μελέτη μας όμως έδειξε για μια ακόμη φορά την τρομερή δύναμη των συνθηκών του κοινωνικού περιβάλλοντος και πόσο εύκολα οι άνθρωποι μπορούν να συμφωνήσουν να κάνουν πράγματα που βρίσκουν δυσάρεστα», δήλωσε ο Γκρζιμπ.

Με άλλα λόγια, η κοινωνία δεν έχει αλλάξει και πολύ εδώ και 50 χρόνια. Όπως επεσήμανε ο Πολωνός κοινωνικός ψυχολόγος, «μισό αιώνα μετά την αρχική έρευνα του Μίλγκραμ για την υπακοή στην εξουσία, μια εντυπωσιακή πλειονότητα των ανθρώπων είναι ακόμη πρόθυμοι να κάνουν ηλεκτροσόκ σε έναν αβοήθητο άνθρωπο».

Υπάρχουν ωστόσο και διαφορές: στο αρχικό πείραμα του Μίλγκραμ, «μόνο» τα δύο τρίτα των συμμετεχόντων είχαν δείξει προθυμία να κάνουν το πιο ισχυρό ηλεκτροσόκ των 450
Volt, ενώ τώρα το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 90%.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ


_____________________________________________________________________________________________




  Δημοσίευση: 15 Μαρ. 2017, 17:14

Εκτόξευση την επόμενη δεκαετία

Η Ρωσία ζητά κοσμοναύτες για αποστολή στη Σελήνη




Άδειες στολές κοσμοναυτών στο κέντρο εκπαίδευσης Star City έξω από τη Μόσχα   (Φωτογραφία:  Reuters
Μόσχα
Η ρωσική διαστημική υπηρεσία Roscosmos ανακοίνωσε ότι ζητά υποψήφιους κοσμοναύτες για μια επανδρωμένη αποστολή στη Σελήνη που προγραμματίζεται να εκτοξευτεί εντός των επόμενων 15 ετών.

«Η διαδικασία επιλογής ξεκινά σήμερα και θα διαρκέσει μέχρι τα τέλη του έτους. Η περίληψη των αποτελεσμάτων θα δημοσιευτεί τον Δεκέμβριο. Θα επιλεγεί μια ομάδα έξι έως οκτώ δοκίμων» δήλωσε ο διευθυντής της υπηρεσίας Αλεξάντρ Ιβανόφ σύμφωνα με το πρακτορείο
TASS.

Αιτήσεις θα γίνονται δεκτές από Ρώσους πολίτες έως 35 ετών με πτυχίο πανεπιστημίου και γνώσεις αγγλικών και υπολογιστών. Προτεραιότητα θα δοθεί σε όσους έχουν εμπειρία στους τομείς της αεροναυπηγικής, της μηχανικής και της διαστημικής βιομηχανίας, διευκρίνισε η
Roscosmos.

Οι επιλεγμένοι κοσμοναύτες θα είναι οι πρώτοι Ρώσοι στη Σελήνη και οι πρώτοι επιβάτες της νέας κάψουλας
Federatsiya («Ομοσπονδία»), η οποία πάντως δεν έχει ακόμα αναπτυχθεί.

Η ομάδα θα εκπαιδευτεί στο Κέντρο «Γιούρι Γκαγκάριν», γνωστό και ως
Star City, στα περίχωρα της Μόσχας.

Είναι η πρώτη φορά που η Ρωσία ζητά νέους κοσμοναύτες από το 2012 και η 17η φορά στην ιστορία του ρωσικού διαστημικού προγράμματος.

Από τους 30 κοσμοναύτες που έχει σήμερα στο δυναμικό της η Ρωσία, μόνο οι 16 έχουν πετάξει στο Διάστημα σε αποστολές στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Ο σχεδιασμός και το χρονοδιάγραμμα για την αποστολή στη Σελήνη δεν έχουν ανακοινωθεί.
Newsroom ΔΟΛ


______________________________________________________

Παρασκευή 10-03-17


Pop.Up: το αυτοκίνητο που θα γίνεται drone




Το επαναστατικό αυτόνομο μέσο μεταφοράς που οραματίστηκε η Airbus θα μπορεί να πετάει και να κινείται στους δρόμους



ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  07/03/2017 18:27


Όταν θα ξεκινάει η κόλαση της κίνησης, η κάψουλα θα αποδεσμεύεται από την βάση της και θα κουμπώνει εκ νέου στο κάτω μέρος του drone με αποτέλεσμα να μετατρέπεται σε εναέριο όχημα
Ένα αυτόνομο «αρθρωτό» όχημα το οποίο από αυτοκίνητο θα μεταμορφώνεται σε drone ανάλογα με την κίνηση που συναντά στην πόλη, οραματίστηκε η Airbus. Το Pop.Up όπως ονομάζεται το νέο concept του ευρωπαϊκού κολοσσού αεροναυπηγικής δημιουργήθηκε σε συνεργασία με την ιταλική εταιρεία Italdesign. Θα αποτελείται από μια κάψουλα από ανθρακόνημα μήκους 2,6 μ., πλάτους 1,5μ. και ύψους 1,4μ., η οποία θα «κουμπώνει» επάνω στον σκελετό ενός αυτόνομου οχήματος που θα κινείται στους δρόμους της πόλης.
Όταν πάλι θα ξεκινάει η κόλαση της κίνησης, ο χρήστης θα μπορεί μέσω του smartphone του να καλεί ένα drone για την... διάσωσή του. Η κάψουλα θα αποδεσμεύεται από την βάση της και θα κουμπώνει εκ νέου στο κάτω μέρος του drone με αποτέλεσμα να μετατρέπεται σε εναέριο όχημα. Κατόπιν ολοκλήρωσης της αποστολής του, το αυτόνομο όχημα εδάφους-αέρος, θα επιστρέφει αυτόματα στη βάση φόρτισής του.

«Πολυμορφικές» μετακινήσεις στο άψε-σβήσε

Η ανακοίνωση της Airbus έγινε στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης Αυτοκινήτου της Γενεύης 2017. Η εταιρεία μάλιστα υποστηρίζει ότι πίσω από το ευέλικτο σύστημα του Pop.Up θα υπάρχει μια πλατφόρμα τεχνητής νοημοσύνης, η οποία θα υπηρετεί τις επιθυμίες των χρηστών.
«Η προσθήκη μιας τρίτης διάστασης στα ανεμπόδιστα δίκτυα “πολυμορφικών” μετακινήσεων χωρίς αμφιβολία πρόκειται να βελτιώσει την καθημερινότητά μας αλλά και τον τρόπο με τον οποίο μετακινούμαστε από το σημείο Α στο σημείο Β» εξηγεί ο Ματίας Τόμσεν, γενικός διευθυντής του τμήματος Urban Air Mobility της Airbus. «Ο σχεδιασμός αλλά και η επιτυχής εφαρμογή λύσεων που θα λειτουργούν τόσο στον αέρα όσο και στην ξηρά, απαιτούν μια κοινή συνεργασία αεροναυπηγικής, αυτοκινητοβιομηχανίας, αλλά και των αρμόδιων φορέων».

_______________________________________________________




Πώς να στριμώξετε όλα τα δεδομένα του κόσμου σε ένα φορτηγό


Η αποθήκευση σε μόρια DNA, που επιτυγχάνει ασύλληπτη πυκνότα δεδομένων, μπορεί να προσφέρει τη λύση

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  06/03/2017 15:49



Η διπλή έλικα του DNA παραμένει το πιο πυκνό αποθηκευτικό μέσο που γνωρίζουμε (Φωτογραφία: CC0 )
http://www.tovima.gr/themes/1/default/media/home/clear.gif
Νέα Υόρκη 
Ο χείμαρρος των νέων δεδομένων στην εποχή του Διαδικτύου ίσως σύντομα ξεπεράσει τις δυνατότητες των σκληρών δίσκων. Την απάντηση θα μπορούσε να δώσει η αποθήκευση της ψηφιακής πληροφορίας σε μόρια DNA, μια προσέγγιση που μόλις έσπασε κάθε όριο στην πυκνότητα των δεδομένων.

Αμερικανοί ερευνητές περιγράφουν στο κορυφαίο περιοδικό
Science πώς δημιούργησαν ένα σύστημα που μπορεί να αποθηκεύει 215 petabyte (215.000 terabyte) σε ένα γραμμάριο DNA. Όπως σχολιάζει το περιοδικό, ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε θεωρητικά να αποθηκεύσει όλες τις πληροφορίες του κόσμου σε ένα δοχείο περίπου στο μέγεθος και το βάρος ενός φορτηγού.

Δυαδικό και τετραδικό σύστημα

Οι υπολογιστές αποθηκεύουν τα δεδομένα σε ατελείωτες σειρές από «0» και «1». Οι γενετικές πληροφορίες που αποθηκεύει το DNA βρίσκονται επίσης σε ψηφιακή μορφή, είναι όμως γραμμένες σε αλληλουχίες τεσσάρων αντί για δύο ψηφίων, τις χημικές βάσεις A, T, C και G. Παρόλο όμως που το ένα σύστημα είναι δυαδικό και το άλλο τετραδικό, είναι στην πράξη εύκολο να μεταγράψει κανείς τα δεδομένα από το ένα σύστημα στο άλλο.

Ψηφιακά δεδομένα αποθηκεύτηκαν για πρώτη φορά σε
DNA το 2012, όταν η ομάδα του διάσημου γενετιστή του Χάρβαρντ Τζορτζ Τσερτς κωδικοποίησαν ένα βιβλίο των 52.000 λέξεων σε μερικές χιλιάδες μόρια.

Θεωρητικά, το
DNA μπορεί να αποθηκεύσει μέχρι 2 bit πληροφορίας σε κάθε βάση. Στην πράξη όμως συμβαίνουν λάθη στην εγγραφή και την ανάκτηση δεδομένων, κάτι που μειώνει το θεωρητικό όριο στα 1,8 bit ανά βάση.

Το βιβλίο του 2012 πετύχαινε απόδοση μόλις 1,28
petabyte ανά γραμμάριο δεδομένων. Η νέα μελέτη στο Science πλησιάζει περισσότερο το θεωρητικό όριο με 1,6 bit ανά βάση.

Αρχή με έξι ψηφιακά αρχεία

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Κολούμπια και του Κέντρου Γενωμικής της Νέας Υόρκης ξεκίνησαν με έξι ψηφιακά αρχεία: ένα ολόκληρο λειτουργικό σύστημα, έναν ιό υπολογιστών, την παλιά γαλλική ταινία
Arrival of a Train at La Ciotat, μια δωροκάρτα της Amazon, ένα αντίγραφο της πλάκας από τη διαστημική αποστολή Pioneer και μια μελέτη του 1948 από τον θεωρητικό της πληροφορίας Κλοντ Σάνο.

Το συνολικό μέγεθος των αρχείων ήταν 2
megabyte, συμπιέστηκαν όμως σε μικρότερα αρχεία και μετά ενώθηκαν σε ένα μεγάλο αρχείο. Το αρχείο αυτό μεταγράφηκε ως αλληλουχίες των τεσσάρων βάσεων του DNA και χωρίστηκε σε μικρά κομμάτια.

Ολα σε ένα μικρό φιαλίδιο
DNA

Συνολικά δημιουργήθηκαν οι αλληλουχίες για 72.000 μόρια
DNA μήκους 200 βάσεων το καθένα. Οι αλληλουχίες εστάλησαν σε εργαστήριο σύνθεσης DNA, το οποίο παρέδωσε στους ερευνητές ένα μικρό φιαλίδιο με το ζητούμενο DNA.

Για να διαβάσουν τα δεδομένα, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν συμβατικές τεχνικές αλληλούχησης
DNA αλλά και αλγόριθμους για να ενώσουν τα επιμέρους κομμάτια και να ανασυνθέσουν τις πληροφορίες. To εντυπωσιακό μάλιστα είναι ότι δεν βρέθηκε ούτε ένα λάθος στο DNA.

Επιπλέον, οι ερευνητές μπόρεσαν να δημιουργήσουν αντίγραφα της αποθηκευμένης πληροφορίας -θεωρητικά απεριόριστα αντίγραφα- με μια τεχνική αντιγραφής του
DNA που ονομάζεται PCR (αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης).

Η μεγαλύτερη πυκνότητα αποθήκευσης δεδομένων

«Πιστεύουμε ότι το σύστημά μας πέτυχε τη μεγαλύτερη πυκνότητα αποθήκευσης δεδομένων που έχει αναφερθεί ποτέ» καμαρώνει ο Γιάβιν Έρλιχ του Πανεπιστημίου Κολούμπια, πρώτος συγγραφέας της μελέτης.

Παραμένει ωστόσο ασαφές αν τα συστήματα αποθήκευσης
DNA θα χρησιμοποιηθούν ποτέ ευρέως στην πράξη. Ένας βασικός παράγοντας είναι το κόστος, δεδομένου ότι οι ερευνητές χρειάστηκαν 7.000 δολάρια για να συνθέσουν μόρια DNA με 2 megabyte πληροφορίας, και ακόμα 2.000 δολάρια για να διαβάσουν τα δεδομένα. Επιπλέον, οι διαδικασία της εγγραφής και ανάγνωσης απαιτεί ώρες ή μέρες.

Αυτό σημαίνει ότι το
DNA είναι πιθανότερο να χρησιμοποιηθεί στη δημιουργία αντιγράφων ασφαλείας, αντί για την αποθήκευση δεδομένων που παράγονται στη στιγμή.

Ποιος ξέρει όμως: Ίσως μια μέρα οι περισσότερες πληροφορίες της ανθρωπότητας θα αποθηκεύονται στη γλώσσα της ίδιας της ζωής.

__________________________________________________________




  Τα κίνητρα έπιασαν τόπο

Νορβηγία: Ηλεκτροκίνητα ή υβριδικά τα μισά νέα αυτοκίνητα






Όλο και περισσότεροι Νορβηγοί οδηγοί επιλέγουν να μπουν στην πρίζα   (Φωτογραφία:  Reuters )

Όσλο
Η Νορβηγία, η οποία ήδη καμαρώνει για τον μεγαλύτερο αριθμό ηλεκτρικών αυτοκινήτων σε σχέση με τον πληθυσμό της, ανακοίνωσε αυτήν την εβδομάδα ότι τα μισά από τα αυτοκίνητα που καταχωρήθηκαν φέτος ήταν ηλεκτροκίνητα ή υβριδικά. Όπως φαίνεται, οι φοροαπαλλαγές και τα υπόλοιπα κίνητρα έπιασαν τόπο.
«Πρόκειται για ορόσημο στον δρόμο της Νορβηγίας προς έναν ηλεκτροκίνητο στόλο αυτοκινήτων» δήλωσε o υπουργός Κλίματος και Περιβάλλοντος Βίνταρ Χέλγκεσεν. «Ο τομέας των μεταφορών είναι η μεγαλύτερη πρόκληση για την κλιματική πολιτική που θα αντιμετωπίσουμε την επόμενη δεκαετία. Πρέπει να μειώσουμε τις εκπομπές [διοξειδίου του άνθρακα] κατά τουλάχιστον 40% έως το 2030» εξήγησε ο υπουργός στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Σύμφωνα με το νορβηγικό Συμβούλιο Πληροφοριών Οδικής Κυκλοφορίας, οι πωλήσεις ηλεκτροκίνητων μοντέλων αντιστοιχούσαν στο 17,6% των καταχωρήσεων νέων οχημάτων τον Ιανουάριο, ενώ τα υβριδικά κατέλαβαν το 33,8% για ένα συνολικό μερίδιο 51,4%.
Παρόλο που η Νορβηγία είναι μακράν ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου στη Δυτική Ευρώπη, η κυβέρνηση υιοθέτησε μια γενναιόδωρη πολιτική για την υιοθέτηση καθαρών τεχνολογιών μετακίνησης. «Η Νορβηγία είναι ένα πολιτικό εργαστήριο που δείχνει ότι τα πράγματα προχωρούν γρήγορα αν υπάρχουν οι κατάλληλοι μηχανισμοί κινήτρων» σχολίασε ο Χέλγκεσεν.
Τα ηλεκτροκίνητα οχήματα εξαιρούνται σχεδόν από όλους τους φόρους και οι οδηγοί τους απολαμβάνουν μιας πληθώρας άλλλων προνομίων, όπως η δωρεάν διέλευση από διόδια, τα δωρεάν εισιτήρια για φέρι μποτ και η ελεύθερη στάθμευση σε δημόσια πάρκινγκ. Στο μέλλον, μάλιστα, δεν αποκλείεται να τους επιτραπεί και η κυκλοφορία σε λεωφορειολωρίδες.
Όπως όμως επισήμανε η Κριστίνα Μπου, γενική γραμματέας της Νορβηγικής Ένωσης Ηλεκτρικών Οχημάτων, οι οδηγοί αντιμετωπίζουν ακόμα το πρόβλημα έλλειψης σταθμών φόρτισης οχημάτων αλλά και της αργής φόρτισης στους υφιστάμενους σταθμούς. Η Νορβηγία έχει θέσει στόχο να μειώσει τις εκπομπές των νέων οχημάτων κάτω από τα 85 γραμμάρια CO2 ανά χιλιόμετρο, έναν στόχο που ήδη κοντεύει να πετύχει: το νούμερο έπεσε τον Φεβρουάριο στα 88 γραμμάρια, συγκριτικά με 133 γραμμάρια όταν ελήφθη η απόφαση το 2012.
Πέρυσι, η κυβέρνηση έθεσε στόχο να μηδενίσει μετά το 2015 τις πωλήσεις οχημάτων που κινούνται αποκλειστικά με βενζίνη ή ντίζελ.

 ______________________________________________________

Παρασκευή 03-03-17


Απολιθώματα 3,77 δισ. ετών


Εντοπίστηκαν ίχνη μίας από τις αρχαιότερες μορφές ζωής








Η ανακάλυψη ενισχύει την ιδέα ότι η ζωή ξεπήδησε από καυτές υδροθερμικές πηγές στο βυθό των θαλασσών (Πηγή: Matthew Dodd)  



Αθήνα


Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ανακάλυψαν στο Κεμπέκ του Καναδά, τα αρχαιότερα απολιθώματα μικροοργανισμών που έχουν βρεθεί στον πλανήτη μας και τα οποία έχουν ηλικία τουλάχιστον 3,77 δισεκατομμυρίων ετών.
Πρόκειται για τα ίχνη που άφησε μία από τις αρχαιότερες μορφές ζωής πάνω στη Γη.
Μικροσκοπικά ίχνη σαν νημάτια και κύλινδροι, τα οποία είχαν σχηματισθεί από τα βακτήρια που ζούσαν σε ορυκτά με σίδηρο, βρέθηκαν εγκλωβισμένα μέσα σε στρώματα χαλαζία.
Τα συγκεκριμένα ιζηματογενή πετρώματα στην περιοχή Νουβιαγκιτούκ του βορειοανατολικού Καναδά, είναι από τα αρχαιότερα στην Γη και πιθανότατα αποτελούσαν τμήμα ενός υποθαλάσσιου υδροθερμικού συστήματος, πλούσιου σε σίδηρο, το οποίο παρείχε το κατάλληλο περιβάλλον για τις πρώτες μορφές ζωής πριν από 3,77 έως 4,3 δισεκατομμύρια χρόνια.
Οι ερευνητές από πολλές χώρες (Βρετανία, ΗΠΑ, Καναδά, Αυστραλία, Νορβηγία), με επικεφαλής τους Δρ Ντομινίκ Παπινό και Μάθιου Ντοντ της Σχολής Γεωεπιστημών του University College του Λονδίνου (UCL), έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Nature.
«Η ανακάλυψη ενισχύει την ιδέα ότι η ζωή ξεπήδησε από καυτές υδροθερμικές πηγές στο βυθό των θαλασσών, λίγο μετά το σχηματισμό της Γης», δήλωσε ο Μάθιου Ντοντ.
«Η ζωή στη Γη αναπτύχθηκε σε μια εποχή που τόσο η ίδια όσο και ο Άρης είχαν υγρό νερό στις επιφάνειές τους. Συνεπώς, αναμένουμε ότι θα βρούμε ενδείξεις για ζωή στον Άρη πριν από περίπου τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια. Αν όχι, τότε η Γη θα αποτέλεσε μια ειδική περίπτωση».
Μέχρι τώρα, ως αρχαιότερα γνωστά απολιθώματα μικροοργανισμών, ηλικίας 3,46 δισεκατομμυρίων ετών, θεωρούνταν αυτά που είχαν βρεθεί στη Δυτική Αυστραλία.
Τόσο στην Αυστραλία, όσο και στον Καναδά, η πρόκληση που αντιμετωπίζουν οι επιστήμονες, είναι να βεβαιωθούν ότι τα ίχνη πάνω στα πετρώματα έχουν όντως βιολογική προέλευση, άρα αποτελούν απολιθώματα μικροοργανισμών, αφού οι τελευταίοι δεν έχουν σκελετό για να απολιθωθεί.
Στην περίπτωση του Κεμπέκ, τα μικροσκοπικά νημάτια και οι κύλινδροι έχουν γίνει από αιματίτη, μία μορφή οξείδωσης (σκουριάς) του σιδήρου. Οι ερευνητές εξέτασαν και απέρριψαν κάθε εναλλακτική μη βιολογική εξήγηση για την προέλευση αυτών των ιχνών, π.χ.να προήλθαν από μεταβολές στην θερμοκρασία και στην πίεση λόγω των γεωλογικών διαδικασιών.
Τα αρχαία αυτά ίχνη έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά με τα βακτήρια, που σήμερα ανακαλύπτονται γύρω από υδροθερμικές «καμινάδες» στον βυθό και τα οποία επίσης προκαλούν οξείδωση του σιδήρου.

________________________________________________________

Εθελοντές εξερευνητές

Βοηθήστε κι εσείς στην αναζήτηση του μυστηριώδους Πλανήτη Εννέα





Ο Πλανήτης 9, αν όντως υπάρχει, βρίσκεται τόσο μακριά ώστε το έτος του θα διαρκούσε χιλιάδες γήινα χρόνια (Καλλιτεχνική απεικόνιση: Caltech / R.Hurt)  

Μπέρκλεϊ, Καλιφόρνια

Θα χρειαστείτε έναν υπολογιστή με σύνδεση στο Διαδίκτυο, αρκετή υπομονή, αλλά και την αποφασιστικότητα να αναζητήσετε κάτι που μπορεί να μην υπάρχει: η NASA καλεί κάθε ενδιαφερόμενο να βοηθήσει στο κυνήγι ενός υποθετικού πλανήτη στη μεθόριο του Ηλιακού Συστήματος.
Ο Πλανήτης Εννέα, αν δεν τον έχετε ακουστά, είναι ο πλανήτης που πιθανολογείται ότι κρύβεται πέρα από την τροχιά του Πλούτωνα, σύμφωνα με
έμμεσες ενδείξεις που δημοσιεύτηκαν την τελευταία διετία.
Η βαρυτική επίδραση ενός τέτοιου σώματος θα εξηγούσε τέλεια μια περίεργη συγκέντρωση έξι παγωμένων σωμάτων πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνα. Και τα έξι κινούνται σε τροχιές που παίρνουν κλίση σε σχέση με το επίπεδο του Ηλιακού Συστήματος, ένδειξη ότι κάτι τα τραβάει προς τα εκεί.
Αν ο Πλανήτης 9 όντως υπάρχει, πρέπει να είναι αρκετά μεγαλύτερος από τη Γη, ίσως στο μέγεθος του Ποσειδώνα. Εκτιμάται όμως ότι βρίσκεται εκατοντάδες φορές πιο μακριά από τον Ήλιο σε σχέση με τη Γη και θα χρειαζόταν γύρω στα 15.000 χρόνια για να ολοκληρώσει μια περιφορά γύρω από το άστρο.
Σε αυτήν την απόσταση, μόλις που θα διακρίνεται ακόμα και με τα καλύτερα τηλεσκόπια στη Γη, ακόμα κι αν ήξερε κανείς που ακριβώς που να κοιτάξει.
Η απάντηση στο μυστήριο θα μπορούσε να έρθει από το πρόγραμμα Backyard Worlds: Planet 9, το οποίο υλοποιεί η NASA σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ.
Όσοι ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα crowdsourcing καλούνται να ελέγξουν εικόνες της αποστολής WISE της NASA, η οποία σάρωσε τον ουρανό αναζητώντας αστεροειδείς και άλλα αμυδρά αντικείμενα.
Συγκεκριμένα, οι συμμετέχοντες πρέπει να ελέγχουν φωτογραφίες της ίδιας περιοχής του ουρανού οι οποίες έχουν ληφθεί με διαφορά μερικών ωρών ή ημερών. Λόγω της μεγάλης απόστασής τους, τα άστρα εμφανίζονται πάντα στις ίδιες θέσεις σε αυτές τις εικόνες, ενώ τα πιο κοντινά αντικείμενα αλλάζουν θέσεις με την πάροδο του χρόνου. Με άλλα λόγια, ο υποθετικός Πλανήτης 9 θα εμφανιζόταν στις εικόνες σαν αμυδρή, κινούμενη κουκκίδα.
Η αναζήτηση αυτή μπορεί να αυτοματοποιηθεί, όχι όμως πάντα: «Οι αυτόματες αναζητήσεις δεν λειτουργούν καλά σε ορισμένες περιοχές του ουρανού, όπως το επίπεδο του Γαλαξία όπου υπάρχουν υπερβολικά πολλά άστρα, κάτι που προκαλεί σύγχυση στον αλγόριθμο» εξηγεί ο Άαρον Μέισνερ του Πανεπιστημίου Μπέρκλεϊ, ο οποίος συμμετείχε στην ανάλυση των δεδομένων από την αποστολή WISE.
Οι online εθελοντές ίσως σταθούν πιο τυχεροί χάρη στην «εξαιρετική ικανότητα του ανθρώπινου εγκεφάλου να αναγνωρίζουν την κίνηση» λέει.

_______________________________________________________



Παρασκευή 24-02-17


Νέο υλικό κάνει τις στέγες… κλιματιστικά!


Μπορεί να διατηρεί χαμηλά την θερμοκρασία μιας επιφάνειας που εκτίθεται σε ζέστη σε όλη την διάρκεια του 24ωρου



ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  16/02/2017 10:07







Το νέο μεταυλικό μπορεί να λειτουργεί ως φυσικό ψυκτικό για τις στέγες



Ερευνητές στις ΗΠΑ δημιούργησαν ένα νέο πολύ λεπτό υλικό, το οποίο μπορεί να ψύξει στη διάρκεια όλου του 24ωρου μια επιφάνεια, όπως μια στέγη, ακόμη και κάτω από τις κάθετες ακτίνες του ήλιου, χωρίς να χρειάζεται καθόλου κατανάλωση ενέργειας ή νερού. Θεωρείται μετα-υλικό, επειδή διαθέτει ιδιότητες που δεν υπάρχουν στη φύση. 


Τι είναι

Το υβριδικό υλικό, που αποτελείται από ύαλο και πολυμερές, ψυχραίνει τα αντικείμενα με το να αντανακλά πίσω στο διάστημα  την θερμική ενέργεια του ήλιου, ενώ ταυτόχρονα επιτρέπει στην επιφάνεια να διαχέει στο εξωτερικό περιβάλλον -με την μορφή υπέρυθρης ακτινοβολίας- τη δική της θερμότητα, δρώντας ως αιρ-κοντίσιον, τόσο τη μέρα όσο και τη νύχτα
Το υλικό είναι ελαφρύ, έχει πάχος μόλις 50 μικρομέτρων (εκατομμυριοστών του μέτρου), είναι εύχρηστο στην τοποθέτησή του και μπορεί να παραχθεί μαζικά και φθηνά σε μορφή φιλμ, όπως το αλουμίνιο που έχουμε στην κουζίνα για περιτύλιγμα.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Σιαμπό Γιν του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών και Επιστήμης των Υλικών του Πανεπιστημίου του Κολοράντο δήλωσαν ότι το νέο υλικό μπορεί να αποδειχθεί σημαντικό, καθώς είναι δυνατό να έχει πληθώρα πρακτικών εφαρμογών, ιδίως για την ψύξη κτιρίων και άλλων αντικειμένων. Μπορεί επίσης να αξιοποιηθεί για τη βελτίωση της αποδοτικότητας και της διάρκειας ζωής των ηλιακών πάνελ, στη βιομηχανία, στη γεωργία, στην αεροδιαστημική κ.α.
Ειδικότερα, στα θερμοηλεκτρικά εργοστάσια παραγωγής ρεύματος, που καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες νερού και ηλεκτρισμού για να διατηρήσουν χαμηλές τις θερμοκρασίες των μηχανημάτων τους, το νέο υλικό θα μπορούσε να εξασφαλίσει μεγάλη εξοικονόμηση πόρων και χρημάτων.

Τι κάνει

Τα τεστ που έγιναν, έδειξαν ότι το υλικό έχει μια ψυκτική ενέργεια περίπου ισοδύναμη με τον ηλεκτρισμό που παράγεται με τη χρήση ηλιακών πάνελ σε μια παρόμοια επιφάνεια.. Η μέση ψυκτική ενέργειά του είναι πάνω από 110 βατ ανά τετραγωνικό μέτρο επί 72 συνεχόμενες ώρες, ενώ τα μεσημέρια ξεπερνά τα 90 βατ/ανά τ.μ.
«Μόνο δέκα έως 20 τετραγωνικά μέτρα αυτού του υλικού σε μια στέγη είναι αρκετά για να ψύξουν το σπίτι μιας οικογένειας το καλοκαίρι», δήλωσε ο ερευνητής Γκανγκ Ταν, αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου του Γουαϊόμινγκ.
Τo υλικό εκμεταλλεύεται τη λεγόμενη «παθητική ψύξη με ακτινοβολία» (passive radiative cooling), δηλαδή τη διαδικασία κατά την οποία τα αντικείμενα με φυσικό τρόπο αποβάλλουν θερμότητα με μορφή υπέρυθρης ακτινοβολίας, χωρίς να καταναλώνουν ενέργεια. Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται για την ψύξη κυρίως τη νύχτα, αλλά είναι πολύ πιο δύσκολο να έχει αποτέλεσμα τη μέρα. Όταν μια επιφάνεια εκτίθεται στην ηλιακή ακτινοβολία, ακόμη και μια μικρή ποσότητα ηλιακής ενέργειας που απορροφάται, είναι αρκετή για να ακυρώσει την παθητική ψύξη δια ακτινοβολίας.
Ομως το νέο υλικό αντανακλά όλη την ενέργεια του ήλιου πίσω στην ατμόσφαιρα, ενώ την ίδια στιγμή παρέχει στην υπέρυθρη ακτινοβολία τη δυνατότητα να δραπετεύει στο διάστημα. Αυτό επιτυγχάνεται με την ενσωμάτωση μέσα σε ένα φιλμ πολυμερούς υλικού πολλών υάλινων σφαιριδίων που δρουν ως ακτινοβολητές της υπέρυθρης ακτινοβολίας. Στη συνέχεια, προστίθεται από κάτω ένα λεπτό φιλμ επικάλυψης από άργυρο, το οποίο διασφαλίζει την μέγιστη δυνατή ανακλαστικότητα.
Οι ερευνητές έχουν κατοχυρώσει τη σχετική πατέντα και σχεδιάζουν εντός του 2017 να δημιουργήσουν με το υλικό τους μια «φάρμα ψύξης» με επιφάνεια 200 τετραγωνικών μέτρων.
Οι ερευνητές έκαναν τη σχετική δημοσίευση στην επιθεώρηση «Science». 

_______________________________________________________

Χαρτί που τυπώνεται με φως αντί για μελάνι!

Αποτελείται από νωνοσωματίδια που αλλάζουν χρώμα σε υψηλές θερμοκρασίες

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  21/02/2017 10:11




Ενα ακόμη επίτευγμα. Χαρτί που τυπώνεται με φως!

Ερευνητές από την Κίνα και τις ΗΠΑ δημιούργησαν ένα χαρτί πολλών χρήσεων, που μπορεί να τυπωθεί με υπεριώδες φως αντί για μελάνι. Το χαρτί μπορεί να σβηστεί, αν θερμανθεί επί δέκα λεπτά στους 120 βαθμούς Κελσίου, και στη συνέχεια, είναι δυνατό να τυπωθεί ξανά με υπεριώδη ακτινοβολία. Η διαδικασία μπορεί να επαναληφθεί πάνω από 80 φορές με το ίδιο χαρτί.

Τα νανοσωματίδια

Το πρωτοποριακό χαρτί δημιουργείται από ένα κοινό χαρτί, το οποίο έχει επιστρωθεί με ένα λεπτό φιλμ νανοσωματιδίων που αλλάζουν χρώμα σε υψηλές θερμοκρασίες. Η δημιουργία του χαρτιού αποσκοπεί στη μείωση της παραγωγής συμβατικού χαρτιού, ώστε να προστατευθεί το περιβάλλον. Η χαρτοβιομηχανία θεωρείται σημαντική πηγή βιομηχανικής ρύπανσης, τα χαρτιά και οι χάρτινες συσκευασίες αποτελούν σημαντικό τμήμα των απορριμμάτων στις χωματερές (έως το 40%), ενώ παράλληλα υπάρχει πάντα το πρόβλημα της κοπής δέντρων ως πρώτης ύλης.
Οι ερευνητές των πανεπιστημίων της Σαντόνγκ και της Καλιφόρνια, καθώς και του Εθνικού Εργαστηρίου Λόρενς Μπέρκλεϊ των ΗΠΑ έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό νανοτεχνολογίας «Nano Letters». Προς το παρόν, πάντως, το χαρτί που έχει εκτυπωθεί με φως, διατηρεί την υψηλή ανάλυσή του για τουλάχιστον πέντε μέρες, ενώ μετά αρχίζει σιγά-σιγά να ξεθωριάζει.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το χαρτί θα είναι οικονομικά προσιτό, όταν παραχθεί σε μαζική κλίμακα για το εμπόριο. Το επόμενο βήμα θα είναι η δημιουργία ενός εκτυπωτή λέιζερ που θα εκτυπώνει το εν λόγω χαρτί, το οποίο μπορεί να έχει πολλές πρακτικές εφαρμογές.

_______________________________________________________


Το μπουκάλι που δεν κολλάει η κέτσαπ

Ερευνητές του ΜΙΤ ανακάλυψαν νέο ολισθηρό υλικό επίστρωσης

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  21/02/2017 10:28




Οι ερευνητές έδωσαν στην δημοσιότητα μια εικόνα από τα πειράματα που έκαναν με το υλικό. Οπως φαίνεται η κέτσαπ γλιστράει στο μπουκάλι και δεν μένει τίποτα τελικά μέσα σε αυτό

Όσο και να κουνήσεις το μπουκάλι, ένα μέρος της κέτσαπ που έχει απομείνει μέσα, δεν πέφτει με τίποτε, όπως όλοι ξέρουμε. Τώρα, επιστήμονες του Πανεπιστημίου ΜΙΤ των ΗΠΑ ανακάλυψαν ένα νέο πολύ ολισθηρό υλικό επίστρωσης, το οποίο «απαγορεύει» στην παχύρευστη σάλτσα να κολλήσει στο εσωτερικό του μπουκαλιού. 

Πολλές χρήσεις

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Κρίπα Βαρανάσι του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών δήλωσαν ότι η καινοτομία τους είναι ασφαλής και θα μειώσει τη σπατάλη που σήμερα γίνεται στην κέτσαπ, η οποία πετιέται μαζί με το μπουκάλι, χωρίς να έχει καταναλωθεί.
Το νέο υλικό εσωτερικής επίστρωσης μπορεί μελλοντικά να αξιοποιηθεί και σε άλλες συσκευασίες, όπως στις οδοντόπαστες, στα καλλυντικά και στις κόλλες, όπου επίσης μένει προϊόν μέσα στα σωληνάρια, παρά το ζούληγμά τους.
Το νέο υλικό δημιουργεί μια επιφάνεια τελείως ολισθηρή, που κάνει κάθε ουσία μέσα στο μπουκάλι ή στο σωληνάριο να γλιστράει μέχρι την τελευταία σταγόνα. Η νέα τεχνολογία αναμένεται να είναι διαθέσιμη για εφαρμογή από τις βιομηχανίες σε λίγα χρόνια.


 __________________________________________________________________________________







«Ζωντανά» γάντια ειδοποιούν για τοξικές ουσίες

Τα δημιούργησαν ερευνητές του ΜΙΤ και περιέχουν βιολογικούς αισθητήρες

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  20/02/2017 10:58



Οταν ακουμπήσουν τοξικές ουσίες τα γάντια των ερευνητών του ΜΙΤ λάμπουν. Credit: MIT

Ερευνητές του Πανεπιστημίου ΜΙΤ των ΗΠΑ δημιούργησαν «ζωντανά» γάντια, τα οποία λάμπουν, όταν αγγίζουν τοξικές χημικές ουσίες. Τα καινοτόμα γάντια περιέχουν βιολογικούς αισθητήρες, οι οποίοι  αποτελούνται από κύτταρα μικροοργανισμών που ζουν και τρέφονται μέσα σε ένα φιλμ υδρογέλης.  Το ζωντανό υλικό των γαντιών, δηλαδή τα βακτήριά τους, μπορεί να αλλάζει κατά βούληση, έτσι ώστε τα γάντια να έχουν ευαισθησία σε διάφορα χημικά τόσο του περιβάλλοντος. 

Και επίδεσμοι

Μηχανικοί και βιολόγοι, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή βιολογικής μηχανικής Τίμοθι Λου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στην επιθεώρηση «PNAS» δήλωσαν ότι, εκτός από γάντια, το ίδιο υλικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για «ζωντανούς» επιδέσμους.
«Μπορεί κανείς να βάλει διαφορετικά είδη βακτηρίων σε αυτές τις συσκευές, προκειμένου να ανιχνεύει τοξίνες στο περιβάλλον ή ασθένειες στο δέρμα», δήλωσε ο Λου. Η ίδια ερευνητική ομάδα στο παρελθόν είχε καταφέρει -μέσω της κατάλληλης γενετικής τροποποίησης- να κάνει τους μικροοργανισμούς να λάμπουν, όταν έρχονται σε επαφή με συγκεκριμένα χημικά. Τώρα, πήγαν ένα βήμα παραπέρα και πέτυχαν αυτά τα ζωντανά υλικά να μπορούν να διατηρούνται για καιρό μέσα σε γάντια ή επιδέσμους.
Το «κλειδί» είναι μια νέα βιοσυμβατή υδρογέλη -ένας συνδυασμούς νερού και ενός ελαστομερούς υλικού- που, χάρη στα θρεπτικά συστατικά της, επιτρέπει στους μικροοργανισμούς να επιβιώνουν για πολλές μέρες εκτός του εργαστηρίου. Το νέο υλικό μπορεί μελλοντικά να αξιοποιηθεί στην παρακολούθηση του περιβάλλοντος, στις ιατρικές διαγνώσεις, στην εγκληματολογία κ.α. Εκτός από γάντια και επιδέσμους, το ίδιο υλικό θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για να δημιουργηθούν σόλες παπουτσιών, ακόμη και ρούχα, που θα λάμπουν ανάλογα με το χημικό με το οποίο έρχονται σε επαφή.  

_______________________________________________________


No comments:

Post a Comment